Cum ergo ꝑ duos dies ſollicite querenteseum minime inueniſſent quadā die quidamdemoniacus exclamauit dicēs. Apl̓e dei bartholomee: incendūt me orōnes tue. Cui apoſtolus obmuteſce ⁊ exi ab eo: et ſtatim liberatus eſt. Qd̓ audiēs rex regionis illius Polemius cū haberet filiā lunaticā miſit ad apl̓mrogans vt ad ſe veniret ⁊ filiam ſuā ſanaret.Ad quā cum apl̓s veniſſet et eam cathenis ligatam videret qꝛ accedentes ad illā morſibꝰlacerabat: iuſſit eam ſolui. Et cū miniſtri adeam accedere nō auderēt dixit. Ego demonium qui in ea erat iā ligatū teneo ⁊ vos timetis. et ſtatim ſoluta ⁊ liberata eſt. Tūc rex camelos auro ⁊ argento ⁊ lapidibꝰ p̄cioſis onerauit et apl̓m inquiri faciēs eum nullatenusinuenire potuit. Mane aūt ſequenti apparēsapl̓s cū ſolo rege in cubiculo dixit ei. vt quidme cum argento ⁊ auro tota die queſiſti. Iſtamunera ſunt neceſſaria his qui terrena reqͥrunt. Ego nihil terrenū nihil carnale deſidero. Tunc ſcūs Bartholomeus cepit eū multa de myſterio nr̄e redemptōis docere oſtendens inter cetera xp̄m viciſſe diabolū ꝑ mirabilem ꝯgruentiā: potentiā: iuſticiā et ſapientiam: congruū enī fuit vt qui filiuꝫ virginisid eſt adam factum de terra dum adhuc eſſetvirgo vicerat a filio virginis vinceret̉. Potenter qͦꝫ ip̄m vicit cū de ſua dominatōe potenter eiecit: quā dīabolus ꝓ deiectōe primihoīs vſurpauit. Et ſicut alicuius victor tyranni comites ſuos mittit vt eiꝰ titulos vbiqꝫ erigant et tyranni deijciant. Sic xp̄us victor nuncios vbiqꝫ mittit vt diaboli cultumeuacuent ⁊ xp̄i ſtatuāt: Iuſte qͦꝫ diabolū vicit qꝛ iuſtū eſt vt qui comedentē hoīem vincens detinebat: ieiunante hoīe victuꝫ hoīemamplius nō teneret. Sapienter aūt illū ſuperauit dum ars diaboli deluditur arte chriſtiNam dum xp̄s in deſerto ieiunauit anhelabat diabolus illū agnoſcere ſi deus eſſet et exhoc cogitabat ꝙ ſi non eſuriret poſt quadraginta dies deus erat. Si vero eſuriret ꝙ hōeſſet ⁊ tūc ip̄m vt primū hoīem ꝑ cibū deuinceret. Sed cognoſci deus nō potuit qꝛ eſuriuit: nec vinci qꝛ eius tentationi nō ceſſit. Cūergo eidem ſacramēta fidei p̄dicaſſet dixit regi ꝙ ſi baptiſari vellet deum ſuū cathenis ligatum ſibi oſtēderet. Seq̄nti ergo die iuxtaregis palatiū dum pontifices idolo ſacrificarent cepit clamare demon ac dicere. Ceſſatemiſeri ſacrificare nobis ne peiora me patiamini qui cathenis igneis ab angelis ieſuᶠ criſti ligatus ſum. Statimqꝫ oēs miſerunt funes vt ſimulachrum euerterēt ſed nō potue-runt. apoſtolus aūt demoni precepit vt indeexiens idolū ip̄m ꝯminueret: qͥ ſtatim exiensoīa idola templi ꝑ ſeip̄m ꝯfregit. Deinde fuſa orōe ab apl̓o oēs infirmi ſanati ſunt. Apoſtolus aūt templū deo dedicauit ⁊ demonemin deſertum abire p̄cepit. Tunc angelus dn̄iibidem apparuit et templū circūuolans in qͣttuor angulis ſignum crucis digito ſuo ſculpſit dicens: hec dicit dn̄s. Sicut vos om̄esab infirmitate vr̄a mundaui. ita et templumhoc ab omni ſorde mundabit̉ et habitatoreꝫeius quē apl̓s in deſertū locum abire p̄cepitprius vobis oſtendā quē videntes ne timeatis: Sed quale ſignū in lapidibꝰ his ſculpſitale in vr̄is frontibꝰ imprimatis. Tūc oſtendit eis ethiopem nigriorē fuligine: facie acuta: barba ꝓlixa: crinibꝰ vſqꝫ ad pedes ꝓtenſis: oculis igneis vt ferrum ignituꝫ ſcintillaemittentibꝰ flāmas ſulfureas ex oculis et oreſpirantē cathenis igneis vinctū retro manibus. Et dixit ei angelus: qm̄ iuſſioneꝫ apoſtoli audiſti et de templo oīa idola cōfregeſtiſoluam te vt vadas in talē locuꝫ vbi nullushomo moratur ⁊ ibidē ſis vſqꝫ ad diē iudicijIlle aūt ſolutus cū magno ſtrepitū ⁊ vlulatu diſparuit. Angelus aūt dn̄i in celum cunctis videntibꝰ euolauit. tunc rex cū vxore etfilijs oīqꝫ ppl̓o baptiſatus eſt et relicto regnoapl̓i diſcipulus eſt effectus. Sed vt predictaclarius intelligant̉ et ne credantur falſa eſſeatqꝫ conficta: tria in hac ꝑte de idolatria ſuntdeclaranda.Primum quid eſt idolatria.Scd̓m vnde ortum habuit.¶ Tercium vtrū ſit grauiſſimū peccatoꝝ.Ad primum dicimus ẜm ſnīam Iſidori. li.viij. ethimo. et ſancti Tho. ẜa ẜe. q. xciiij. Ꝙidolatria eſt cultus qui ſoli deo debet̉ exhibitus creature. Nā idolatria idoloꝝ ſeruitusſiue cultura interp̄tatur. latria enī grece latine ſeruitus dicit̉ que quantū ad verā religionem attinet nō niſi vni et ſoli deo debet̉. hācſicut impia ſuꝑbia ſiue hoīm ſiue demonū ſibi exhiberi iubet vel cupit. Ita pia hūilitasvel hoīm vel angeloꝝ ſcōꝝ ſibi oblatā recuſat: ⁊ cui debet̉ oſtendit: ſicut paulus ⁊ barnabas fecerūt de quibꝰ ſcribit̉ Actuū. xl. ca. &cū liſtrꝭ ꝓpter miracula que fiebāt vellēt ip̄isppl̓i diuinū honorē tribuere et dare thura: dicentes dij ſil̓es facti hoībus deſcenderūt adnos. Et vocabāt barnabā iouē Paulū veromercuriū: qꝛ ip̄e erat dux verbi. Illi cōſciſſistunicis ſuis exilierūt in turbas clamantes etdicētes: viri quid hoc facitis: et nos mortales ſumus ſil̓es vobis hoīes. Igit̉ idolatria