¶ Primū dicitur gratie.Secundum victorie.¶ Tercium glorie.Qualiter beatus ſtephanus fauente diuina gratiā ſuꝑauit: ſuꝑbiam: auaritiā: ⁊ luxu¶ Capitulum .i.riam.Rimū priuilegiū btī ſtephani d̓r graVtie de quo ſic d̓r Actu. vi. ca. Stephanꝰplenus gr̄a ⁊ fortitudine faciebat prodigia ⁊ſigna magna in populo. Fuit equidem in eogratia: qua tria principalia peccata ad que cetera reducūtur ſuꝑauit. Primū fuit ſuperbiaScd̓m auaritia. Terciū luxuria. de qͥbꝰ Io.prime canonice. ca. ij. ait. Omne qd̓ ē in mūdo concupiſcentia carnis ē. aut concupiſcentia oculoꝝ. aut ſuꝑbia vite. Superbia nanqꝫſuperauit ꝑ virtutem humilitatis. Luxuriāꝑ virtutem caſtitatis. ⁊ Auaritiā ꝑ virtutempauꝑtatis. Primo fuit humilis in honore ſibi ab eccleſia exhibito. Nā vt ſcribit̉ Actuū.vi. ca. Ip̄e fuit vnus immo pͥmꝰ ex ſeptē diaconibꝰ ab apl̓is ordinatis in mīſteriū. Cū em̄excreſceret multitudo credentiū apl̓i decreuerūt eligere ſeptē: qͥ preeſſent admīſtrationi tꝑali vt ipſi vacarēt verbo diuino. Et elegeruntſtephanū virū plenū fide ⁊ ſpūſctō: ⁊ philippum ⁊ ꝓchoꝝ: ⁊ nicanorē: ⁊ timonē: ⁊ ꝓmenā⁊ nicholaū aduenā anthiocenū. In qͣ electōe⁊ honore ſibi exhibito ſtephanus humiliterſe ꝯtinuit qd̓ quantū ſit laudabile cum qͥs indignitatibꝰ ⁊ honoribꝰ non tumeſcit. patet exverbo ſapiētis: qͥ. ca. iij. Eccleſiaſtici ait. quāto maior es humilia te in oībꝰ: qd̓ Cicero inprimo de officijs elegātiſſime retulit. In rebꝰinqͥt etiam proſperis ſuperbia fugienda eſt ⁊arrogantia. nā vt aduerſas res ſic ⁊ ſecūdasimmoderate ferre leuitatis ē. Scd̓o btūs ſtephanus ſuꝑauit luxuriā ꝑ virtutē caſtitatis.nā d̓r de eo ꝙ fuit vir boni teſtimonij ⁊ mundiſſime fame. hoc vero expleri nō poteſt abſqꝫauxilio diuine gr̄e. qꝛ vt ait Auguſti. in li. deagone xp̄iano. Inter oīa xp̄ianoꝝ certaminaduriora ſunt p̄lia caſtitatis. vbi qͦtidiana pugna ⁊ rara victoria. Tercio ſuꝑauit auaritiāꝑ virtutem pauꝑtatis. nam fuit plenus fide.Suꝑ q̄ verba inqͥt Auguſ. qͥ veram fidē hn̄tde deo: nō cupiūt ī his miſerijs diuites fieri.Sed pleriqꝫ obſtinatōne voluntaria in ſuispeccatis ꝯmorantes excuſare ſuā prauitatemſatagit aſſerentes nō poſſe virtuoſe viuere: qꝛipſis deus non porrigit gratiam ſuam. quibꝰreſpondemus ꝙ gratiam ad ſalutem neceſſariam deus nō denegat: niſi his qui illam habere nolūt. ideo Ciprianꝰ in epl̓a ad donatūait: profluēs largiter ſpūs nullis finibꝰ premit̉: nec vllis coercētibus clauſtris intra certa metaꝝ ſpacia refrenat̉: manat iugiter exuberat affluenter: nr̄m tn̄ pectꝰ ſitiat ⁊ pateat qͣꝫtum illuc fidei capacis afferimus tantū indegratie inundātis haurimus. hec illē. Igiturvt inqͥt Ariſto. in li. de cauſis. prima cā ineſtoībꝰ rebꝰ ẜm diſpoſitionem vnā nō tamē oēseam recipiūt ẜm eandem diſpoſitōnem: qͣre ⁊aliqͥ gr̄am nec in minimo hn̄t qꝛ illā hr̄e contemnūt: ⁊ loquor de gratia gratuꝫ faciente: qͥdam gratiā hn̄t ſeruātes in charitate diuinamādata. Alij aīo feruentiores qͣꝫ primi ad obſeruantiā cōſilioꝝ aſcendūt: quare gr̄a maioreſſe pōt in vno qͣꝫ in alio. Un̄ Auguſ. ad dardanum ait. In qͥbus habitat deus nō equaliter habitat. Et ideꝫ ad Bonifaciū gr̄a meret̉augeri. qd̓ ẜm Alexandrū in tercio intelligēdū eſt de magnitudine ⁊ augmento ẜm qͣntitatē virtualē. nō ẜm qͣntitatem dimenſiuam.¶ Quare vicit beatus ſtephanus cum adiutorio dei tria p̄lia in quoꝝ quolibet affuit ſibi diuinū auxilium.¶ Capitulum. ij.Ecūdū priuilegiū btī ſtephani d̓r victoIrie. vicit equidē cum adiutorio diuinomalos hoīes eū ꝑſeq̄ntes: mos nanqꝫ maloꝝeſt bonis ⁊ virtuoſis moleſtiaꝫ inferre. qꝛ ẜmph̓orū ſnīam ꝯͣria ſimul ſtare nō poſſunt: ſedmutuo ſe expellunt vt docet Ariſto. x. methaphiſice ⁊ in p̄dicamentis. Sicut caliduꝫ nōſtat cū frigido: aut albū cū nigro ſiue tenebracū lumine. ideo. xxiij. q. iiij. ca. qͥ ẜm carnem.Hiero. ait. Qui ẜm carnē natus ē ꝑſeq̄baturſpūalem: nunqͣꝫ vero ſpūalis carnalē ꝑſequit̉ſed ignoſcit quaſi ruſtico: ſurrexerūt ergo viri magni cōtra ſtephanū ꝓcurātes mortē eiꝰ:interueniēte triplici prelio.Primū fuit diſputationis.Secūdum fuit accuſationis.¶ Terciū cōminationis.¶ Primū fuit p̄liū diſputationis. de quo d̓rſurrexerūt aūt quidā de ſinagoga que appellabatur libertinoꝝ a regione ſic nomīatoꝝ ẜmNicholaū de lira. ⁊ cirenenſiū a cirene ciuitate. ⁊ alexandrinoꝝ ab alexandria metropoli egypti ⁊ eoꝝ qͥ erant a cilicia ⁊ aſia: qͥ ſuntregiones ꝓpinque iudee. diſputantes cum ſtephano in quo p̄lio datus eſt ſibi ſpūſſanctusqͥ ſibi facundia miniſtrauit ẜm xp̄i ꝓmiſſumqͥ Lu. xxi. ca. dixit. Ego dabo vobis os ⁊ ſapientiā cui nō poterūt reſiſtere aduerſarij veſtri. Ex hoc d̓r de ſtephano. nō poterūt reſiſtere ſapiētie ⁊ ſpūi qui loquebat̉. ¶ Secundūp̄lium fuit accuſatōnis. videntes em̄ iudei ꝙdiſputando ſuccubuerūt callide ſubmiſerūtduos falſos teſtes: qͥ eū in iudicio accuſarentx iij45 V