Druckschrift 
Sermones de laudibus sanctorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

vt vix neceſſaria ſumeret ſuſtentationi nature. Difficile nāqꝫ fore dicebat neceſſitati corporis ſatiſfacere ꝓnitati ſenſuū parere.ꝓpter qd̓ cocta cibaria ſanitatis tp̄e vix admittebat raro. Admiſſa vero aut conficiebat cinere. aut cōdimenti ſaporē admixtioneaque vt plurimū reddebat inſipidū. de potuvini qͥd dicam de aqua ſitis extuaretardore vix ad ſufficiētiā biberet. Et lꝫ ita ſuūcorpꝰ cōtinue maceraret. tn̄ extra hoſpitaret̉ in alicuiꝰ domo cōformabat ſe in cibopotu. alijs ne ſingulis reputaret̉. De illiꝰ vero dormitione refert Bouauē. Nuda humꝰvt freq̄ntius lectus erat. laſſato corpuſculo.Et ſepiꝰ ſedēs ligno vel lapide ad caput poſito dormiebat. Omitto eiꝰ diſciplinas. verbera tūſiones pectoris. ſuſpiria. lachrymas reliqua qͥbꝰ corpuſculū illud ꝯtinue cruciabat. Quarta virtus ꝯſideranda in beatofranciſco d̓r hūilitatis: em̄ in tāto virtutūcumulo vt de ſe p̄ſumebat. ꝯtēnebat alios verba iactātie dicebat imo vt ait Bonauētura. Oīm virtutum cuſtos decor humilitas copioſa virū dei vbertate repleuerat. Inꝓpria quidē reputatione nihil erat. niſi pctōr in veritate ſpeculū eſſet ſplēdor oīmodeſanctitatis. ſtultū ꝓinde iudicabat mūdanisextolli fauoribꝰ. Gaudebat de obprobrijsde laudibꝰ triſtabat̉. generali vero cedēs officio. Guardianū petijt cuiꝰ volūtati omniaſubiaceret. dicebatqꝫ ſocijs. Ita diligēter nouitio vnius hore obedirē ſi mihi Guardiaꝫnus daret̉ ſicut ātiqͥſſimo diſcretiſſimo fratri. ſubditus em̄ p̄latuꝫ ſuū hoīem cōſiderare debet ſed illu pro cuiꝰ amore ſubiectus.quāto aūt ꝯtēptibilior p̄ſidet. tātomagis humilitas obedientis placet. ſuntqꝫ alia plurima de illius hūilitate a Bonauētura deſcripta. in legēda poteris inuenire. Quintavirtus in btō franciſco ꝯſiderāda d̓r patientie. a principio nāqꝫ ſue ꝯuerſionis ciuesaſſiſ qj cernerēt facie ſqualidū mēte mutatum. ac hoc alienatū putarēt a ſenſu. lutoplatearū. lapidibꝰ impetebāt. tāqͣꝫ inſano demēti clamoroſis vocibꝰ īſultabāt. famulus aūt dn̄i nulla fractus aut mutatꝰ iniuriavt ſurdus in oībꝰ ꝑtrāſibat. de hoc ſic d̓r inrn̄ſorio: pr̄ hūc ꝓſeqͥtur latēs dat locū ireLōſtanter poſt aggredit̉ in publicū prodireSqualenti vultū cernit̉ putat̉ inſanire lutolaxis impetit̉. Sed patiēs vir nitit̉ vt ſurdꝰꝑtrāſire. deinde toto tꝑe vite ſue cūctos labores. om̄ēs ꝯtumelias. quaſcūqꝫ egritudinesmente hilari ſemꝑ tulit: Et inquit Bonauentura in ca. de patiētia ipſius tranſitu mortis in legenda maiore. ad hoc varias diuturnas ac qͦtidianas egritudines deductusē vt ꝯſumptis carnibꝰ qͣſi ſola cutis oſſibꝰcohereret. Cūqꝫ duriꝰ corpus augeret̉ doloribꝰ illas ſuas anguſtias. penaꝝ cenſebatnoīe. ſed ſoroꝝ. Cuꝫ aūt ſemel grauiꝰ ſolito.doloꝝ vrgeret̉ aculeis. Quidā frater ſimplexdixit ad frater frāciſce ora dn̄m vt mitiustecū agat. manū em̄ ſuā plus debito. ſuper tegrauare videt̉. Quo audito vir ſctūs cuꝫ eiulatū exclamās ait. niſi noſcerē in te ſimpliceꝫpuritatē tuū ex nūc abhorrerē ꝯſortiū. auſus fueris circa me diuina iudicia rep̄henſibilia iudicare. Et proijciens ſe in terrā. oſſadebilia duro caſu colliſit. Et deoſculās hu. Grās inqͥt tibi ago dn̄e deus de oībꝰ doloribus meis. Teqꝫ mi dn̄e rogo. vt cētuplūſi tibi placuerit addes. qꝛ hoc erit mihi acceptiſſimū. tue ſctē volūtatis adimpletioſit mihi cōſolatio ſuꝑplena. videbat̉ ꝓptereafrībꝰ qͣſi alteꝝ Iob viderēt. cui languorcreſceret carnis creſcebat ſil̓ vigor mentis. Qualiter deꝰ magnificauit ſctm̄ Frāciſcūp̄cipue in qͥnqꝫ p̄rogatiuis. Capitulū. iij.Ercia exeellētia btī frāciſci d̓r ſingularis magnificatōis: voluit deus magnꝰ excelſus ſuū ſeruū decorare licet in multisvt patuit in ſermone p̄cedenti de ſtigmatibꝰſacris. precipue tn̄ in quinqꝫ.Primo in intellectus illuſtratione:Secūdo in creaturaꝝ condeſcenſione.Tercio in felici conſummatione. Quarto in ſolenni canonizatione. Quinto in miraculoꝝ coruſcatione.Primo magnificauit illū deus intellectꝰ illuſtratione. vt aſſerit Bonauē. in legenda. in ca. de intelligētia ſcripturaꝝ ſpirituꝓphetie. Quāuis franciſcus habuerit ſacraꝝ lrāꝝ ꝑitiā. doctrinā eterne tamē lucisirradiatus fulgoribꝰ. ſcripturaꝝ ꝓfundo miro intellectꝰ ſcrutabat̉ acumīe. Interrogatꝰſenis a quodā religioſo viro theologie ſacredoctore de qͥbuſdā q̄ſtōibꝰ difficilimis tantaclaritate doctrine diuine ſapientie patefaciebat archana. vt vehemēter ſtuperet vir ille peritus. admiratione referret: vere theologia ſctī prīs iſtiꝰ puritate ac ꝯtēplatōe tanqͣꝫalis in altū ſubducta eſt aqͥla volās. nr̄a veroſcīa vēter gradit̉ ſuꝑ terrā. lꝫ em̄ imꝑitꝰ eſſetſermone. ſcīa tn̄ plenꝰ enodabat dubia q̄ſtio. abſcondita ꝓducebat in luceꝫ. Ciaruitetiā in ip̄o ſpūs ꝓphetie. vt p̄uideret futura. cordiū ꝯtueret̉ occulta: abſentia quoqꝫvelut pn̄tia cerneret. ſe pn̄tem abſentibusmirabiliter exhibetur. apud celanuꝫ ſupplicꝭ13 2