nō tollitur ratio meriti. ¶ Scd̓m dubiū fuitvtrū fides ſit infuſa aīe a deo. Et ad hoc rn̄det apl̓s ad Epheẜ. ij. c. dicēſ. Gratia ſaluatieſtis ꝑ fidē et nō ex vobis: dei enī donuꝫ eſt.Notandū tn̄ ẜm tho. ẜa ẜe. q. vij. Ꝙ ad fidēduo requirunt̉. quoꝝ vnū eſt: vt hoī credibilia ꝓponant̉: qd̓ requirit̉ ad hoc ꝙ hō aliquidexplicite credat. Aliud aūt qd̓ ad fidē requiritur eſt aſſenſus credentis ad ea q̄ ꝓponunt̉.Quantū ergo ad primū hoꝝ neceſſe eſt ꝙ fides ſit a deo. Ea enī q̄ ſunt fidei excedūt potentiā humanā. vn̄ nō cadūt in cōtemplatione hoīs: ſiue cognitōe niſi deo reuelante. Sꝫquibuſdā quidē immediate reuelant̉ a deo:ſicut ſunt reuelata apl̓is et ꝓphetis. Quibuſdam aūt ꝓponunt̉ a deo mittente fidei p̄dicatores. Quantū vero ad ſecundū .ſ. ad aſſenſum hoīs ad ea q̄ ſunt fidei p̄t cauſa ꝯſiderari dupliciter. Una quidē exterius inducensſicut miraculū viſum: vel ꝑſuaſio hoīs fidēdocētis: quoꝝ neutrū eſt ſufficiēs cā videndūenī idē miraculū et audiendū eandēqꝫ p̄dicationē ſiue doctrinā: quidā credūt: quidaꝫ nōcredūt. Et ideo oportet ponere aliā cām interiorē q̄ mouet hoīeꝫ interius ad aſſentiendūhis: q̄ ſunt fidei: hāc aūt cām pelagiani ponebant ſolū liberū arbitriū hoīs. Et ꝓpter hocdicebāt ꝙ initiū fidei eſt ex nobis inquantūſcꝫ ex nobis eſt: ꝙ parati ſumꝰ ad aſſentiendūhis q̄ fidei ſunt. Sed cōſummatio fidei eſt adeo: ꝑ quē nobis ꝓponunt̉ ea q̄ credere debemus. Sed eſt falſum: qꝛ cū homo aſſentiendo his q̄ ſunt fidei eleuet̉ ſuꝑ naturā ſuā: oportet ꝙ hoc inſit ei ex ſupernaturali principio interius mouēte: qd̓ eſt deus. Et ideo fides qͣꝫtū ad aſſenſum qͥ eſt principalis actusfidei eſt a deo interiꝰ mouēte ꝑ gr̄am. ¶ Tercium dubiū fuit vtrū fides informis ſit donū dei. Ad hoc rn̄det̉ ꝙ ſic. Nā glo. i. ad Corinth̓. xiij. c. ait. Fides q̄ eſt ſine charitate eſtdonū dei. Si aūt obijceret̉ ꝙ fides informiseſt qͥd imperfectū: et oꝑa dei ſunt ꝑfecta. vt d̓rDeutro. xxxij. c. gͦ fides informis nō eſt opꝰdei. Rn̄det tho. ꝙ fides informis et ſi non ſitꝑfecta ſimpliciter ꝑfectione virtutis: eſt tn̄ ꝑfecta quadā ꝑfectōe: q̄ ſufficit ad fidei rōnem.Iterū poſſet quis inſtare ſic. Quecūqꝫ deusſanat totaliter ſanat. vn̄ xp̄s dixit Io. vij. ca.Totū hoīem ſanū feci: ſed ꝑ fidē homo ſanatur ab infidelitate. Quicūqꝫ gͦ donū dei accipit ſimul ſanat̉ ab oībus peccatis. Sed hocnō fit niſi ꝑ fidē formatā: ergo ſola fides formata eſt donū dei: et nō fides informis. Adhoc ita dicit tho. ꝙ ille qͥ accipit fidē a deo qͣꝫuis abſqꝫ charitate nō ſimpliciter ſanat̉: ſedſanat̉ ẜm quid .ſ. vt ceſſet de tali pctō. hoc an̄cfrequēter cōtingit: ꝙ aliquis deſiſtit ab vnoactu peccati: etiā deo hoc faciēte: qͥ tn̄ ab actualterius peccati nō deſiſtit: ꝓpria iniqͥtate ſuggerēte. Et ꝑ hunc modū dat̉ aliqn̄ a deo hoīꝙ credat: non tn̄ dat̉ ei charitas. Sicut etiāaliquibꝰ dat̉ abſqꝫ charitate donū ꝓphetie: vl̓aliqͥd ſil̓e. In hoc itaqꝫ relucet bonitas ſummi dei: ꝙ etiā peccatoribꝰ ſua dona gratis data largitur. Ꝙ enī multi abſqꝫ charitate operentur actus bonos ex genere: vt deo ⁊ eccleſie obediēt: a deo ꝓuenit. Ꝙ alij abſqꝫ charitate firmiter ⁊ ſimpliciter credāt: ex fonte diuine pietatis hoīem adiuuantis ꝓcedit. Sivero aliqͥ fidē formatā habeāt ꝑ charitatē etoꝑa bona a bono deo efficiēte idip̄m recipiūtIp̄e ergo hanc fidē lucie virgini tribuit: quāip̄a libēter cōplexa totā ſe diuine volūtati cōmiſit. Erātqꝫ oꝑa eius ſancta: iuſta: recta: mūda: qualia decet ꝓſequi credētes in xp̄m.¶ De tribꝰ miraculis: qͥbus roborata fuit fides beate lucie.¶ Capitulū. ij.Ecundū myſteriū ꝯtemplandū de fidebeate lucie: d̓r roboratio. Fuit enī a deofides eius roborata triplici miraculo.Primū fuit ſancte agathe viſio.Scd̓m matris ſanatio.¶ Terciū corporis firmatio.¶ Primum miraculū quo fuit fides lucie roborata ⁊ magnificata d̓r ſancte agathe viſio.Audiēs enī famā ſancte agathe ꝑ totā ſiciliādiuulgari: ſepulcrū eiꝰ adijt cū matre ſua euticia: longo iam ſatis tꝑe fluxū ſanguinis incurabiliter patientē. Inter ip̄a igit̉ miſſaruꝫſolēnia cōtigit vt illud euangeliū legeret̉: inqͦ dn̄m mulierē ab hac paſſione ſanaſſe narratur. Tūc lucia matri dixit. Si credis hisq̄ legunt̉ crede agathā illū ſꝑ habere pn̄tem:ꝓ cuius noīe ſuſtinuit paſſionē. Si gͦ eiꝰ ſepulcrū credēs cōtigeris ꝑfecte: cōtinuo ſanitate gaudebis. Igit̉ recedētibꝰ cūctis: et mr̄eet filia: iuxta ſepulcrū in orōne exiſtentibꝰ: luciam ſomnꝰ arripuit: viditqꝫ agathā in medio angeloꝝ: gemmis ornatā ſtantē et dicentem ſibi. Soror mea lucia virgo deo deuota: qͥd a me petis: qd̓ ip̄a poteris p̄ſtare continuo matri tue. Nā ecce ꝑ fidē tua ſanata eſt.Sed dū iſta loquimur increduli nos accuſare cōtendūt. Muliebria inquiūt ſunt iſta ⁊leuibus ꝑſonis enarrāda. Nā dixit ſapiensMultos fecerūt errare ſomnia et excideruntſperantes in illis. Quibus nos reſpondemꝰꝙ licet ſomnia poſſint euenire: vel a cauſa naturali: vel a cauſa voluntaria: vel ab influentia celi: vel ab illuſione: tamē et ſepe euenile