obſecrauit: vt nō ſolū videre ſed etiā p̄dicantem audire potuiſſet: fide publica ſibi ꝓmittens: vt in eius regno poſſet legē chriſti libere predicare: ꝙ et factū eſt. At ip̄e rex vidensex ea re multos ex ſuis ſacrū baptiſma ſuſcepturos timens ne ex hoc pelleret̉ a regno nōeſt paſſus: vt vir dei ibi ſermonem diuinū effunderet: ob quod ip̄e ad chriſtianos redijt.¶ Tercia vtilitas que exorta eſt ex predicatione ſancti vincentij dicit̉ ſui ip̄ius glorificatio. Uoluit enī deus ip̄m glorioſum reddere: nō ſolū in beata vita ſed in hoc mundo tāin morte qͣꝫ etiā poſt mortem. Cū enī ex britania decedere decreuiſſet. Ex venetenſi vrbeaſino vt ſolebat vectuſ nocte iter arripuit: ꝑgenſqꝫ multa milia paſſuū demū luceſcentedie ante portas ciuitatis ſe eſſe deprehendit.Qua ex re ad ſocios cōuerſus. Redeamꝰ inquit fratres in vrbem qꝛ dei voluntas eſt: vthoc loco vite noſtre curſus peragat̉. Paucispoſt diebus occupatus grauiſſimis febribꝰfratres ſuos cōuocauit: eiſqꝫ dixit ſe ex hac vita migraturū. Factaqꝫ per eum humili ꝯfeſſione abſolutioneqꝫ plenaria abſolutus ẜmcōceſſionē ſibi factā a martino quinto ſalutaria ſacramēta venerabilis ſenex oīa religioſe ſuſcepit. Appropinquāte vero termino vite petijt vt legeret̉ paſſio xp̄i: iuxta narrationem quattuor euangeliſtarum. Poſtea voluit audire ſeptem pſalmos penitentiales.In fine vero totus iocundus et hilaris iunctis eleuatiſqꝫ manibꝰ ac oculis in celū. Felix illa anima ad dn̄m euolauit. Nonas aprilis Anno dn̄i milleſimoquadringenteſimodecimonono. Et quemadmodū dū viueretmultis claruit miraculis. ſic poſt eius mortēvſqꝫ in hodiernū diē miraculis rutilare nonceſſat. Hunc calixtꝰ tercius in die et in feſtoſancti petri cathalogo ſanctorū ꝓ cōſuetudine xp̄iane religionis aſſcripſit. Hūc oīs eccleſia dei merito venerat̉: hūc fideles p̄cipuūpatronum habent: et aduocatū: qui eius p̄ſidium implorantibus cum fide et deuotioneliberaliſſime ſubuenit. Cuius meritis deprecemur chriſtum vt nobis tribuat eternā pacem. Amen.¶ Sermo ſexageſimus de corona beati petri martyris ordinis predicatoꝝ.Oronabitur quilegitime certauerit. Doctoris gētium verba ſunt iſta originaliterij. ad Thimo. ij. ca. Nullus formidare debetinire quodcūqꝫ prelium ꝓ chriſti amore: quiet opem ferre pugnantibꝰ eſt paratus: et victoribus coronam largitur. Hinc Iacobꝰ .i. ca.ait. Beatus vir qui ſuffert tentationē: quoniam cum ꝓbatus fuerit accipiet coronā vitequā repromiſit deus diligentibꝰ ſe. Et paulus de ſe dicebat. ij. ad thimo. v. ca. Bonumcertamen certaui: curſum cōſummaui: fidemſeruaui. In reliquo repoſita mihi corona iuſticie quā reddet mihi dominus in illa die iuſtus iudex. Propterea glorioſus petrꝰ martyr audacter cū hoſtibus anime ꝯgreſſus eſtquem dominus gloria et honore coronauit.Cum aūt hodierna die ſit feſtū eius ad eiuslaudes enarrandas inuigilare debemus: dequo locuturi ad coronā ſue victorie vertemꝰſermonē. De qua tria myſteria proponimuscōtemplanda.¶ Primū dicitur cōditionis.Secundū multiplicationis.¶ Terciū oſtenſionis.¶ Ꝙ corona beati petri martyris longe precioſior fuit qͣꝫ quorumcūqꝫ imperatoꝝ et regum et de ip̄a aureola.¶ Capitulū. i.Rimū myſteriū cōtemplandū de corona beati petri martyris dicitur cōditionis. Nō enim fuit talis quales cōſueueruntdeferre hi qui in bellis temporalibus victores euaſerūt: de quibus mentionē facit Plinius in li. xvi. de naturali hiſtoria. Dicit enīꝙ antiquitus nulla niſi deo dabat̉ geſtandacorona: additqꝫ primū omniū liberū patremſuo capiti coronā ex hedera impoſuiſſe. Romani autē vt etiam atteſtatur Auluſgelius libro quinto noctiū acticarum. Dabant coronam triumphalē: obſidionaleꝫ ciuicā: muralem caſtrenſem ⁊ naualem. Triumphales corone erāt auree: que ob honorē triumphi mittebant̉ imperatoribus: hec antiquituſ ex lauro vel mirto erant. Sed creſcente potētia rōmanorū ex auro facte ſunt. Obſidionalis cōrona erat quā liberati ab obſidione dabantduci qui ip̄os liberauit. Et talis erat graminea ex eo facta gramine quod eo loco generatum eſſet intra quem clauſi eſſent obſeſſi Corona ciuica dicebatur. vt etiā Ualerius ſcribit rubrica de iure triumphādi: quā ciuis ciui a quo fuerat ſeruatus in p̄lio in teſtem vlte ſalutiſqꝫ ſue dabat. Et talis ex quercū eratquoniā cibus victuſqꝫ antiquiſſimꝰ ex quercu fuerat. Hac corona ciuica. L. gelius vircenſorius in ſenatu Liceronē cōſulem donari a republica cenſuit eo ꝙ eius opera fuiſſetatrociſſima illa cōiuratio catiline detecta et