autē ꝑ verbum xp̄i. Propterea ſapiens Ecc̄ivi. Prouerbiorū. iij. ca. ait. Si dilexeris audire ſapiēs eris. Et Ariſto. in. i. Metaphy.Auditus deſeruit diſcipline. ideo aīalia quecarent auditu ſicut apes et muſce nō obediētvoci hominis. nec ſunt diſciplinabilia. quare nil ita aīos hoīm ad bene beateqꝫ viuendūdirigere pōt ſicut auditus verbi. ¶ Terciocōſideremus beati andree diligentiā qͣꝫtū adcōicationē dū xp̄m agnouit ſtatim illuminationē ſuā cōmunicare ꝓcurauit fratri ſuo petro. Nam vt ſcribit̉ Io. i. ca. mox eo inuentodixit ei. Inuenimus meſſiā: et adduxit eū adieſum: cui etiā xp̄s benigne ſeip̄m manifeſtauit dixitqꝫ illi. Tu es ſimon filius iohannatu vocaberis cephas qd̓ interpretat̉ petrus.Noluit ergo andreas bonuꝫ ſalutis eſſe ſibiſoli: ꝓcurauit et illud ꝓ fratre ſuo petro. Sicet nos ſi cupimꝰ regnare cū xp̄o: ꝓximis opēferre tenemur. Inqͥt nāqꝫ ſapiēs Ecc̄i. xvij.ca. Unicuiqꝫ mandauit deus de ꝓximo ſuoSed mirū certe quō nō cōfundunt̉ et erubeſcunt in ſemetip̄is hi qͥ xp̄iano noīe decorantur: oīa tn̄ ad ꝓpriū amorē reflectunt: dū cōtraſe loquentē audiūt: adhuc Ciceronē gentilē.Retulit ip̄e in orōne ꝓ quinto ligurio: hoīesad deos nulla reꝓpius accedūt qͣꝫ ſalutē hoībus dando. Et in queſtionibus tuſculanis.Que melior eſt in hoīm genere natura qͣꝫ eorum qui ſe natos ad hoīes adiuuādos et cōſeruandos arbitrant̉. SSed quō aliene ſalutiintendēt qui ꝓpriā negligunt. Heu heu quāpauciſſimi ſunt qui nō magis inuigilāt procorporis beneficio qͣꝫ ꝓ aīe atqꝫ conſcientietranquillitate.¶ Qualiter btūs andreas rōnabiliter obediuit xp̄o eū vocāti ſimul cū petro qd̓ ſatis ſtulte quidā improbare ſunt auſi. ¶ Capitulū. ij.Ecunda excellētia beati andree d̓r obedientia. Mox enī vt ip̄m atqꝫ fratremeius petrū xp̄s vocauit: relictis oībus ſecutiſunt eū. vt ſcribit̉ Matth̓. iiij. ca Erant enipiſcatores ⁊ xp̄s dixit eis. Uenite poſt me faciam vos fieri piſcatores hoīm. Habuit aūtiſta obedientia tres cōditiones mirificas.¶ Prima d̓r rationabilitas.¶ Scd̓a ſocietas.¶ Tertia velocitas.¶ Prima conditio illius obedientie rōnabilitas d̓r. Fuit nanqꝫ rōnabile obedire xp̄o qͥdeus erat qͥ imperauit ventis et mari ⁊ factaeſt tranquillitas magna: vt d̓r Matth̓. viij.ca. Qui curauit infirmos: illuminauit cecoſmūdauit leproſos: demones a corporibꝰ obſeſſis eiecit ⁊ mortuos ſuſcitauit. Ad quē acceſſerunt poſt ieiuniū angeli ⁊ miniſtrabantei vt d̓r mat. iiij. ca. Ueruntū vt refert Hiero. ſuꝑ mattheū. Arguit in hoc porphyriuset iulianus auguſtus vel impericiā hiſtoricimentientis vel ſtulticiā eoꝝ qui ſtatim ſecutiſunt ſaluatoreꝫ quaſi irrōnabiliter quēlibetvocantē hoīeꝫ ſunt ſecuti. Sed certe fulgorip̄e et maieſtas diuinitatis occulta q̄ in humana facie relucebat. Ex primo ad ſe veniētes trahere poterat aſpectu. Si enim in magnete lapide virtꝰ hec eſſe d̓r. vt anulos et feſtucas ſibi copulet qͣꝫto magis dn̄s oīm creaturarū ad ſe trahere poterat qͦs volebat. hechiero. Sed porphyriꝰ priuatus ſacrileguset blaſphemꝰ xp̄m vocantē p̄ſumit culpareaſſerēs ex malicia piſcatores ruſticos ⁊ indoctos ad ſe ſequendū vocaſſe. Nā cū illiꝰ factaet geſta fraude et deceptōe vt ip̄e falſo aſſeritfuerint plena: voluit eos habere comites qͦsfacile erat deciꝑe. O ꝟ̓ba oī execratiōe dignaO falſitas ab oībus exhorrenda. Nō fuit deceptor xp̄s in qͦ oīs gre plenitudo ſuꝑabundauit: oīs ꝑfectio ſanctitatis emicuit: oīs deniqꝫ ſplēdor virtutis effulſit. Sed iō pauperes nō diuites ⁊ potētes: piſcatores nō ph̓osad ſe vocauit: vt in ꝯuerſione mūdi fienda ꝑeos virtꝰ diuina clareſceret: et veritas ꝑ eosp̄dicanda diuine gr̄e nō humanis fauoribꝰaſcriberet̉. Iccirco paulus. i. ad Corinth̓. i.ca. inqͥt. Que ſtulta ſunt mūdi elegit deus vtcōfundat ſapiētes: ⁊ infirma mūdi elegit deꝰvt cōfundat fortia. Et mūdi ignobilia ⁊ contemptibilia elegit deus et ea q̄ nō ſunt vt ea q̄ſunt deſtrueret vt nō gloriet̉ oīs caro in ꝯſpectu eiꝰ. Suꝑ hoc paſſu ita dicit Augꝰ. Sidoctus eligeret̉ fortaſſe iō ſe diceret electū: qꝛſua doctrina eligi meruit. Dn̄s aūt nr̄ ieſusxp̄s volēs ſuꝑboꝝ frangere ceruices nō q̄ſiuit ꝑ oratorē piſcatorē. ſed de piſcatore lucratus eſt imperatorē. ¶ Scd̓a cōditio illiꝰ obedientie d̓r ſocietas. Habuit enī ſecū obediētem et ſociū fratrē ſuū petrū. Simul quideꝫvocati ſunt ⁊ inſimul vocanteꝫ ſecuti. HincCriſo. ſuꝑ mattheū ait de ip̄is. Erant habitatōne ciues: dilectōe cōcordes: artificio pares: fraternitatꝭ pietate cōiuncti: iō ſimul eosvocauit: ne hoīes ita ꝯiunctos diſſimilis vocatio ſeꝑaret. hec ille. Sciendū tn̄ ꝙ ꝯiūctiofraternitatis alqn̄ habet diſparitatē ſicut incaym et abel: quoꝝ vnus deo gratus fuit: alter exoſus. vt ptꝫ Geneẜ. iiij. ca. Iſaac etiamhereditatē obtinuit Iſmael vero frater eiusillā amiſit. vt ſcribitur Geneẜ. xxi. ca. Et adGalath̓. iiij. ca. Eijce ancillā et filiū eius: nōenī erit heres filius ancille cum filio libere.q i46 5