ꝙ ad actiones multis opus eſt: ſpeculanti vero nullo taliū .ſ. exterioꝝ bonoꝝ. Ad futurāvero beatitudinē ordinat̉ aliqͥs ꝑ charitatēad quā efficaciter ꝑducit volūtaria pauꝑtasPropterea xp̄s dixit Matth̓. xix. ca. Uadeet vende oīa q̄ habes ⁊ da pauperibꝰ et habebis theſaurū in celo. Ad quartū argumentūrn̄det Grego. ſuꝑ Ezechielē. Ꝙ illi qͥ ex poſſeſſis rebus ſubſidia egentibꝰ miniſtrant inbonis q̄ faciunt ſacrificiū offerūt ex eo ꝙ aliquid deo immolāt ⁊ aliqͥd ſibi reſeruāt. Quivero nihil ſibi reſeruāt: offerūt holocauſtumqd̓ eſt maius ſacrificio. Et ſi diceret̉ ꝙ ſic relinquēs oīa et viuēs in paupertate liberaliseſſe nō p̄t: cū liberalitas in datione pecuniarū cōſiſtat. Rn̄detꝭ Franciſcus in ſuo tractatu de virtutibꝰ. ꝙ pauꝑ p̄t eſſe liberalis habitu genito ex actibus interioribꝰ qꝛ ſi haberetgratis daret: Cuius ſignuꝫ eſt qꝛ ſubito poteſt homo priuari bonis fortune: ſed non bonis virtutis.¶ Ꝙ petrus cōfeſſus eſt xp̄i diuinitatē.¶ Secūda virtꝰ petri a nobis cōſiderandad̓r ieſu xp̄i filij dei cōfeſſio. Cū enī vt ſcribit̉Matth̓. xvi. c. interrogaſſet diſcipulos xp̄sQuē dicunt hoīes eſſe filiū hoīs: et illi dixerūt. Alij heliā. alij ieremiā. alij iohannē baptiſtā. aut vnū ex ꝓphetis. In Ieremia dicitNico. de lira fuit excellēs patiētia in aduerſis. In helia zelus veritatis. In iohānne auſteritas vite. Subdidit xp̄us. Uos aūt quēme eſſe dicitis. Rn̄dens petrus dixit. Tu esxp̄s filius dei viui. At ieſus ait illi. Beatuses ſimon bariona .i. filius iohanna. Bar idēeſt ꝙ filius iona ponit̉ ꝑ diminutionē ꝑtracta media ſillaba ꝓ iohanna. Sequit̉. qꝛ caro et ſanguis nō reuelauit tibi .i. homo mortalis nō docuit te iſtā veritatē ſed pater meusEt ego dico tibi: qꝛ tu es petrus. id eſtconfeſſor petre vere q̄ eſt xp̄s. Et ſuꝑ hanc petrāquā cōfeſſus es .ſ. ſuꝑ xp̄m edificabo eccleſiāmeā. Sed hic orit̉ difficultas vtrū confeſſiofidei ieſu xp̄i ſit ad ſalutem neceſſaria. Et adhoc dicit ſanctus Tho. ẜa ẜe. q. iij. ꝙ cōfeſſiofidei cadit ſub p̄ceptis affirmatiuis que nonobligant ad ſemper ſed ꝓ loco et tempore: etẜm alias circumſtantias debitas ẜm quasoportet actū humanū limitari ad hoc ꝙ ſitactus virtutiſ. Cōfiteri ergo xp̄m nō ſempernec in quolibet loco eſt de neceſſitate ſalutis:ſed aliquo loco et tꝑe: qn̄ ſcꝫ ꝑ omiſſionē huius cōfeſſionis ſubtraheret̉ honor deditusdeo vel etiam vtilitas ꝓximis impendendaputa ſi aliquis interrogatus de fide taceret:et ex hoc crederetur vel ꝙ nō haberet fidem:vel ꝙ fides nō eſſet vera: vel alij per eius taciturnitatē auerterent̉ a fide. Si autem turbatio infidelium oriatur de cōfeſſione fideimanifeſta abſqꝫ vtilitate fidei vel fideliū: nōeſt laudabile in tali caſu fidem publice confiteri. Unde dn̄s dicit Matthei. vij. ca. Nolite ſanctum dare canibus neqꝫ margaritas veſtras ſpargere ante porcos ne ꝯuerſi diſrumpant vos. Sed ſi vtilitas aliqua perueniretvel adeſſet neceſſitas: tūc cōtempta turbatione infideliū debet hō fidem publice cōfiteri.¶ Utrū petrus negando xp̄m peccauit.¶ Tercia virtus beati petri a nobis conſideranda d̓r peccati cōmiſſi amara deploratio.Poſtqͣꝫ enī xp̄m vt hō nondū in gr̄a cōfirmatus ter p̄ timore negauit: cū reſpexiſſet in eūpijſſimꝰ ieſus: vt ſcribit̉ Luce. xxij. ca. Egreſſus foras fleuit amare. Sed in hoc loco diligenter eſt ꝑſcrutandū an petrꝰ negādo xp̄mpeccauit mortaliter. Et quidā inuēti ſunt qͥdicere voluerunt ꝙ nō: ex eo ꝙ non negauitxp̄m ex timore ſed amore nolēs ab eo ſeparari. Sciebat enī ꝙ ſi dixiſſet ſe eſſe diſcipuluꝫxp̄i ſtatim fuiſſet eiectꝰ et ſeꝑatus ab eo. Iſtaopinio falſa eſt a cunctis doctoribꝰ improbata. Nam ſanctꝰ Tho. ẜa ẜe. q. xxv. ar. xij. ſiue vltimo argu. ij. expreſſe dicit. petrus negādo xp̄m peccauit mortaliter. Grego. inſuperin omelia de ip̄o ait. dū mori timuit vitā negauit. Hiero. ſuꝑ mattheū. Rabanus ſupermattheū. et Grego. iij. moral̓. idē cōfirmantſcꝫ petrū in illa negatōne grauiter deliquiſſeEt Leo papa in ſermone de paſſione ita refert. Ob hoc autē heſitare ꝑmiſſus eſt petruſvt in eccleſie principe remediū penitentie reconderet̉: et nemo auderet de ſua virtute cōfidere. Criſoſto. inſuꝑ in ſermone ſic loquit̉.Iccirco diuine ꝓuidentie ſecretuꝫ ꝑmiſit vtprimus ip̄e laberet̉ petrus quo erga peccatores duriorē ſnīam ꝓprij caſus intuitu temperaret: petrus enī orbis terrarū doctor et mgīpeccauit ⁊ veniā impetrauit: vt hec indulgentie norma ⁊ regula iudicantibꝰ preberet̉. hecCriſoſto. Ex his dictiſclaret petrū a pctō excuſari nō poſſe. Ueruntū orit̉ difficultas nōparua ex v̓bis leonis pape ī ſermone de paſſione ſic ad petrū loquētis. Uidit in te dn̄snō fidē fictā: nō dilectionē auerſam ſꝫ cōſtantiā fuiſſe turbatā. Sꝫ pctm̄ eſſe nō p̄t cū dilectione ⁊ charitate: ergo minime petrꝰ peccauit qui dilectionē et charitatē nō ꝑdidit. Adhoc rn̄det ſanctꝰ tho. vbi. sͣ. ꝙ charitas amittitur dupliciter. Uno mō directe per actualem cōtemptū: et ſic petrus charitatē nō amiſit. Alio modo indirecte qn̄ quis committit10 3