Moiſes ſeruus meus mortuus eſt: ſurge ettranſi iordanē iſtū tu ⁊ oīs ppl̓s ⁊cͣ. Qualiteraūt apparuit in tranſfiguratōe xp̄i: diximꝰ plene in ſermone de ip̄a tranſfiguratōe: et quareſepulcrū eius abſconditū fuit ſcripſi in ſermone de blaſphemia in qͣdrageſimali noſtrone .ſ. iudei circa corpus eius idolatriā exercerent. De māna ibi ſcaturiente dicit Augꝰ. ꝙp̄t eſſe a deo vt mors Iohānis ſic p̄cioſa cōmendet̉. Tenet itaqꝫ Augꝰ. ꝙ. iohannes ſitmortuus et aīa eiꝰ a ſuo corꝑe ſeꝑata. Idē videtur ſentire Hiero. qͥ in ꝓlogo in Iohannēait. Hic eſt iohānes qͥ ſciēs ſuꝑueniſſe diē receſſus ſui: cōuocatis diſcipulis ſuis in epheſo ꝑ multa ſignoꝝ exꝑimenta ꝓmens xp̄m:deſcēdit in defoſſum ſepulture ſue locū: factaqꝫ orōne poſitus eſt ad pr̄es ſuos tā extraneus a dolore mortis qͣꝫ a corruptōe carnis inuenit̉ alienus. Et ſi qͥs obſtaret ꝙ in his verbis Hiero. dicit iohannē extraneū a doloremortis: ergo videt̉ ꝙ nō ſit mortuus. Rn̄demus ꝙ nō ita ſonāt verba Hieronymi. Nāin ꝓlogo in apocalipſim idē ita ſcribit. Hiceſt iohannes qͥ ſciēs ſuꝑueniſſe ſibi diē egreſſionis de corꝑe: cōuocatis in epheſo diſcipulis deſcendit in defoſſum ſepulture ſue locūorōneqꝫ cōpleta reddidit ſpiritū tā a dolore:mortis factus extraneꝰ qͣꝫ a corruptōe carnisnoſcit̉ alienus. Dicit gͦ ꝙ ſciuit ſuperueniſſediē egreſſionis de corꝑe: et ꝙ reddidit ſpiritūꝑ q̄ verba exp̄ſſe fatet̉ illū eſſe mortuū. Ideoentis nuntcū aſſerit eum factū extraneū a dolore mortis: denotat ꝙ in ſeꝑatione aīe a ſuo corporenent. Ad innullū ſenſit dolorē. Inſuꝑ et ꝙ eius corpusſit ab incineratōe p̄ſeruatū vel abſconditumincorruptū vſqꝫ in diē iudicij. Uel vt magispie credere poſſumꝰ iterū aīe reunitū atqꝫ denarutimlatū ad celuꝫ empirreū vbi cū xp̄o et virginemr̄e glorioſa tā aīe qͣꝫ corꝑis gaudet. ¶ Tercio amor xp̄i ad iohannē cōcluſus fuit in ſuperna glorificatōne. Sicut enī magnū feciteū meritis in eccleſia militāte: ita magnificauit eū in beata gloria. Sꝫ qꝛ illius menſurāinueſtigare nō poſſumus tm̄ id cōſideremꝙ beatiſſimi Iohannis gloria p̄eminet magnitudini et potētie quorumcūqꝫ regū ⁊ imperatoꝝ huiꝰ mūdi: qm̄ iohānes in eternumviuit gloriſus cū xp̄o: illorū vero memoriaperijt cū ſonitu. Quidnā ampliꝰ de diuitijsde delitijs: de magnificētijs: de pompa: de famulatu: de fama: de p̄ſtantia illoꝝ imꝑatoꝝqͥ tꝑe Iohānis euāgeliſte clariſſimi fuerūt inorbe. O infelix humana cōditio. O labilishūane vite decurſus. Imꝑauit tyberiꝰ poſtoctauianū annis vigintitribꝰ: qͦ regnāte anno vt puto quintodecimo ſui imperij: iohānes factus eſt apl̓s xp̄i: et nihilominus mortuus eſt Gayus galligula poſt ip̄m imꝑauitannis fere qͣttuor et mortuus eſt. Claudiusſucceſſit huic ⁊ cū imperaſſet annis fere quattuordecim: mortuꝰ ē veneno extinctꝰ fraudevxoris. Nero ſumpſit imꝑiū regnauitqꝫ annis trędecim: mēſibꝰ octo: ⁊ ſeip̄m interficiēsmortuꝰ eſt. Galba illi ſucceſſit et dū imperaſſet menſibꝰ ſeptē ab Ottōne occiſus mortuꝰeſt. Otto inuaſit imperiū ⁊ metu vitellij ſe occidens mortuuſ eſt. Uitellius imꝑare volēsa militibꝰ veſpaſiani pugnādo occiſus eſt.Fuitqꝫ imperiū. Galbe Ottōnis et Uitellijcirciter menſes decē et octo et ſicut p̄dictū eſtmortui ſūt. Ueſpaſianꝰ in imperiū ſublimatus cū imperaſſet annis decē mortuꝰ eſt. Titus filius eius imꝑauit annis duobꝰ ⁊ mortuus eſt. Domitianꝰ frater Titi imꝑauit annis quindecim: mēſibꝰ quinqꝫ: qui edificauit templū Pantheon. et iohannē in doliūferuētis olei iuſſit poni. Anno xp̄i nonageſimoſexto: tandē a ſuis cubicularijs occiſus ēNerua ſecutꝰ eſt qͥ imꝑauit an nō vno: mēſibus qͣttuor et mortuus eſt. Traianus imperiū ſuſcepit et cū regnaſſet annis decē ⁊ nouēet mēſibꝰ ſex mortuus eſt. Quid ex his remāſit niſi cineres ⁊ vermes. At iohānes vſqꝫ adſecundū Traiani annum imꝑauit vicijs vtab eo diſcederēt regnauit in decore virtutū:ſeruauit p̄cepta ſui dilecti magiſtri: ꝯtempſitmundū ſpreuit terrena: tꝑalia q̄qꝫ deiecit: tulit patiēter aduerſa. Et tandē ī ſenectute bona migrauit ad celos. Ibi nunc fruit̉ eternapace. Ibi exultat cū angelis ſanctꝭ. Ibi poſſidet oē bonū eiuſqꝫ memoria facta eſt ſempiterna. Ibi deniqꝫ ꝓ ſuis deuotis interpellare nō ceſſat. Quē deprecemur oēs vt ꝓ nobiſintercedat apud xp̄m dn̄m oīm et ſuam benigniſſimā matrē qͣtenus in hoc ſeculo digniefficiamur gr̄a dei. et in futuro beatitudinēillā poſſideamꝰ q̄ eſt ip̄e deus: qui viuit et regnat in ſecula ſeculoꝝ. Amen.¶ Sermo trigeſimuſſextꝰ de ſancto Iacobomaiore filio zebedei ⁊ fr̄e Iohānis euāgeliſteIdit alios duosfratres Iacobū Zebedei et Iohānem fratrē eiꝰ in naui cū zebedeopatre eoꝝ reficiētes rhetia ſua et vocauit eosScribunt̉ hec verba originaliter matt. iiij.ca. In toto terrarū orbe beatiſſimꝰ apl̓s Iacobus colit̉ a cunctis fidelibꝰ deuotōe feruētiſſima: qm̄ ſicut meritis apud dn̄m magnꝰinuentus eſt: ita eius patrociniū expoſcētibꝰ70 5