dicit̉ a latria et idolo. Idolū aūt eſt ſimulacrū: qd̓ humana effigie factū et cōſecratū eſt:iuxta vocabuli interpretatōꝫ. Idos enī grece formā ſonat: et ab eo ꝑ diminutionē: idolūdeductū qd̓ apud nos formulā facit. Igituroīs forma vel formula idolū ſe dici expoſcit.Quidā ꝟ̓o imꝑite dicūt idolū ex dolo ſumpſiſſe nomē eo ꝙ diabolꝰ creature cultū diuini noīs inuexit. Dicunt̉ inſuꝑ idola ſimulaera Nā ſil̓acra a ſil̓itudine nuncupant̉ eo ꝙmanu artificis ex lapide aliaue materia eorūvultꝰ imitant̉ quoꝝ honore fungunt̉ ſimulacra dicta: vel ꝓ eo ꝙ ſunt ſil̓ia vel ꝓ eo ꝙ ſimulata atqꝫ cōficta. Simulacra primꝰ ex luto fecit hiſmael ẜm hebreos. ẜm vero gētilesprimꝰ fuit ꝓmetheus. Greci vero referūt ꝙfuit cetrops. Fuit aūt ꝓmetheus tꝑe Iacobfrater athlantis aſtrologi de qͥbus multa loquit̉ Augꝰ. li. xviij. de ci. dei. ca. viij. Hic ꝓmetheus primꝰ dictus eſt feciſſe hoīes: tū qꝛde rudibꝰ fecit doctoſ: tū qꝛ legit̉ feciſſe hoīmimagīes qͣs arte quadā deambulare faciebatCetrops vero fuit ille qͥ metu plagarū egypti vt dicit mgr̄ in hiſtoria ſcolaſtica: fugit ingreciā et cōdidit a thenas: et primꝰ bouē immolauit ioui. ¶ Scd̓m qd̓ declarandū: vn̄ortū habuit idolatria: et ad hoc aſſignari ſolent tres originales cauſe.Prima d̓r inordinata affectio.¶ Scd̓a naturalis delectatio.¶ Tercia negligēs cōſideratio.¶ Prima cā fuit inordinata affectio qͣꝫ tāgitLactantiuſ li. i. diuinaꝝ inſti. ⁊ Iſido. vbi sͣNā fuerūt qͥdā vrbiū cōditores aut vir i fortes: quibꝰ mortuis hoīes qui eos dilexeruntſimulacra finxerūt: vt haberēt aliqd̓ ex imaginis cōtemplatōe ſolatiū Et vt recitat mgr̄in hiſtoria ſcholaſtica a Nino orta ſunt idola mō qͥ ſeqͥt̉. Mortuo ſiquidē belo pr̄e: ninꝰin ſolatiū doloris fieri fecit imaginē pr̄is ſuicui multā exhibebat reuerētiā: hinc hoīes regionis vt ei adularent̉ ⁊ nōnulli timore ducti diuinos honores imagini exhibere ceperūt huiꝰ exēplo pluris charis ſuis mortuisimagines dedicare ceperūt. Et ſicut ab idolo beli cetera traxerūt originē: ſic ab eiꝰ noīe:noīa generaliter acceperūt. Sicut enī belusdictus eſt ab aſſirijs: ſic ⁊ alie nationes ſcd̓mideomata et linguarū varietates: alie bel: aliebaal: alie baalim: alie befelgor aliebeelzebubeoꝝ idola vocauerūt. Diophantus vero lacedemonū auctor libros ſcripſit antiquitatuꝫ.xiiij. In quibꝰ ait. Sirofanē egyptiū familia ſubſtātia locupletē filiū genuiſſe quē velut enormis ſubſtātie ſucceſſorē: ineffabili vltra qͣꝫ paternitas exigebat affectu diligebat:is dū aduerſus fortune ī curſibꝰ raꝑet̉ patrēinſuꝑabili affecit merore. Qui filij ſimulacrū ī ſuis edibꝰ inſtituit: vniuerſa vero familia in dn̄i adulatōe aut coronas plectere autflores inferre aut odoramēta ſimulacra ſuccendere cōſueuit. Nōnulli etiā ſeruoꝝ culpabiles dn̄i furiā euitātes ad ſimulacrū ꝓfugiveniā merebant̉. hec et hmōi facta ſunt poſtdiluuiū. Nā vt ait tho. vbi. sͣ. arti. iiij. in rn̄ſione ad ſcd̓m articulū. In prima etate nō fuit idolatria ꝓpter recentē memoriā creatōnismundi ex qͣ adhuc vigebat cognitio vniusdei ī mēte hoīm. In ſexta etiā etate idolatriaeſt excluſa: ꝑ virtutē et doctrinā xp̄i qͥ de diabolo triūphauit. Scd̓a cā originalis vn̄ ortum habuit idolatria fuit naturalis delectatio. hō enī naturaliter de repreſentatione delectatur. iō hoīes rudes a pͥncipio vidētes perdiligentiā artificū imagines hoīm fieri diuinitatis cultū eis impenderūt. Quidā inſuꝑꝑ quandā nephariā artē imagīes quaſdā cōſtituebāt q̄ virtute demonū aliqͦs certos effectus habebāt vn̄ putabāt in ip̄is imaginibꝰeſſe aliqͥd diuinitatis ⁊ ꝑ ꝯſequēs diuinū cultū illis exhibebāt. Et hec fuit opinio hermetis termegiſti. vt Augꝰ. dicit in. viij. de ciui.dei. Tercia cauſa originalis vn̄ orta eſt idolatria d̓r dei incōſideratio. Negligētes quidēhoīes ad ꝯſiderandā excellentiā dei veri: quibuſdā creaturis ꝓpter aliquā excellentē virtutē diuinitatꝭ cultū exhibuerūt. ſic̄ diximꝰ inſermone de ſimplicitate dei. et in ſermone deaīa. Un̄ Lactantiꝰ li. diui. inſti. ait. illos qͦsdeꝰ imꝑiti ⁊ inſipiētes tāqͣꝫ deos et nuncupātur et adorāt: nēo eſt cā incōſideratus qͥ nō intelligat fuiſſe mortaleſ. Quō gͦ inqͥt aliqͥs dijcrediti ſunt nimirū qꝛ reges maximi ac potētiſſimi fuerūt: ob merita ſuarū virtutum autmunerū aūt artiū repertarū: cū chari fuiſſenthis qͥbus īperauerāt in memoriā ſūt ꝯſecrati: qd̓ ſi qͥs dubitet res eoꝝ geſtas et facta ꝯſideret q̄ vniuerſa tā poete qͣꝫ hiſtorici veteresꝓdiderūt. hec ille. Cū gͦ ſingulis dijs ſtatuededicarent̉: demones hoībꝰ errātibꝰ colēdoſſe exhibuerūt in idolis dādo reſpōſa et aliqͣq̄ videbant̉ hoībꝰ mirabilia faciēdo. ¶ Terciū qd̓ erat declarandū vtrū idolatria ſit grauiſſimū pctōꝝ. Et ad hͦ rn̄det̉ ꝑ glo. ſuꝑ. xv.ca. Leuit̓. q̄ ait. O m̄e pctm̄ immūdicia ē aīe.ſꝫ idolatria maxīa. Aduertendū tn̄ ẜm Tho.ꝙ grauitas alicuiꝰ pctī p̄t attēdi dupliciter.Uno mō ex ꝑte ip̄iꝰ pctī: et ſic pctm̄ idolatrieeſt grauiſſimū. Sicut enī in terrena republica grauiſſimū eē videt̉ ꝙ aliqͥs honorē regiū