tam grandis que habeat deos appropinquātes ſibi ſicut adeſt nobis deus noſter Igiturletentur fideles qui credunt in chriſtū: qꝛ nōambulant in tenebris: ſed habebunt lumenvite: in pn̄ti ꝑ gratiam et in futuro ꝑ gloriaꝫſempiternam. Amen.¶ Sermo quadrageſimuſprimus de ſingulari electione ſancti Matthie qua ad apoſtolatum aſſumptus eſt.Nnumeratus eſtcum vndecim apoſtolis. Scribūtur hec verba Actuuꝫ. i. c. et in epiſtola hodierne feſtiuitatis. Cupientes laudibus beati matthie inſiſtere: bene eſt vt illiuselectioneꝫ qua ad apoſtolatū fuit aſſumptusperſcrutemur. De ipſa quippe copioſe loquitur epiſtola preſens: in qua multa pulcra etnotabilia continentur. In omnibus tamenque ibi ponuntur: matthie ſanctitas eximiademonſtratur. Ipſe enim apoſtolatum obtinuit non aliqua elatione commotus: ſed abapoſtolis orantibꝰ et deo reuelante vocatus.Idcirco vt iſta oīa deuotius meditari poſſimus tria myſteria de electōne huius apoſtolibeatiſſimi ꝓponimus ꝯtemplanda.Primū dicitur cauſalitatis.Secundum qualitatis.¶ Tercium vtilitatis.¶ Qualiter ꝓpter peccatū deſperatōis iudasdamnatus fuit: et de grauitate peccati deſperationis. Et cur apoſtoli locum iude voluerunt ſupplere.¶ Capitulum .i.RRimū myſteriū ꝯtemplandū de electōematthie dicit̉ cauſalitatis. Fuit nanqꝫtalis electōnis cauſa vt numerus duodenarius apl̓oꝝ impleretur. Nam ex caſu ⁊ p̄uaricatione Iude vndecim tm̄ remanſerāt apoſtoli. Sꝫ vt ꝑs iſta melius intelligatur: triaerunt hic dubia declaranda.Primum quare iudas damnatus fuit.¶ Scd̓m vtrū deſperatio ſit maximū pcc̄oꝝ.Terciū cur apoſtoli numerū duodenariumvoluerunt ſupplere.¶ Pro primi dubij explanatōne ſcienduꝫ ꝙmulta fuerunt grauiſſima peccata iude. Primum fuit peccatū ingratitudinis. Nam xp̄sfecit eum ſuū diſcipulū et apl̓m ſibiqꝫ familiarem: cui multā benignitatē oſtendit. Ip̄e vero illū impie ꝓdidit. Sed quedā hic oriturdifficultas. An iudas fuit electus a xp̄o. NāLucas. c. vj. ait. Uocauit ſcꝫ xp̄us diſcipulos ſuos ⁊ elegit duodecim ex ipſis quos etapl̓os noīauit. Et inter iſtos annumerat̉ iudas. Ioh̓. vero. c. xiij. xxs dixit. Beati eritisſi feceritis ea. nō de omnibꝰ vobis dico: egoſcio quos elegerim. vbi videt̉ dicere ꝙ nō elegiſſet iudā. Ad qd̓ dicendū. ꝙ iudas electus.fuit ad apoſtolatū ẜm tꝑs. Et hoc dicit̉ Luce. vi. c. vbi. sͣ. ſed nō fuit electus ad finalemgr̄am ⁊ gloriā. Et hoc exprimit̉ a xp̄o ſuperius Ioh̓. xiij. ca. Si quis ꝟo vlterius quereret. Cur xp̄s elegit iudā ad apoſtolatū quēſciebat futurū ꝓditorē. Rn̄demus quia tūcerat idoneus. vnde ſicut nō debuit intermittere creationē luciferi ⁊ alioꝝ quos ſciebat fore damnandos: ita nec aſſumptōeꝫ iſtius adapl̓atum. Inſuꝑ xp̄s id facit vt nobis exemplum patientie daret: dū iudā tolerauit ⁊ illitanta beniuolētie ſigna on̄dit. Scd̓m peccatum iude fuit auaricia. qꝛ vt d̓r Ioh̓. xij. ca.Fur erat ⁊ loculos habens Fecerat ip̄m xp̄sꝯſeruatorē elemoſynaꝝ que ſibi donabant̉.Ille vero furto ſurripiebat decimaꝫ ꝑtem vtquidā dicūt. Et ideo ꝓ decima ꝑte quā in vnguento amiſerat ꝓ triginta denarijs dn̄m vēdidit. Terciū peccatuꝫ iude fuit ꝓditio. quiaxp̄m ſigno oſculi tradidit. Nam vt d̓r Matthei. xxvi. c. dedit ſignū his qui xp̄m caperevolebāt dicēſ. Quēcunqꝫ oſculatus fuero ip̄eeſt tenete eū. Quartū pcc̄m iude fuit preſumptio qꝛ p̄ſumpſit oſculari faciē illā in quā deſiderant angeli ꝓſpicere. Quintū pcc̄m iudefuit ſimulatio. dū dixit Aue Rabi. cū tn̄ illimortē ꝓcuraret. Sextū peccatū fuit obduratio. qꝛ nullo obſequio: nullis blandicijs: nullis cōminatōibꝰ voluit a ſuo malo ꝓpoſito reſiſtere. Septimū pcc̄m dicitur deſperatio: qꝛabiens laqueo ſe ſuſpendit. hoc vno ſolo ꝑtecta fuit damnatio iude. Si enī nō deſperaſſꝫ⁊ penitentiā verā egiſſet vtiqꝫ poſt tot cōmiſſa flagicia: poſt tot enormia mala: poſt tot nephanda facinora: dei fuiſſet miſcd̓iam ꝯſecutus. O ineſtimabilis pietas bn̄dicti dei: diſplicent illi q̄cunqꝫ peta: ſꝫ ſuꝑ oīa deſperatōeꝫabhorret. Et ſumo hic deſperatōꝫ quā cōcomitatur impenitētia finalis: ꝓbamus qd̓ dicimus. Nam Hiero. ad Ruſticū monachūinquit. Nihil ſic offendit deū ſicut cor īpenitens. Solū deſperatōis crimen eſt qd̓ veniāꝯſequi nō poteſt. Et Leo papa de pe. di. iij.c. inter omnia. iudam ſic alloquitur. Sceleratior omnibꝰ o iuda ⁊ infelicior extitiſti quēnō penitentia reuocauit ad dn̄m: ſed deſperatio traxit ad laqueum. ¶ Secundū dubiuꝫfuit vtrum deſperatio ſit maximū peccatoꝝ;Ad quod rn̄det Tho. ẜa ẜe. q. xx. ꝙ peccataque opponunt̉ virtutibꝰ theologicꝭ ſunt ẜmſuū genus alijs peccatis grauiora. Cum enīL