Druckschrift 
Sermones de laudibus sanctorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Primo ꝓbamus petrū fuiſſe apl̓oꝝ caputet principeꝫ rōne teſtificationis. Ita quippeteſtificant̉ canones ſacri. ſicut ptꝫ. xxi. di. c. i.§. hoꝝ diſcretio. et. c. ī nouo. et. l. di. c. qꝛ tua.c. hi qui. el. ij. c. ꝯſiderandū. c. fidelior. lxxix.di. c. oportebit. lxxx. di. in illis. i. q. i. c. eos. iij.q. vi. c. duduꝫ. vij. q. i. c. mutationes. viij. q. i.c. ſi petrus. xxiiij. q. i. c. rogamus. Et de elec.c. fundamēta. li. vi. Et qꝛ papa canonice electus eſt ſucceſſor petri. vt ptꝫ. xxi. di.. c. in nouo teſtamēto. et. ix. q. iij. c. alioꝝ. Ideo eſt caput eccleſie. vt dicit̉. xcvi. di. c. cōſtantinus.Et eſt vicarius xp̄i. vt ponit̉ extra de trāſſa.ep̄i. c. inter corporalia. et. c. licet. Et in cle. romani principes. de iureiuran. Et gerit vicēdei in terris. vt habet̉ extra de tranſac. c. quāto. Secūdo ꝓbamus petrū fuiſſe apoſtolorum et totius eccleſie caput rōne ordinationis. Sic vtiqꝫ ſtatuit xp̄s vt poſtqͣꝫ ip̄e conſcenderet celū: petrus curam gereret eccleſieſancte. Nam ſibi dixit Matth̓. xvi. ca. Tibidabo claues regni celoꝝ ad deſignandūomnes alij quibus poteſtas ligandi atqꝫ ſoluendi cōcedenda erat: dependentiā haberentab ip̄o. vt ſcribit̉. xxiiij. q. i. c. manet. c. quodcunqꝫ. Inſuper Luce. xxij. ca. dixit xp̄s benedictꝰ. Ego te rogaui petre vt deficiat fides tua .ſ. finaliter ẜm Nicolaū de lira.Non enī rogauit vt petrus non caderet: ſedvt in caſu remaneret. Ideo ſequitur. Ettu aliquādo cōuerſus .i. de peccato ad gratiācōfirma fratres tuos. Qd̓ dicit̉ ei qꝛ eccleſiaerat ſibi cōmittenda. Impeltum vero id fuitquādo vt dicitur Io. vlti. ca. ter chriſtus illidixit. Paſce agnos meos. Tercio probamus petrū fuiſſe apoſtolis ceteris et eccleſieprelatū ratione exercitatōnis. vt enī ſcribit̉Actuū .i. ca. Primus ſermonē fecit in electione matthie. Et Actuū. ij. ca. poſt ſuſceptumſpiritū ſanctū primꝰ populo p̄dicauit. IdeoAnacletus p̄allegato ca. in nouo teſtamēto.ait. Petrus primus ad fidē populum virtute ſue p̄dicationis adduxit. Et poſt aſcenſionem xp̄i primū miraculū factum fuit per petrum aſſociatū Iohanne: cum dixit claudo. Argentum et aurū eſt mihi: quod aūthabeo hoc tibi do. In noīe ieſu ſurge et ambula: ꝓpter que omnia eſt aſcribendū ſuperbie petrus ſit paſſus in cathedra exaltari. Cum humilitate quippe honorē ſue dignitati a chriſto vt predictū eſt inſtitute libēter ſuſcepit. Nam vt colligitur ex itinerarioclementis. Poſtqͣꝫ beatus petrus Antiochiepredicauit: populūqꝫ illum ad fidem cōuertit. Theophilus princeps ciuitatis illiꝰ domum ſuā in baſilicam fecit cōſecrari. In cuius medio excelſam cathedrā fabricaueruntet petrū vt ab omnibus videri et audiri poſſet: exaltauerūt. In qua ſedit honorifice temporibus cōgruis annis ſeptem. Sed poſtmodum veniens Romā anno ſecundo imperij Claudij in romana cathedra ſedit annis vigintiquinqꝫ et vltra. De primo verohonore eccleſia feſtū celebrat: qꝛ tunc primoprelati eccleſie ceperunt loco poteſtate et nomine ſublimari. Ex quibus oībus deprehēdere poſſumus qͣꝫ reprehenſibilis ſit multoꝝignorantia: temeritas et malitia qui p̄latoseccleſie precipue pontificem maximū: deſpectos: viles: cōtemptibileſqꝫ inſpicere vellent.Nam vt de papa loquar ip̄e a nemine eſt iudicandus niſi a fide deuiet. vt ptꝫ. xl. diſt. ca.ſi papa. Et debet quādoqꝫ ornatus coronaveſtibus p̄cioſis populo ſe monſtrare ad honorē et gloriā xp̄i qm̄ pape Silueſtro eiusſucceſſoribus Imperator cōſtantinus deditpalatiū ſuum lateranenſe et coronā capitisveſtimenta imperialia. xcvi. di. ca. Cōſtantinus. Et licet beatus petrus legatur cumtanta magnificentia ſediſſe: tamē id fuit quiaperſecutio recens et ingentiſſima impugnabat eccleſiā. Quod ptꝫ quia vt ip̄e infra dicemus iubente Nerone crucifixus fuit. Un̄Iſidorꝰ inli. de vita et obitu ſanctoꝝ ait. Petrus poſtqͣꝫ anthiochenā fundauit eccleſiamſub Claudio ceſare cōtra Simonē magumRomam pergit. ibiqꝫ predicans euangeliūvigintiquinqꝫ annis: eiuſdē vrbis epiſcopatum tenuit. Et trigeſimoſexto anno a paſſione dn̄i a Nerone vt ip̄e voluit crucifixus eſt. De abiectione rerum temporaliū et cōfeſſione chriſti atqꝫ penitētia petri: quibꝰ tanqͣꝫp̄cioſis gemmis aīa eius decorata fuit. Capitulū. ij.Ecundum myſteriū cōtemplanduꝫ depetro apoſtolo dicitur refulgentie. Refulſit nanqꝫ et virtutibus claruit: atqꝫ ob ſuevite ſanctitatē perfectionē ſignis plurimiſet miraculis coruſcauit. Et omnibꝰ alijs dimiſſis tres in hac ꝑte virtutes eius preſtantiſſimas cōſideremus.Prima d̓r bonoꝝ tꝑalium deſpectio.Scd̓a ieſu xp̄i filij dei cōfeſſio. Tercia peccati cōmiſſi amara deploratio. Prima beati petri virtus a nobis ꝯſiderāda: dicitur bonoꝝ temporaliū deſpectio. Utenim ſcribitur Matthei. iiij. ca. Ambulans