qd̓ vſui humano cōuenire p̄t. Ueſcebat̉ itaqꝫ Iohannes qͦcūqꝫ mō locuſte accipiant̉ cibo nō lauto immo tenui et inſipido atqꝫ auſtero. Sumebat etiā mel ſilueſtre qd̓ ẜm Nicolaum de lira reperitur in truncis arborū.¶ Tercio apparet ſanctitas Iohānis ex humili cōfeſſione. Nā qn̄ iudei miſerūt ad eumſacerdotes ⁊ leuitas vt ſcribit̉ Ioh̓is .i. ca. vtinterogarēt eū. Tu quis es? nō ſuperbe locutuſ eſt quaſi de ſeip̄o p̄ſumens: quinimmohumiliter reſpōdit: et cōfeſſus eſt veritatē dicens: qꝛ nō erat xp̄s: neqꝫ helias in ꝑſona: neqꝫ ꝓpheta ille vicꝫ quē ip̄i querebāt: ſed dixit.Ego vox clamātis in deſerto: dirigite viamdn̄i. Cōgrue autē ſe vocē appellauit. Primoquia vox ordinat̉ ad verbi expreſſionē. Uoces enim ſunt earū que ſunt in anima paſſionum note: vt dicit Ariſto. in primo ꝑihermeniaꝝ. Sic Iohannes exp̄ſſit verbū incarnatum. Scd̓o de rōne vocis eſt ꝙ reſpectu verbi ſit noticia prior: origine tn̄ poſterior. Nāẜm rationē originis prius verbū cōcipit̉ qͣꝫvox formet̉. Iohānes ergo fuit vox qꝛ reſpectu xp̄i fuit noticia prior licet eſſet et originepoſterior. Tercio vox tranſit: verbū autē manet. Iohānes ergo cū dicit ſe vocē inſinuat ſetranſiturū: xp̄m vero ꝑmanſurū. Tandē dexp̄o alta ꝓtulit: de ſe humilima cū ſubdidit.Ego baptizo in aqua. Medius aūt veſtruꝫſtetit quē vos neſcitis. Et d̓r medius ẜm Nicolaū de lira .i. cōiter viuens inter hoīes: quēiudei qͣꝫtuꝫ ad diuinitatē neſciebāt. Subdidit Iohānes. Ip̄e eſt qͥ poſt me venturꝰ eſt .ſ.ad p̄dicandū ⁊ myſteriū redemptōis cōplendū. Qui an̄ me factꝰ ē .i. mihi p̄latꝰ in dignitate cuiꝰ nō ſum dignus vt ſoluā eius corrigiam calciamēti. ¶ Quarto on̄dit̉ ſanctitasiohānis ex feruēti predicatōe. Nā vt d̓r Luce. iij. ca. Factū eſt verbū dn̄i .i. diuina inſpiratio ſuꝑ iohannē Zacharie filiū in deſertoet venit in oēm regionē iordanis p̄dicās baptiſmū pnīe. Et vt ait Matth̓. iij. ca. Exibatad eū hieroſolima .i. ppl̓s de hieruſalē. et accipitur hic cōtiens ꝓ cōtento. Et oīs iudea .i.multi. Et eſt hic quedā figura ẜm Nico. delira q̄ vocat̉ iperbole .i. locutio multū expreſſiua. Inchoauit aūt p̄dicationē ſuā ſicut etxp̄s dicēs. Penitentiā agite: deinde qͣttuorp̄cepta docuit. Primū docuit phariſeos. nāvt ſcribit̉ matth̓. iij. c. Uidēs Iohānes multos phariſeoꝝ et ſaduceoꝝ venientes ad baptiſmū ſuū: nō tn̄ credētes ẜm veritatē vt dicit Nico. de lira. ſed magis ad ſimulationēet inſidiationē. Ex qͦ xp̄s vt ptꝫ matth̓. xxi. c.querēs de baptiſmo Iohānis an eſſet e celovel ab hoībꝰ cū nō fuiſſent phariſei auſi rn̄dere dixit. Quare nō credidiſtis ei. Idē dicit Ioſephꝰ in. xix. antiqui. li. Ip̄e iohannesdixit illis. ꝓgenies viperarū qꝛ venenū erroris et ipocriſis a ſuis ꝓgenitoribꝰ traxerant.Quis demonſtrabit vobis fugere a venturaira: qͣſi dicat. licet falſitas vr̄a lateat in cōſpectu populi: tn̄ nō poterit latere ī cōſpectu deifacite ergo fructus dignos pnīe: ⁊ ne velitisdicere intra vos patrem habemꝰ Abraā. Utenī ait Nico. de lira. phariſei de hoc gloriabantur qꝛ de Abraā deſcenderāt. Et ideo exꝓmiſſione facta abrae ſine oꝑbus ſalutē cōſequi p̄ſumebant. Et hoc eſt expreſſe falſum:qꝛ nō dicunt̉ filij abrae ex carnali ꝓpagatiōeſed magis ex fidei imitatōe. vt d̓r ad Ro. iiij.ca. Et ideo qꝛ phariſei et legiſꝑiti fidē abraede xp̄o reſpuerūt. ideo nomē filiatōis abraeꝑdiderūt. Et hoc eſt qd̓ dicit Iohānes. Etne velitis dicere intra vos ꝑ falſam .ſ. extimationē patrē habemꝰ abraā qꝛ nō eſt ſic ẜm veritatē. Ecōuerſo gentiles fidē xp̄i deuote adpredicationē apl̓oꝝ receperūt: ideo filij abraefacti ſunt. Et hoc eſt qd̓ ſubdidit Iohānes.Dico enī vobis qm̄ potēs eſt deus de lapidibus iſtis ſuſcitare filios abrae. Scd̓m Nico. de lira tenēt aliqͥ ꝙ iohānes demōſtrauitillos lapides quos filij iſrael de ꝓfundo iordanis attulerūt. vt habet̉ Ioſue. iiij. ca. ī memoriā miraculi qd̓ dn̄s in tranſitū eorū aqͣsiordanis ſiccauit. Sed ꝑ illos lapides iohānes gentiles ſignificauit: qꝛ colebāt idola delapidibꝰ facta. Filij ergo abrae de lapidibusſuſcitati ſunt qn̄ iudeis ꝑ infidelitatē a filiatione abrae recedentibꝰ: gētiles fidē xp̄i recipientes in locū eoꝝ ſubſtituti ſunt. Et qꝛ doctor veritatis nō ſolū debet vicia ꝯfidēter arguere ſꝫ ec̄ penā p̄dicere. Iō ſubdidit ioh̓esIam enī ſecurꝭ .i. ſecuritas diuini iudicij poſita eſt ad radicē. Oīs arbor q̄ nō facit fructūbonū: excidet̉ et in ignē mittet̉. Secundū p̄ceptū docuit turbas. nā vt ſcribit̉ Luce. iij.ca. Interrogabāt iohannē turbe qͥd eſſent facture. At ille rn̄dens dicebat. Qui hꝫ duastunicas det vnā nō habenti. quod intelligitur ẜm Nico. de lira qn̄ tunica non eſſet ſuꝑflua. Terciū p̄ceptū docuit publicanos officiales imꝑatoris: nihil inqͥt pluſqͣꝫ vobis cōſtitutū eſt faciatis. Hoc aūt dixit qꝛ collectores taliū ſolent eſſe ꝓni ad plus colligendūqͣꝫ ſit eis mandatū: vt qd̓ ē ampliꝰ remaneat̉.Quartū p̄ceptū docuit milites cū dixit eis:vt ſcribit̉ Luc̄. iij. ca. Neminē cōcutiatis .ſ.opprimēdo pauperes et eos deſpiciēdo. neqꝫcalumniā faciatis .i. non imponatis falſum