deuotione a milite quodā inuitatus ad prādiū benignū hoſpitē familiariter monuit vtcito ꝯfiteret̉ ⁊ domus ſue diſponeret. Qd̓ cūille diligēter feciſſet intrauerūt tandē ad menſam ⁊ incipiētibꝰ alijs māducare. hoſpes ſubito ſpm̄ exhalauit iuxta verbū hoīs dei repentina morte ſublatus. dū ſemel fatigatꝰ ⁊laſſus eqͥtaret ſuꝑ aſellū. eſſetqꝫ in itinere cuꝫfratre Leonardo de aſſiſio. frater ip̄e Leonardus cepit dicere intra ſe humanū aliqͥd paſſus nō depari ludebāt parētes huius ⁊ mei.En ip̄e eqͥtat ⁊ ego pedeſter aſinū eius duco.hec illo cogitante ꝓtinus de aſino deſcenditvir ſanctus ⁊ ait. Nō frater conuenit vt egoequitē tu venias pedes qꝛ nobilior ⁊ potentior me in ſeculo fuiſti. obſtupuit frater ⁊ adpedes eius ꝓuolutus hūiliter veniaꝫ petijt.¶ Secūdo magnificauit deus btm̄ frāciſcūin creacuraꝝ obediētia ⁊ ꝯdeſcenſione. apudartiū viuus viro dei fuit oblatus lepuſculꝰqͥ licet in terra poſitus cū poſſet qͦ vellet effugere vocāte eū pr̄e benigno in ſinū illius ꝓpero curſu ſaltauit. Quod cū pluries effeciſſetiuſſu patris a frībꝰ delatus ē ad loca ſolitudinis tutiora. mō ꝯſimili in inſula lacꝰ ꝑuſinicuniculus qͥdam captus. ⁊ viro dei oblatuscum ceteros fugeret manibꝰ ſuis ⁊ ſinu ſe domeſtica ſecuritate ꝯmiſit. Apud lacū reatinūeidē ad heremum de aretio ꝓperanti. piſcatorvnā ex deuotione obtulit auē fluuialem. quācū libenter ſuſceptaꝫ aꝑtis inuitaret manibꝰad receſſum nec illa vellet abire. erectis in celum oculis in orōne diutius ꝑmāſit. Et qͣſialiūde poſt horā reuerſus ad ſe iterato dulciter mandatū auicule fecit vt deū laudaturarecederet. Suſcepta itaqꝫ cū bn̄dictione licētia. veſtu corꝑis quoddā p̄tendēs gaudiumaduolauit. Alio tꝑe ambulās cū quodā fratre ꝑ paludes venetiaꝝ. īuenit maximā auiūmultitudinē reſidētiū ⁊ cantātiū in ꝟgultis.qͥbꝰ viſis dixit ad ſociū. ſorores aues laudātcreatorē ſuū nos itaqꝫ in mediū ip̄aꝝ eunteslaudes ⁊ horas canonicas dn̄o decātemꝰ. cūqꝫ in medio eaꝝ ītraſſent nō ſunt aues ꝯmote de loco. ⁊ qꝛ ꝓpter garritū ip̄aꝝ in dicēdishoris ſe mutuo audire n̄ poterāt. ꝯuerſus virſctūs dixit ad aues ſorores aues a cātū ceſſate donec laudes ⁊ horas canōicas ꝑſoluamꝰat ille ꝯtinuo tacuerūt. tādiu ī ſilēto ꝑſiſtētesqͣꝫdiu dictis horis ⁊ laudibꝰ ꝑſolutis a ſctōdicatandi licentiā receperūt. Dante aūt virodei licētiā eis ſtatim cantū ſuū more ſolito reſumpſerūt. Eidē ſenis īfirmo faſianꝰ qͥdā denouo captus. a nobili qͦdā trāſmiſſus ē viuꝰqͥ ꝯtinuo vt virū ſctm̄ audiuit ⁊ vidit. tāta illi amicabilitate coheſit vt nullo pactu pateretur ab ip̄o diſiūgi. Naꝫ pluribꝰ vicibꝰ extralocellū terraꝝ ī vinea poſitꝰ vt abiret ſi velletrapido ſꝑ curſu redibat ad prēm. tanqͣꝫ ſi abeodē fuiſſet om̄i tꝑe educatꝰ. deinde cuidā collatus viro. qͥ ex deuotōne ſeruū dei viſitare ſolebat. velut ſibi moleſtū foret a pij prīs abſentari cōſpectu eſcā recuſauit oīno. Reportatꝰtandē ad famulū dei ſtatim vt ꝯſpexit eundēqͥbuſdā hilaritatis p̄tenſis geſtibꝰ auide māducauit. Cū ex ꝯtinuo fletu infirmitatē oculoꝝ incurriſſet grauiſſimā ꝯſuluerūt medici.vt pateret̉ ſibi ꝑ cocture remedium ſubueniriaſſenſit vir dei vocatuſqꝫ venit cirogicus inſtrumentū ferreū igni ſubmittēs ad faciēdūcocturā. At xp̄i ſeruꝰ corpus ꝓpriū iā horrore ꝯcuſſum ꝯfortās ſicut amicuꝫ cepit ignemalloqͥ dicēs. mi frater ignis ꝟtuoſum pulcrū⁊ vtilē te creauit altiſſimus eſto mihi in hachora ꝓpitius eſto curialis. p̄cor magnū deuꝫqͥ te creauit vt tuū mihi calorē tēperet. Oratione finita ꝯͣ ignē ſignū crucis edidit ac deinceps intrepidꝰ ꝑſiſtebat. ꝓfundatū ē crepitans ferrū in tenera carne. ⁊ ab aure vſqꝫ ſuꝑciliū coctura ꝓtracta. Statim ſctūs ad frēsdixit. laudate altiſſimū qꝛ vere dico vob̓. necignis ardorē ſenſi. nec carnis vllū dolorē. Etꝯuerſus ad medicū. Si nō ē inqͥt caro bn̄ decocta impͥme iterū. Stupefactꝰ medicꝰ miraculū extulit dicēs. dico vobis frēs. vidi mirabilia hodie. ¶ Tercio magnificauit deusbtm̄ frāciſcū in felici ꝯſummatōe: nō em̄ ſilentio p̄terire debemꝰ qͣnta deuotōe qͣnto feruore trāſijt Frāciſcus in hoc mūdo ad prēm. dequo ſic ſcribit Bonauē. ꝙ anno vigeſimo aſua ꝯuerſione cū fuiſſet multis infirmitatibꝰmoleſtatus tuliſſetqꝫ biennio ſtigmata illa ſacra ad ſctām mariā de portiuncula ſe portaripopoſcit. qͦ cū fuiſſet ꝑductus ſuꝑ nudā humū ſe totū nudatū in ſpūs feruore ꝓſtrauit.Decubans ſic in terra ſaccina veſte depoſita.faciem ſolito more leuauit in celū ⁊ intendesilli glorie totus manu ſiniſtra dexteri laterisvulnus ne videret̉ obtexit. Et ait ad fratres.ego qd̓ meū ē feci. qd̓ vr̄m ē xp̄s edocebat. Itlachrymantibꝰ aūt ſocijs ſancti vnus ex eisquē vir dei guardianū ſuū eſſe dicebat votuꝫip̄ius diuina inſpiratione cognoſcēs feſtinſurrexit. Et acceptā cū corda ⁊ femoralibꝰ tunicam pauperculo xp̄i obtulit dicēs hec tibitanqͣꝫ pauperi cōmodo ⁊ cū illa ſuſcipias obēdientie ſancte mādato. Gaudet ex hoc vir ſaltctus. qꝛ fidē tenuiſſe dn̄e pauꝑtati vſqꝫ in ſtꝰnē ſe vidit. palmaſqꝫ leuatas ad celū xp̄m ſuum benedixit. ſicqꝫ indutus habitu vili. fres