ri deo in mūditia ⁊ puritate. Fuit aūt totiusvite ſue curſus vigintitriū annoꝝ ⁊ ſex menſiū. Tranſiuit ex hoc mūdo in loco qͥ brundula d̓r anno dn̄i. M.cc. lxxxix. qͣrtodecimo kalendas ſeptēbris media nocte. ferie ſcd̓e infraoctaua aſſumptionis btē marie virginis. Etſepultus in regia ciuitate marſylie in eccleſiafratrū minoꝝ. ꝓut ip̄e iā dū viueret ordīauitPropter hec oīa ⁊ illa q̄ dicēda erūt audienda ſunt verba grauiſſima Ioannis. xxij. Aitem̄ laudet̉ magnifice deus noſter cuiꝰ dextera huic ep̄o cōtulit ſtelliferū regiuꝫ diadema.Applaudant ⁊ ip̄i celi ciues quoꝝ cetibꝰ ſanctus iſte ſole ſplendidior eſt inſertꝰ. Canantquoqꝫ altiſone francie ſicilie ⁊ vngarie regnade quoꝝ orto cādoris muci flos erupit. Quorum vitis germinat dulcē vuam cuiꝰ liquorcclū letificās. abunde effundit̉ in calice ſummi regis. Letet̉ inſuꝑ ciuitas tholoſana tātoditata p̄ſule. q̄ apud deū aduocatū habet ſedulū ⁊ patronū. Sed ⁊ fratrū minoꝝ ordoꝯſpicuus. noue laudis canticū promere nondeſiſtat. in aula celeſti tam p̄clarū alūnū feſtine diuinis cōſpectibꝰ rep̄ſentans hec igitur.¶ Secūda claritas qua deus ſplendere fecitbeatum ludouicū dicit̉ eccleſiaſtice canoniſationis. Ioannes qͥdem ſcd̓us ip̄m cathalago ſanctoꝝ aſcripſit ſeruatis oībꝰ q̄ requirū:tur in canoniſatōne ſanctoꝝ. Nam p̄deceſſores ſui .ſ. Bonifacius octauus cuius temꝑebeatus ludouicꝰ ex hac luce migrauit. Et benedictus vndecimus. ⁊ clemens quintus interueniente morte id cōplere non valuerunt.¶ Tercia claritas d̓r miraculoſe coruſcatōisnāqꝫ vt p̄fatus Ioānes .xxij. aſſerit magnismiraculis deus ſanctū ludouicū poſt eiꝰ obitū clarū fecit. quoꝝ aliqua certis probata teſt monijs ad declarandā huius ſancti gloriāip̄e narrat. q̄ etiā nos hoc loco duximus inſerenda. Quedā duoꝝ annorū puella duobusmenſibꝰ paſſa febres expirauit. facto ꝟo votoper patrem iſti ſancto mox ſuſcitata eſt ⁊ vbera matris ſuxit. Quidam puer quinqꝫ annorū febribꝰ extinctus. facto voto ꝑ pr̄em eiusad vitam redijt ſanus ⁊ abſqꝫ febribꝰ. Quedam puella annoꝝ ſeptē ꝑ dies aliquos febribꝰ cruciata tandē expirauit: facto vo votoꝑ ſuos ad dictū ſanctū. recuꝑauit ſpūm ⁊ reuixit. Quedā puella nobilis q̄ ex caſu ad terram de nutricis brachijs ꝑ. vij. ānos paſſa fuerat ſurditatē ad inuocationem huius ſanctiad plenū extitit liberata. Quidā qui poſt fortem febrem loq̄lam ꝑ menſem ꝑdiderat. ad ſepulcrū ſancti huius delatus illam recuperauit. Quedā mulier cū ex partu quodam violento de puero mortuo ⁊ in eius vtero tranſuerſato contracta in manibꝰ ⁊ pedibus ac femoribus biennio permanſiſſet. facto voto adiſtum ſanctū. ꝙ ſi eam ſuis meritis adiuuarettoto temꝑe vite ſue viſitaret eccleſiā vbi corpus ſancti iacebat. ſubito cepit dormire. Etexꝑgefacta repperit ſe ſanatam. Mulier quedam ꝑ octo annos morbo epilentico fatigata emiſſo voto ꝙ ſingulis annis ſepulcrū ſancti viſitaret mox extitit liberata. Monialis qͣdam poſt longā febrē quā paſſa fuerat dolorem incurrerat in omnibꝰ mēbris ſuis in tantū ꝙ diebꝰ duodecim non niſi alieno adiutorio de lecto poterat ſe mouere. Inuocato ꝟohuius ſancti patrocinio ſana ⁊ incolumīs ēeffecta. Cū homo quidam qui miraculis huius ſancti detrahere nitebatur euerſionem faciei ⁊ oculoꝝ turpiter incurriſſꝫ. ſicqꝫ manēsper duos dies huic ſancto cū om̄i deuotōneq̄ poterat ſe vouiſſet ad ſepulcrū eiꝰ veniēs ⁊offerēs caput cere anteqͣꝫ exiret eccleſiā reperit ſe ſanatū. Hec inquit Ioannes. xxij. ſuntmirabilia ſoliꝰ altiſſimi quibꝰ ⁊ qͣꝫpluribusalijs mirificare voluit ſanctū ſuū ac toti mūdo reddere venerandū. Igitur ⁊ nos deprecemur illū vt ſua interuentione obtineamusdei gratiā ⁊ tandem gloriā ſempiternā. Amē.¶ Sermo quadrageſimuſſeptimus de ſctōthoma de aquino ordinis predicatorum.Edit illi ſcientiamſanctoꝝ. Scribūtur hec verba originaliter Sapientie. x. cap̄. Obligatur xp̄iana religio colere ac venerari deuotione p̄cipua ſanctū thomā de aquino qͥ ſuaeruditione mirabili ſingulariſſimaqꝫ doctrinaͣ eccleſiam dei magnopere decorauit. Naꝫtemꝑibꝰ noſtris nullus eſt adeo ſapiens ⁊ doctus qui ſancti thome preſidio non indigeat. vt em̄ in hoc ſermone clariꝰ explicabimusde rebus tam humanis qͣꝫ diuinis. tanta docuit. tantaqꝫ ſcripſit. ꝙ quilibet in quacunqꝫfacultate peritiſſimus. ſancti thome libros legendo doctior fieri poſſit. Qua de re de ſcientia eius diſſerere equū eſt ac rōnabile quā magis illi a deo infuſam qͣꝫ humanitus aquiſitam pie fateri poſſumꝰ. in qͥbꝰ triplicē excellētiā ſcīe ſancti thome ꝓponimus extollendam.Prima dicitur ſublimitatis.¶ Secunda vtilitatis.¶ Tercia ſanctitatis.¶ Qualiter ſctūs thomas fuit doctor theologie. ⁊ de ipſius theologie atqꝫ ſcīe laudibꝰ.¶ Capitulum .i.48g