Druckschrift 
Sermones de laudibus sanctorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Prima dicitur ſcientie. Secunda patientie. Tercia penitentie. Qualiter ſcientia hieronimi fuit a magiſtris docentibꝰ cauſata: et ſimul illahabuit ſcīam infuſam: et qͣliter alios doctores ſuꝑauit in noticia diuerſoꝝ ideomatū etmultitudine hiſtoriarum et in vtili ſcripture Capitulū .i.tranſlatione.Rima quare hieronimus glorioſuseffectus eſt: nomen grande ſibi vendicauit in celo et in terra dicit̉ ſciētie: effulſit in eo ſciētia rerū humanarū et diuinarū.Et illa verbo et litteris cōmunicauit. Danielis. xij. c. ſcribit̉. Qui docti fuerint fulgebūtquaſi ſplendor firmamēti: et qui ad iuſticiaꝫcrudiunt multos: quaſi ſtelle in ꝑpetuas eternitates. Ueruntū in hac ꝑte tria ſe ingeruntdubia declaranda. Primū vtrū ſciētia beati hieronimi fuit ī eoa magiſtris docentibꝰ cauſata. Scd̓m vtrū ſcīa hieronimi fuit acquiſita. Terciū vtꝝ ſcīa hieronimi fuit excellētiſſima Ad primū dubiū rn̄dere poſſumus ſciētia hieronimi fuit in eo cauſata a magiſtris docentibꝰ. Nam vt colligit̉ ex dictis eiusin li. de viris illuſtribꝰ: cum ip̄e genitus eſſetpatre euſebio .xxvi. anno imperij magniſtantini: ī oppido ſtridonio qd̓ a gothis euerſum dalmatīe quondā pannonieqꝫ cōfiniuꝫfuit cum parentibus in pueritia veniens romam: viris inſignibꝰ tradit̉ inſtruendus:in grammatica donatū habuit preceptorē: inrhetorica victorinū. Quantū vero in diſcendo laborauerit: ip̄e aſſerit ī epiſtola ad occeanum: vbi ſcribit. Dum eſſem iuuenis nimioferuebā amore diſcendi: nec iuxta quorūdāpreſumptionē ip̄e me: docui: appollinarē audiui anthiochie frequēter et colui. canisſpargebat̉ caput et magiſtrū potius decebatqͣꝫ diſcipulū: perrexi tamē alexandriam. audiui dindimū in multis ei gr̄as ago: qꝛ qd̓neſciebā didici: et quod ſciebā illo docēteperdidi. veni rurſus hieroſolymā bethleemquo labore: quo p̄cio baraniā nocturnū habui preceptorē. Timebat enī iudeos: et alterum mihi exhibebat Nicodemū. Et in epl̓aad ruſticū monachū inquit. Dum eſſem iuuenis. et me ſolitudinis deſerta vallarēt incētiua viciorum: ardoremqꝫ nature ferre poterant. Quam cum crebris ieiunijs frangerem: mens tamen cogitationibus eſtuabat:ad quam ebdomadam cuidam fratri qui exhebreis crediderat. me in diſciplinam dedi. vt poſt quintiliani acumina. Ciceroniſqꝫfluuios grauitatemqꝫ frontonis et lenitatem Plinij alphabetum diſcerem ſtridentiaanhelantiaqꝫ verba meditarer: quid ibi laboris ſumpſerim: quid ſuſtinuerim difficultatquotiens deſperauerim: quotienſqꝫ ceſſauerim: et cōtentionē diſcendi rurſus inceperimteſtis eſt cōſcientia tam mea qui paſſus ſum:qͣꝫ eoꝝ qui mecū vitam duxerunt: et gratiasago dn̄o de amaro ſemine litterarū dulcedinis fructus capio. hec ibi. Perrexit etiamcōſtantinopolim vbi audiuit gregoriū nazāzenū. vt ip̄e teſtat̉ in. iij. Eſaie explanationūlibro. Sed obuiare quis p̄t vnꝰ homo alium docere nequeat. dicit nāqꝫ dn̄s mat. xxiij.ca. Nolite vocari rabi. vbi dicit glo. Hiero.ne diuinū honorē hoībus tribuatis: ergomagiſtrū ꝑtinet ꝓprie ad diuinū honorē. Sꝫdocere eſt ꝓpriū magiſtri: homo ergo pōtdocere. Sed hoc eſt ꝓpriū dei. Rn̄det tho. i.ꝑte. q. cxvij. circa hoc diuerſe fuerūt opiniones. Auerrōis in cōmento tercij de aīapoſuit vnū intellectū poſſibilē oīm hoīm.Et ex hoc ſequeret̉ eedē ſpēs intelligibilesſunt oīm hominū. Et ẜm hoc ponit vnushomo doctrinā cauſat aliā ſcīam in altero ab ea quā ip̄e habet: ſꝫ cōmunicat ei eandem ſcientiā quā ip̄e habet per hoc moueteum ad ordinandū fantaſmata in aīa ſua. adhoc ſit diſpoſita cōuenienter ad intelligibilem apprehenſionē. Que quidē opinio qͣꝫtuꝫad hoc vera eſt: eſt eadē ſciētia in diſcipuloet magiſtro ſi cōſideret̉ identitas ẜm vnitatērei ſcite. Eadē enī rei veritas eſt: quā cognoſcit et diſcipulꝰ et magiſter. Sed qͣꝫtū ad hoc ponit vnū intellectū poſſibilē oīm homi et eaſdē ſpēs intelligibiles differētes ſolūẜm diuerſa fantaſmata: falſa eſt eius opinio.alia eſt opinio plato nicoꝝ: poſuerūt ſcīaineſt a principio aīabus noſtris participationē formarū ſeparatarū. ſicut etiā ponit̉ i.ꝑte. q. lxxxiiij. ſed aīa ex vnione corꝑis imꝑditur ne poſſit ꝯſiderare libere ea quoꝝ ſcientiam habet. Et ẜm hoc diſcipulꝰ a magiſtro acquirit ſcientiā de nouo: ſed ab eo exercetur ad ꝯſiderandū ea quoꝝ ſcīaꝫ habet: vt ſicaddiſcere nil aliud eſt qͣꝫ quodammō reminiſci. Sed hoc falſum eſt. qꝛ intellectꝰ poſſibilis aīe humane ē in potētia pura ad intelligibilia. vt dicit Ariſto. in. iij. de aīa. Et aliter dicendū eſt. docens cauſat ſcīam in diſcipulo reducendo ip̄m de potētia in actum.ſicut dicit̉. viij. phiſycoꝝ. Ad cuius euidentiam cōſiderandū eſt: effectuū qui ſunt abexteriori principio: aliqͥs ē ab exteriori principio tm̄: ſicut forma domus cauſat̉ in mateꝫ