Druckschrift 
Sermones de laudibus sanctorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ieſus filius dei cuius nomen ſit benedictūin ſecula ſeculoꝝ. Amen.Sermo ſexageſimuſquintꝰ de ſancta catherina virgine et martyre ſponſa chriſtidilecta.Alauit eam rex.Scribunt̉ hec verba originaliter Heſter. ij. c. Ex his xp̄o beata catherina virtuoſe ꝑegit. fides noſtra catholica magnopere roboratur. Quis enī inxp̄m credat verum deū hoīem de virgine natū: quē catherina cōſtantiſſime p̄dicauit: vt etiā dura queqꝫ ſupplicia vſqꝫ ad capitis truncationē timuerit ſubire. Miraſunt ꝓfecto ea de catherina legunt̉: atqꝫ aboībus fidelibꝰ non ſine deuotione recolendaPropterea in hoc ſermōe illa conabimur explicare. Nam rex regū dn̄s ieſus xp̄us amauit eam: atqꝫ benigniſſime ſibi deſpōſauit: dequa locuturi tria myſteria ꝓponimus cōtemplanda. In quibus tres excellentie ſancte catherine cōtinentur.l. Primū dicitur mundicitie.Secundū ſapientie. Terciū patientie. Qualiter btā catherina mūda fuit ab infidelitate: a luxuria: et a ſuꝑbia. Capitulū .i.Rimū myſteriū cōtemplandū de btā catherina d̓r mūdicitie. Hec eſt pͥma eiꝰ excellentia: ꝓpter quā amauit eam xp̄s. Seruauit equidē ſe mundā a tribus vicijs: que deꝰmaxime odit.rimo ab infideli ſtulticia.Secundo a carnali laſciuia. Tercio a cordiali ſuꝑbia. Primo btā catherina ſeruauit ſe mundaꝫab infideli ſtulticia: idolatriā ſpreuit: credidit in xp̄m ieſuꝫ filiū dei. Un̄ maxentius imꝑator ꝑrexiſſet alexādriā: ꝯuocaſſetqꝫoēs diuites qͣꝫ pauꝑes vt idolis immolarent rp̄ianos immolare nolentes puniret.Catherina eſſet annoꝝ. xviij. audiēs aīalium diuerſoꝝ mugitꝰ et cantantiū plauſusmiſſo illuc nuncio inqͥri iuſſit celeriter quidhoc eſſet. Qd̓ didiciſſet: aſſumptis aliquibus de palatio: ſigno crucis ſe muniēs: illucacceſſit: ibiqꝫ multos xp̄ianos metu mortisad ſacrificia duci ꝯſpexit. Que vehemēti dolore cordis ſauciata ad imꝑatorē ſe audacteringeſſit ait. Salutatōeꝫ tibi ꝓferre et ordinis dignitas: et rōnis via monebat: ſi creatorem celoꝝ agnoſceres a dijs animū reuocares. Stanſqꝫ ante ianuā templi variasduſiones ſylogiſmorū doctiſſime multaceſare diſputauit. Deinde rediens ad cōmune colloquiū dixit. Hec tibi tanqͣꝫ ſapientiferre curā. Nunc aūt quare incaſſum cōgregaſti hanc multitudinē ad colendaꝫ ſtulticiāidoloꝝ Miraris hoc tēplū manu artificumoꝑatū Miraris ornamenta precioſa velutpuluis an̄ faciē venti erūt. Mirare potiꝰ celum terrā mare oīa in eis ſunt Mirareornanēta celoꝝ: ſoleꝫ videlicet lunā et ſtellasMirare famulatū eoꝝ qͣliter a mundi initiovſqꝫ ad finem die et nocte currunt ad occidētem: et redeunt ad oriētem: nec vnqͣꝫ fatigant̉Et hec aīaduerteris interroga et diſce qͥsſit eoꝝ patrator. aūt ip̄m eo donāte intellexeris: nec illi ſimilē inuenire valueris: ip̄madora: ipſum glorifica. Ip̄e enī ē deus deoꝝet dominꝰ dominantiū. Cūqꝫ de incarnatōefilij ſapienter plurima diſputaſſet: ſtupefactꝰceſar valuit ad hec rn̄dere: Tandem ad ſereuerſus dixit ad Sine o mulier. ſine noſfinire ſacrificiū: et poſt hec tibi rn̄ſa reddemꝰPrecepit ergo eam ad palatium duci: et cumomni diligētia cuſtodiri. Ex quibꝰ ptꝫ qͣꝫ feruens erat fides catherine: qͣꝫtumqꝫ infidelitatem horrebat. Sed vt ea dicta ſunt aliqua doctrine ſpeculatōe auidius capiantur:tria dubia ſunt declaranda. Primū vtrū infidelitas ſit peccatū.Scd̓m vtrū infidelitas gentiliū ſit grauiorceteris. Terciū vtrū q̄libet actio infidelis ſit pctm̄.Ad primū dubiū rn̄det tho. ẜa ẜe. q. x. infidelitas eſt peccatū. qꝛ ꝯtrariat̉ virtuti fidei:veruntū̄ p̄t dupliciter accipi. Uno ſcd̓mpurā negationeꝫ: vt dicat̉ qͥs infidelis ex eo habet fidē. Alio poteſt infidelitasintelligi ẜm cōtrarietatem ad fidem. quia ſcꝫaliqͥs repugnat auditui fidei vel etiā ꝯtennitip̄am. Et in hoc ꝓprie ꝑficitur infidelitatiſEt ẜm hoc infidelitas eſt pecatū. Si aūt accipiat̉ infidelitas ẜm puraꝫ negationē ſicutin illis qui nihil audierūt de fide hꝫ rationem peccati ſed magis pene: qꝛ talis ignorantia diuinoꝝ ex pctō primi parētis eſt cōſecuta. Et qui ſic ſunt infideles damnant̉ quidēꝓpter alia peccata: ſine fide remitti non pn̄t: ꝓpter ip̄aꝫ infidelitatē. Un̄ xp̄s dixit. Si veniſſem et eis locutus fuiſſem pctm̄ haberēt. Et ẜm Augꝰ. loquit̉ de peccato iudei crediderūt in xp̄m. Eſt ergo infidelitas ſecūdo dicta grauiſſimū pctm̄: qꝛ om̄e peccatū formaliter cōſiſtat in auerſione a deo tāto aliqd̓ peccatū eſt grauiꝰ quāto ip̄m magis ſeparat̉ a deo: infidelitatēmaxime a deo homo elongat̉. qꝛ nec verā deid d iij