epiſtolam fertur apl̓s ad hebreos ꝯſcriptamhebraica lingua miſiſſe. Cuius ſeuſum et ordinē retinēs lucas euangeliſta poſt exceſſumbeati pauli apl̓i greco ſermone ꝯpoſuit. Tādem Hiero. ad paulinū lucā ita extollit. actꝰinquit apl̓oꝝ nudā quidē videret̉ ſonare hiſtoriam et naſcentis eccleſie infantiaꝫ texere.Sꝫ ſi nouerimus ſcriptorē eoꝝ lucā eſſe medicū: cuius laus eſt in euangelio animaduertimus ꝑiter oīa verba illius aīe languentiseſſe medicinā. Et in ꝓlogo Actuū apl̓oꝝ itaHiero. ſequit̉. lucam ita diuina ſubſecuta eſtgr̄a vt non ſolū corporibꝰ ſed etiā aīabꝰ eiusꝓficeret medicina. Salutat ergo lucas fideles et credentes in xp̄m .i. eternā illis om̄ibꝰſalutē exoptat quos inſtruit et monet doctrina et exēplo euangelio ſcripto vt dn̄m ieſumverbis ⁊ factis ꝯfiteant̉: qui a mortuis reſurgens videntibꝰ poſt diſcipulis aſcendit in celum vbi cū ſuis angelis ſcīs ac beatiſſimo luca viuit et regnat in ſecula ſeculoꝝ. Amen.Sermo quinquageſimuſquartus de beato Laurentio martyre qui ꝓbatus a deo triplici igne inuentus eſt ſine iniquitate.Gne me examinaſti ⁊ nō eſt inuenta in me iniquitas. Scribunt̉ hec verba. pͣs. xvi.Satis ſuperqꝫ pia eſt paſſio beati Laurentijpomiliarque ab eccleſia cū grandi veneratōe celebrat̉:nam inter martyres facit ip̄m ſingularē in iemū puatuiuuio qꝛ in vigilia eius ſtatuit ieiunandū: incib anclofficio adhuc ip̄m honorat dum ꝑ octauamde ip̄o laurentio: ſicut ⁊ de ſtephano ſinguliſcanonicis horis eius memoriaꝫ facit feſtūqꝫillius ſolenniter obſeruanduꝫ ac ſanctificandum cunctis fidelibꝰ ſub p̄cepto iubet. Propterea in matutinis legitur ſermo venuſtiſſimus beati Auguſtini qui ait. Cum oēs beatos martyres quos nobis tradidit antiquitas honorificentia digna veneremur: p̄cipuetn̄ beatū laurentiū martirē debemus tota deuotione ſuſciꝑe. hec ille. Merito itaqꝫ hodierna die huius martyris laudibꝰ eſt incumbendū: vt ſic valeant efficacius ad illius reuerentiam corda fideliū inflāmari. Quapropter de ip̄o verba facturi de illius examination ⁊ ꝓbatōe facta ꝑ ignē dicemus. nam introducitur quaſi ad deū loquens laurentiusglorioſus in verbis p̄miſſis in themate in qͥbus triplicē ignē ꝓbatōis ⁊ examinatōis ſuediſtinguemus oſtendentes ꝙ non fuit in illoinuenta iniqͥtas qui ſe totū ardentiſſime obtulit ſaluatori nr̄o ieſu xp̄o. patiens quecūqꝫdura ⁊ ſeuiſſima illata ſibi ſupplicia.Primus ignis dicitur diuine dilectōis.Scd̓s ignis ꝓximalis miſeratōis¶ Tercius ignis tyrannice ꝑſecutōnis.Qualiter btūs laurentius examinatus fuit igne diuini amoris: et de ꝑfectōe diuine dilectōnis ⁊ magnitudine illius p̄cepti: atqꝫ deinductiuis ad amorē dei. ¶ Capitulum .i.Rimus ignis in quo examinatus eſt etꝓbatus inuentus eſt abſqꝫ defectu iniqͥtatis btūs laurentius dicit̉ diuine dilectōis:amor enī dei ignis eſt de qͦ dicebat xp̄s. Luce. xij. c. Ignē veni mittere in terrā: et quid volo niſi vt ardeat. Et de iſto myſtice dixit deus Leuit̓. vi. c. Ignis in altari meo ſꝑ ardebit: hic ignis amor dei intelligit̉: qui iugiterardere debet in altari .i. in aīa: que aīa alta eſteo ꝙ ad imaginē ⁊ dei ſimilitudinem creata:Altare quippe quaſi alta res interp̄tatur: duꝫergo ignis diuini amoris in aīa eſt ſuccenſusfacit tꝑalia cūcta ꝯtēnere ⁊ deū ſummū bonūdiligere ſuꝑ oīa vitāqꝫ pn̄tem omni ꝑiculomortis libenter exponere: ſic factuꝫ legimusin beato laurentio vt videbit̉ in ſequentibꝰqui nec tormenta timuit nec mortē acerbiſſimā horruit: de quo ſic inquit Ambro. in ſermone huius diei. fortiſſimū martyrē ſeuiſſima ꝑſecutoris flāma ſuꝑare nō potuit qꝛ longe ardentius veritatis radijs mens eius accēſa feruebat. Sꝫ hoc loco cū loquamur de dilectione dei tria erūt dubia ſoluenda.¶ Primū vtrū poſſit aliqua creatura deū perfecte et totaliter diligere.¶ Scd̓m quare preceptū de dilectōne dei dicitur primū et maximū.¶ Terciū que ſunt illa que incitant nos vt diligamus ſuꝑ omnia deum.¶ Ad primū dubiū rn̄det tho. ẜa. ẜe. q. xxiiijꝙ ꝑfectio dilectōnis p̄t dupliciter intelligi.Uno modo ex ꝑte diligibilis: alio modo exꝑte diligentis. Ex parte diligibilis ꝑfecta eſtdilectio: cū aliquid diligitur quantū diligibile eſt: deus aūt tantū diligibilis eſt quantūeſt bonus: bonitas aūt eius eſt infinita vn̄ infinite diligibilis eſt: nulla aūt creatura p̄t eūdiligere infinite cū quelibet virtus creata ſitfinita. vn̄ ꝑ hunc modū nulla creatura p̄t deum ꝑfecte ⁊ totaliter diligere. Scd̓o ꝑfectiodilectōnis p̄t ꝯſiderari ex ꝑte diligentis: et ſicdicitur eſſe ꝑfecta qn̄ aliquis ẜm totuꝫ ſuumpoſſe diligit: qd̓ quidē ꝯtingit in dilectōe deitripliciter. Uno modo ſic ꝙ totum cor hoīsactualiter ſemꝑ feratur in deū. et hec eſt perfectio dilectōis prime que non eſt poſſibilis inhac vita in qua impoſſibile eſt ꝓpter hamaneꝯditōnis infirmitatē ſꝑ actu cogitare de deo1T