Dominico ſcriptū eſt in ſua legenda ꝙ exiſtēte ip̄o Bononiē cū fratres iā ad dormiendūiuiſſent: quidā cōuerſus a diabolo vexari cepit. qd̓ cū frater Ranerius lauſanenſis igīeius audiſſet: beato Dn̄ico ſtuduit indicareqͥ ad eccleſiā ante altare ip̄m portari p̄cepit:vbi cū vix a decē fratribꝰ fuiſſet adductꝰ beatus dn̄icus diabolo dixit. Adiuro te miſer vtdicas mihi quare vexas creaturā dei et quōhuc intraſti. Qui rn̄dit: vexo illū qꝛ heri bibit ī ciuitate ſine lnīa nō adhibito ſigno crucis. Qd̓ poſtmodū cōpertū ē verū fuiſſe. Adoratione vero beati dn̄ici campana ad matutinū pulſante: diabolus ab illo diſceſſit. Refert Ambro. qͥ paſſionē beate agnetis deſcripſit ꝙ filius p̄fecti volēs illi vim inferre ⁊ violenter illā opprimere: p̄focatus a diabolo expirauit. In vita etiā ſanctorum SimplicijFauſtini et Beatricis habet̉ ꝙ Lucretiꝰ p̄fectus qͥ ip̄am Beatricē ſororē Simplicij etFauſtini renuentē idolis immolare p̄cepitſuffocari: a diabolo arreptꝰ ⁊ ꝑ tres horas vexatus mortuus eſt. De Zoroaſtre vero bacirianoꝝ rege qͥ qn̄ natus eſt riſit vt ait Solinus et Augꝰ. li. xxi. de ci. dei. et magicas artes inuenit ẜm Iſidoꝝ li. ethimo .viij. ẜm aliquos tenet̉ ꝙ licꝫ bello fuerit a Nino deuiadreritctus: tn̄ a demone quē importunus frequentabat occiſus eſt. Sufficiant iam que dictaſūt: ad intelligendū ꝙ niſi dei manu poteſtasdiaboli arceat̉: multimoda p̄t hūanis corporibus nocumēta inferre. Qn̄qꝫ vero ſinit illūdeꝰ talia facere vel ad ſue glorie manifeſtationē ſicut euenit in illis qͥ vexati ſuo noīe ⁊ ſanctorū meritis liberant̉. Uel ad bonoꝝ exercitationē atqꝫ illoꝝ patiētie ꝯmendatiōꝫ: ſicutfactū eſt in Iob ⁊ Antonio. Uel ad iniquoꝝvindictā et punitionē ſicut cōtigit illos qͦsdemoniū interfecit. Nā vt inqͥt tho. i. ꝑte. q.cxiiij. ar. i. demones impugnat hoīes dupliciter. Uno mō inducēdo ad peccatū et ſic nōmittunt̉ a deo ſed aliqn̄ ꝑmittunt̉ ẜm dei iuſta iudicia. Aliqn̄ impugnāt hoīes puniendo et ſic nō tm̄ ꝑmittuntur: ſed etiā mittunt̉a deo: pena enī refert̉ in deū ſicut in primumactorem. Et tn̄ demones ad puniendū miſſialia intentōne puniūt qͣꝫ mittant̉. Nā ip̄i puniunt ex odio vel inuidia: mittunt̉ aūt a deoꝓpter eius iuſticiā. Et licet poſſint vt iam tactum eſt humana corpora ledere: nō tn̄ tantaeſt illoꝝ poteſtas vt valeāt corꝑis liniamenta in mēbra brutoꝝ animaliū tāſformare: dequa materia plene dictū eſt in tractatu de timore iudiciorum dei. in ſermone de bello demonū ⁊ hoīm. ¶ Secundū dubiū fuit vtrūdemones poſſint hoībus viſibiliter apparere. Et ad hoc reſpondeo ꝙ ſinente deo apparent qn̄qꝫ in aſſumptis corporibꝰ: qd̓ etiaꝫ exillis que diebus noſtris euenerūt ꝓbare poſſumus. Nam anno dn̄i. Mcccclxvij. dumeram apud Albengā in ꝓuincia ianue affuiexaminationi quarundā mulierū que malefice putabātur: audiuiqꝫ ex ore illarū qualiterdemones familiares habebāt qͥ eis apparerecōſueuerunt in humana effigie et multa veriſimilia de eorū cōmertio retulerūt. In ꝓuincia ſancti Franciſci apud Noceriā fuit aliamulier Santucia noīe que multa ſecreta hominibus reuelabat. Cōſtruxerat vero ſibi domunculā extra ꝯmunē habitationē in p̄dioſuo in quo duo ſui filij cōmorabant̉ in tentorijs vt venientibꝰ ad matrē venderēt vinū etalia neceſſaria. Quidā aūt ruſticus dū pecuniā in panno ligatā ꝑdidiſſet ad eā ſe cōtulit.Ibiqꝫ hoſpitatꝰ vt mane a ſantucia de ſua pecunia informaretur. Media nocte audiuitextra tuguriū ſantucia cū alio loquentē: illediabolꝰ erat: nā ſurrexit ruſticꝰ ⁊ caute explorās q̄nā hec forēt: vidit ſantuciā denudataꝫ:audiuitqꝫ illā dicentē: vbi ē pecunia huiꝰ ruſtici. Ad q̄ v̓ba audiuit diabolū reſpōdentēlicet illū oculis nō videret. Pecunia iſtiꝰ eſtin vētre porci ſui q̄ cecidit dū erat ī ſtabulo ⁊porcꝰ ibicomedens cū alijs immūdicijſ illādeglutiuit: dicas tn̄ ei qꝛ vxor eius furata eſtvt ſic diſcordia ſeminet̉ inter vxorem et ip̄mStatim ruſticꝰ inde diſceſſit ⁊ cōcito greſſuad ꝓpria feſtinās porcū ſuū interfecit in cuiꝰviſceribꝰ pecuniā ꝑditā inuenit: deinde ꝑuſium ſe ꝯtulit maleficā accuſauit: qͣad iudiciūdeducta: et de ſuis cōuicta ſceleribꝰ igne cremata eſt. ¶ Terciū dubiū fuit vtrū peccet qͦadorat diabolū cū ſe trāſfigurat ī angelū lucis. Al qd̓ ita dicit dn̄s Bonauē. ī. iij. di. ix.arti .i. q. vi. ꝙ honor latrie p̄t aduerſario xp̄idupliciter exhiberi. aut ſimplr̄ aut ſub cōditione Si ſimpliciter dico ꝙ nō p̄t eē ſine peccato: offert̉ enī cultus latrie alteri qͣꝫ deo: et iōeſt ibi peccatū idolatrie: nec excuſat̉ rōe ignorantie. Habet enī hō triplex adiutoriū ꝑ qd̓p̄t errorē deuitare. Primū eſt remediū admonitōis ſacre ſcripture q̄ dicit ꝙ multi vēturiſunt in noīe xp̄i mēdaciter. Scd̓m eſt remedium ſancte orōnis qua ad deū debet homorecurrere vt cor eius illuminet. Terciū eſt ſuſpenſio credulitatis ſue. Nō enī debet hō oīſpūi credere ſꝫ ꝓbare ſi ex deo ſunt. Qui enīcito credit in talibꝰ leuis eſt corde ⁊ fortaſſisinflatꝰ in corde ad tales viſiones ⁊ reuelationes idoneū ſe eē exiſtimat: vn̄ tales apparitōes7140