et ꝯuerſionem auguſtini fuit ambroſij facunda p̄dicatio. Cum enī auguſtinus apud cartaginē multis annis rhetoricā docuiſſet occulte mr̄e neſciente romā venit: et ibidē multos diſcipulos cōgregauit: his tꝑibꝰ mediolanenſes a ſynaco p̄fecto romanoꝝ petiere ſibi doctorem in rhetorica deſtinari. Erat ibitūc p̄ſul vir dei ambroſius ⁊ ad p̄ces mediolanenſiū illuc mittit̉ auguſtinus: mater auteꝫcius quieſcere nō valens cū multa difficultate ad eum venit: et ipſum iam nec vere manicheū: nec vere catholicū repperit. Cepit auteꝫauguſtinus beato ambroſio adherere et eiuspredicatōes frequēter audire. Erat enī in predicatione ſatis ſuſpenſus ne quid ꝯtra ip̄ammanicheoꝝ hereſim vel ꝓ ipſa diceret̉. quadam vice ꝯtra illū errorē ambroſius diutiusdiſputauit ⁊ ip̄m aꝑtis rōibꝰ ⁊ aucͣtibꝰ confutauit: ita vt error a corde auguſtini penituspelleretur. Tercium mediū qd̓ concurrit adpenitentiā ⁊ ꝯuerſionē auguſtini dicitur exemploꝝ ꝓuocatio ⁊ inflāmatio. Cum enī ſicut ipſe narrat in li. ꝯfeſſionū iam via chriſtiſibi placeret ſed ꝑ ip̄am anguſtā adhuc ire pigeret immiſit dn̄s in menteꝫ eius vt ad ſimplicianū in quo lucebat gr̄a diuina ꝑgeret vtſibi eſtus ſuos conferenti proferret quis eſſetaptus modus ambulandi in via dei in quaalius ſic alius ſic ibat: diſplicebat enī ei quicquid agebat in ſeculo pre dulcedine dei ⁊ decore domus eiꝰ quā dilexit. Simplicianusaūt cepit cum hortari ipſe quoqꝫ cepit ſeip̄mhortari ac dicere. Quot pueri et puelle intraeccleſiam deo ſeruiūt. tu nō poteris qd̓ iſti etiſte? an vero iſti ⁊ iſte in ſeip̄is poſſunt ⁊ nō indeo ſuo: quid in te ſtas ⁊ nō ſtas: proijce te ineum et excipiet te et ſanabit te. Inter hoꝝ colloquia memoria victorini in medium venit:vn̄ exhilaratus ſimplicianus narrat. Qualiter idem adhuc gentilis ob ſui ſapientiaꝫ rome qd̓ maximū erat tunc ſtatuā meruiſſet. Etqualiter ſe ſepius chriſtianū dicebat: cui cumſimplicianus diceret: nō credo niſi videro tein eccleſia: ille iocando dicebat: nūquid parietes faciūt hoīem chriſtianū: tandeꝫ dum adeccleſiā veniſſet et ei tanqͣꝫ verecundo occulteliber vbi erat ſymboluꝫ fidei ad legendū datus fuiſſet: ille in altū aſcendit ⁊ alta voce ꝓnunciauit. Tūc etiā ab africa quidā amicusauguſtini noīe pontianus ſuꝑuenit ⁊ vitā etmiracula ipſius magiſtri antonij qui nuꝑ inegypto ſub Conſtantino imꝑatore defunctꝰfuerat recitauit. horuꝫ exemplis auguſtinusvehementer exarſit: ita ꝙ ſociū ſuū alipiumtā vultū qͣꝫ mente turbatus inuaſit ⁊ fortiterexclamauit. Quid patimur quid audimus:Surgunt indocti ⁊ celū rapiunt et nos cumdoctrinis nr̄is in infernū demergimur: ⁊ accurrens in quendā hortū ſub quadā ficu ſe ꝑiecit vt ip̄e narrat in li. confeſſionū ⁊ amariſſme flens lamentabiles voces dabat. Cū aūtamariſſime fleret audiuit vocem dicentē ſibi.Tolle lege: aperuitqꝫ ſtatim codicē apoſtolicum ⁊ ꝯiectis oculis ad primū cap̄. legit induimini dn̄m ieſum xp̄m. et ſtatim ab eo oēsdubietatis tenebre diffugerūt: interim aūt iāvehemētiſſimo dolore dentiū torqueri cepit.vt fere ad credendā opinionem cornelij ph̓iſuccenderet̉ ꝙ ſummū bonū aīe in ſapientiaſummū vero bonū corꝑis in nullū ſentiēdodolorē poſuerat. tam vehemēs aūt ille dolorfuit ꝙ etiā loquelā amiſit. Quo circa vt in li.ꝯfeſſionum refert in tabulis cereis ſcripſit vtoēs ꝓ eo orarent vt dolorem illū deus mitigaret: ipſe vero cum alijs genua flexit ⁊ ſubito ſanum ſe ſenſit. inſinuauit ergo ꝑ lr̄as ſancto viro ambroſio votū ſuū vt moneret quidſibi de libris ſanctis legendū eſſꝫ: quo acriorfieret fidei chriſtiane: at ille iuſſit Eſaiam ꝓphetam eo ꝙ euangelij et vocatōis gentiū ꝓnunciator apertior videatur. Cuius principium cū auguſtinus nō intelligeret totū aliud tale eſſe arbitrans diſtulit vt illud relegeret cum in ſcripturis ſanctis magis exercitatus eſſet. Adueniente vero paſcali tꝑe auguſtinus cum eſſet annorum triginta cum filioſuo a deodato puero valde ingenioſo: quemauguſtinus in ſua adoleſcentia dum adhucgentilis et ph̓us eſſet genuerat: necnon cumalippio amico ſuo ſacrum baptiſma ſuſcepit.de hac auguſtini cōuerſione ſcripſit ſanctusdatius ep̄us mediolanenſis li. i. ſue cronice.c. x. de quo datio Gregorius meminit in libris dialogoꝝ. Tunc in illo baptiſmate ambroſius cepit. Te deū laudamus. et auguſtinus rn̄dit. te dn̄m confitemur. Et ſic ip̄i duohūc hymnū alternatim ꝯpoſuerūt: et vſqꝫ infinē decantauerūt: ꝓtinus aūt in fide catholica mirabiliter ꝯfirmatus ſpem oēm quē habebat in hoc ſeculo dereliquit: et ſcholis qͣsregebat abrenūciauit. o miranda dextere deiexcelſi mutatio que auguſtinū nō ſolū de tenebris eduxit in lucē ſed illū luminare grande in ſua eccleſia prefecit.¶ De humili penitentia et ſingulari doctrina atqꝫ integritate vite beati auguſtini.¶ Capitulum. ij.Ecundū miſteriū declarandū de beatoauguſtino dicitur cōmendatio. Commendatur quidē maxime de tribus.