Ofidelis cecilia. O femina oī laude digna iunencula erat: pulcra: nobilis: et ſponſo clariſſimo tradita: et tn̄ cuncta ſeculi blandimētaſpernebat.¶ Qualiter fides beate cecilie fuit approbata eo ꝙ valerianus fuit de illa cōmonitus exviſione: et qꝛ angelū viſibiliter inſpexit: atqꝫvirtute dei frater eius fuit ad fidem conuer¶ Capitulū. ij.ſusEcundū myſteriū cōtemplandū de fidebeate cecilie dicit̉ approbatōis. Fuit nāqꝫ fides eiꝰ a deo approbata et cōfirmata: dūillā docere conata eſt ſuū ſponſum valerianūhabuit quidē illa tria veritatis teſtimonia.¶ Primū fuit mirabilis apparitio.Scd̓m angelica collocutio.¶ Terciū fraternalis cōuerſio.¶ Primū teſtimoniū qd̓ habuit valerianusde veritate fidei d̓r mirabilis apparitio. vt eīſcribit̉ in legēda. Dū venit nox in qua cū cecilia ſuſcipere debebat ſecreta cubilis ſilētiadixit ei cecilia. O dulciſſime atqꝫ amantiſſime iuuenis. Eſt myſteriū qd̓ tibi cōfitear ſimō tu iuratus aſſeras tota te illud obſeruantia cuſtodire. Iurat valerianꝰ ſe illud nullaneceſſitate detegere: nulla ꝓdere rōne. Tuncixt fidtanū diiuilla ait. Angelum dei habeo amatorē qui niFria ſpedelummio zelo cuſtodit corpus meum: hic ſi vel leuiter ſenſerit ꝙ tu me polluto amore continqe ynius hologas: ſtatim feriet te et amittes florem tue gratiſicin vlatiſſime iuuentutis. Si autem cognoueritꝙ me ſincero amore diligas ita quoqꝫ diliget te ſicut me et oſtendet tibi gr̄am ſuā. Tūcduplicinvalerianus nutu dei correptus ait.Si visvt credā tibi ip̄m angelū mihi oſtēde et: ſi vere ꝓbauero ꝙ angelus ſit: faciā qd̓ hortaris.Si aūt virū aliū diligis te et illu gladio ferāCui cecilia dixit. Si in deū verū credideriset baptizari te ꝑmiſeris: ip̄m videre valebis.Uade igit̉ in terciuꝫ miliariū ab vrbe: viā q̄appia nuncupat̉: et pauperibꝰ quos illic inuenies dices. Cecilia me miſit ad vos: vt oſtendatis mihi ſanctū ſenem vrbanū: qm̄ ad ip̄mhabeo ſecreta mandata que perferam. Hunccum videris: indica ei omnia verba mea: etpoſtqͣꝫ ab eo purificatus fueris ⁊ redieris angelum ip̄m videbis. Tunc valerianus perrexit. ⁊ ẜm ſigna q̄ acceperat ſanctuꝫ vrbanūep̄m intra ſepulcra martyrū latitantē inuenitCūqꝫ ei oīa verba cecilie dixiſſet: ille manusad celū expandēs ait. Dn̄e ieſu xp̄e ſeminatorcaſti ꝯſilij ſuſcipe ſeminū fructus quos in cecilia ſeminaſti. Dn̄e ieſu xp̄e paſtor bone. Cecilia famula tua quaſi apis tibi argumētoſadeſeruit. Nā ſponſuꝫ quē quaſi leonē ferocēaccepit ad te quaſi agnū māſuetiſſimū deſtinauit. Et ecce ſubito apparuit ſenex quidā niueis veſtibus indutus: tenēs librū aureis litteris ſcriptū. Quē videns valerianus p̄ nimio terrore quaſi mortuus cecidit. Et a ſeneleuatus ſic legit. Unus deus: vna fides: vnūbaptiſma: vnus deus et pater oīm qui eſt ſuper oēs: et ſuꝑ oīa et in oībus nobis. Cunqꝫhec legiſſet dixit ei ſenior. Credis ita eſſe: anadhuc dubitas? Tunc ille exclamans dixit.Nō eſt aliud qd̓ verius poſſit credi ſub celoStatimqꝫ illo diſparēte valerianus a ſanctovrbano baptiſma ſuſcepit. ¶ Secundū teſtimoniū qd̓ habuit valerianꝰ de veritate fideidicit̉ angelica collocutio. Rediēs nāqꝫ ad ceciliam illā cum angelo loquentē inuenit. Angelus aūt duas coronas ex roſis ⁊ lilijs ī manū habebat: et vnam cecilie: alterā valerianotradidit dicens. Iſtas coronas immaculatocorde et mundo corꝑe cuſtodite quas de paradiſo dei ad vos attuli: nec vnqͣꝫ marceſcēt:nec odorē amittent: nec ab alijs niſi qͥbus caſtitas placuerit videri poterūt. Tu aūt valeriane: quia vtili cōſilio credidiſti: pete qd̓cūqꝫ volueris. Cui valerianus. Nihil mihi inhac vita dulciꝰ extitit: qͣꝫ vnicus fratris meiaffectus. Peto igit̉ vt et ip̄e mecū veritatemagnoſcat. Cui angelꝰ. placet dn̄o petitio tuaet ambo cū palma martyrij ad deū venietis.¶ Terciū teſtimoniū qd̓ habuit valerianusde veritate fidei d̓r fraternalis cōuerſio. Ingreſſus nāqꝫ tiburtius frater valeriani. Cūnimiū roſarū ſenſiſſet odorē. dixit. Miror hͦtꝑe. Roſeus hic odor et lilioꝝ vnde reſpirat.Cui valerianus Coronas habemus qͣs oculi videre nō preualēt: roſeo colore ⁊ niueo candore vernantes. Et ſicut me interpellante odorem fenſiſti. Sic et ſi credideris videre valebis. Cui tiburtius. In ſomnis hoc audio:an in veritate iſta tu loqueris valeriane. Cuivalerianus. In ſomnis vſqꝫ mō fuimus: ſediam nūc in veritate manemus. Ad quē tiburtius. Un̄ hec noſti? Et valerianus. Angelꝰdei me docuit: quē tu videre poteris ſi purificatus fueris: et oībus idolis abrenunciauerꝭTunc cecilia euidenter oſtendit ei oīa idolaeſſe ſpernenda. Ita vt tiburtius diceret. Quiiſta nō credit pecus eſt. Tunc cecilia oſculāſpectus eius dixit Hodie fateor te meū eſſe cognatum. Sicut enī amor dei fratrē tuū mihicōiugem fecit: ita te mihi cognatū faciet contemptꝰ idolorū. Uade ergo cū fratre tuo vtpurificatōꝫ recipias ⁊ angelicos vultꝰ viderevaleas. dixitqꝫ tiburtiꝰ fratri ſuo. Obſecro tefr̄ vt mihi dicas ad quē me ducturꝰ es. Cui-