ad liberalē maxime ꝑtineat dare. Et ꝙ ſic patet ꝑ Ariſto. qui dicit in. iiij. ethi. ꝙ liberaliseſt ſuꝑabundare in datione. Ratio eſt: qꝛ ꝓprium eſt liberalis vti pecunia: vſus autē pecunie eſt in emiſſione ip̄ius: nam acquiſitio pecunie magis aſſimilatur generatione qͣꝫ vſuiEmiſſio aūt alicuius rei qͣꝫto fit ad aliqͥd diſtantius tanto a maiori virtute ꝓcedit. Sicut ptꝫ in his q̄ ꝓijciunt̉. Et ideo ex maiorivirtute ꝓcedit ꝙ aliqͥs emittat pecuniā dando eā alijs qͣꝫ expendendo eā circa ſeip̄m. ꝓprium eſt autē virtutis vt p̄cipue tendat inid quod perfectius eſt. Nam virtus eſt ꝑfectioquedā. vt dicit̉ in .vij. phyſicoꝝ. Et ideoliberalis maxime laudat̉ ex datione. Quareiuriſconſulti donationē liberalitatē vocant.ſic̄ ptꝫ. C. de donatōibꝰ. l. ſi donatio. l. ſi auiaet. l. ſi patri. ff. mandati. l. idemqꝫ. §. finali. Etdebet eſſe donatio ex liberalitate nō in neceſſitate: qꝛ in neceſſitatibꝰ nemo liberalis exiſtit:et donari videt̉ ꝙ nullo iure cogente cōcedit̉vt. ff. de donationibꝰ. l. donari. debet etiā quidonat donare de ſuo nō de alieno. Unde catho in orōne in catilinā: quā Saluſtius recitat ait. Iam pridē equidē nos vera vocabula rerū amiſimus. quia bona aliena largiri liberalitas: malarū rerū audacia fortitudo vocatur. Nec ad liberalitatē ſpectat donare meretricibꝰ et hiſtrionibꝰ. vt. C. de donatōibꝰ.l. donationibꝰ. ⁊. lxxxvi. di. c. qui venatoribꝰ.el. i. et el. ij. ¶ Terciū dubiū fuit vtrū liberalitas ſit ꝑs iuſticie: et ꝙ ſic videt̉ ex verbis ambroſij: qui in pͥmo de officijs ait. Iuſticia adſocietatē generis humani refertur. Societatis enī ratio diuiditur in ꝑtes duas iuſticiāet benificentiā quā quidam benignitatē autliberalitatē vocant. Et ſi obijceret̉: quia iuſticia reſpicit debitū: liberalitas autē non. Reſpondet tho. ꝙ liberalitas ⁊ ſi nō attendat debitum legale: qd̓ attendit iuſticia. attendit tn̄quoddā morale: quod attendit̉ ex quadā ip̄ius decentia nō ex hoc ꝙ ſit alteri obligatus:vnde minimū habet de rōne debiti Nam dator nō obſtantibus omnibꝰ quadā vrbanitate donare debet quaſi ex debito. vn̄ in. c. i. dedona. dicit textus. hanc ſibi quodammō nobilitas legē impoſuit: vt debere ſe qd̓ ſpontetribuit exiſtimet. Ad hec inſtaret aliquis: cōuenienter dare ꝑtinet ad beneficentiā et miſericordiā: que pertinēt ad charitatē. ergo liberalitas magis eſt ꝑs charitatꝭ qͣꝫ iuſticie. Adhoc dicit tho. ꝙ datio beneficij ꝓcedit ex eoꝙ homo eſt aliqualiter affectus circa pecunias dum eas nō ꝯcupiſcit neqꝫ amat ſed delectabiliter exponit: vn̄ nō ſolū amicis ſed etiāignotis dat qn̄ oportet: licet ergo liberalitasa iuſticia differat: ꝑ hoc qꝛ iuſticia alteri qd̓ ēeius: liberalitas aut exhibet qd̓ eſt ſuū: habettn̄ quandā cū iuſticia ꝯuenientiā. qꝛ principaliter eſt ad alteruꝫ: ſicut et iuſticia licet ẜmaliā rationē. Ex p̄dictis dicere poſſumꝰ ꝙ qͥliberalis ē voluntariā paupertatē nō horretex qua vere diuitie et animi libertas ſequuntur. Un̄ Ualerius li. iiij. ait. Locupletem fabricium faciebat nō multa poſſidere ſed pauca deſiderare. Liberalitas enī ad charitatemad miſericordiā ad beneficentiā: et ad magnifica queqꝫ inclinat atqꝫ diſponit. Sicut clarius in ſequēti myſterio apparebit: in quo liberalitas beati gregorij pleniꝰ explicabit̉.¶ Qualiter beatus gregoriꝰ ꝓpter liberalitatem expoſuit pecunias ad cōſtruenda monaſteria et ſubuenit pauperibus et egenis: atqꝫꝑegrinos et pauperes benigne cibauit.¶ Capitulū. ij.Ecundū myſteriū cōtemplandū de liberalitate beati gregorij dicit̉ determinationis: in quo videre debemus in quo determinate cōſiſtit liberalitas beati gregorij. Etqͣꝫuis poſſet oſtendi ꝙ multa ſint que liberalitatem gregorij illuſtrāt: illa tamē precipuaſunt tria.¶ Primū eſt mgnifica diſpenſatio.¶ Secundū pia largitio.¶ Terciū benigna cibatio.¶ Primū qd̓ illuſtrat liberalitatē beati gregorij dicitur magnifica diſpenſatio. Ab ip̄aquippe liberalitate prouenit magnificentiaque eſt ſpecialis virtus: vt docet Ariſto. EtTho. ẜa ẜe. q. cxxxiiij. Et vt Cicero ait inſua rhetorica. Eſt magnificentia magnaruꝫrerum et excelſarum cum animi ampla quadam et ſplendida ꝓpoſitiōe cogitatio atqꝫ adminiſtratio. Cogitatio autē refertur ad interiorem intentionē. Adminiſtratio vero adexteriorem executionē. ꝓpterea inquit Ariſt.in. iiij. ethicorum. ꝙ non omnis liberalis eſtmagnificus ſcꝫ qͣꝫtum ad actum: quia deſinit ſibi ea quibus vti neceſſe eſt ad actū magnificum: tamen omnis liberalis habet habitum magnificentie vel actum vel in propinqua diſpoſitione. Et vt ait Tho. Materiemagnificētie poſſunt dici ⁊ ip̄i ſumptus quibus vtitur magnificus ad opus magnū. Etip̄a pecunia qua vtitur ad ſumptus magnosfaciendos et amor pecunie quē moderat̉ magnificus ne ſumptꝰ magni impediant̉. Hecmagnificētia in beato gregorio effulſit. Quiſtirpe ſenatoria genitus ex patre cordiano et4 5