Druckschrift 
Sermones de laudibus sanctorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

altiſſimi vocaberis. Nunc dirigit ſermonēad filiū natū. Preibis enī ante faciē dn̄i parare vias eius .ſ. predicationē xp̄m annunciādo. Ad dandā ſcientiā ſalutis plebi eiꝰ in remiſſionē peccatoꝝ eoruꝫ. Per viſcera miſericordie dei noſtri .i. intimā occultā dei miſericordiā facta ſunt hec: in quibus viſitauitnos oriēs ex alto. Illuminare his in tenebris vmbra mortis ſedēt .i. pr̄ibus ī limboexiſtentibꝰ: ad dirigēdos pedes nr̄os in viāpacis. O zacharia pr̄ tāti filij de tāta miracula oculis ꝯſpexiſti. O ſenex admodū venerande ꝓlē ex te genitā a deo electā dubitaſti. O vir ſanctiſſime ſpm̄ ſanctū ī tuate exꝑientiā noui luminis ſuauiſſimiqꝫ ſpiritualis geſtꝰ ſenſiſti. Et qͥs explicet iocunditatē leticiā cordis tui. Quis enarrat ꝯſolationē aīe tue. miꝝ igit̉ ſi canticū qd̓ expoſuimꝰ deū laudādo ac bn̄dicendo ceciniſti De ſanctitate Iohannis baptiſte quā demonſtrant quinqꝫ virtutes illius p̄cipue etCapitulū. ij.ſingulariſſime.Ecundū myſteriū cōtemplandū de Iohanne baptiſta dicit̉ ſanctitatis. Quāta enī ſanctitate fuerit predituſ colligere poſſumus p̄cipue ex quinqꝫ.l Primo ex mundi derelictione.Scd̓o ex corꝑis mortificatione.Tercio ex humili cōfeſſione. Quarto ex feruēti p̄dicatione. Quinto ex martyrij toleratione. Primo apparet ſanctitas Iohānis exdi derelictōe. ſpū ſancto afflatꝰ puerili leuitate motus in etate tenera: paterna domo relicta: ad ſolitudines deſerti ſe contulit.Quapropter ecc̄ia ip̄m alloquēs ait. Antradeſerti teneris ſub annis ciuiū turmas fugiens petiſti: ne leui ſaltē maculare vitā faminepoſſes. Manſit aūt ibi abſqꝫ hoīm quorūcūqꝫ ꝯuerſatōe vſqꝫ ad tꝑa ſui baptiſmi ſiue p̄dicatōnis. Nec eſt heſitandū parētes ſui paſſi ſint priuari pn̄tia vnici filij: ſcirēt ex his in eiꝰ cōceptione natiuitate p̄ceſſerāt: pue illū ad oīa eius geſta ſpiritū ſanctū dirigi et regulari. Sed circa hoc poſſet aliquisq̄rere vtrū ſit ꝑfectior vita ſolitaria qͣꝫ ſocialis. Et quidā fortaſſe dicerēt ſocialis: qꝛvt ait ſapiēs Ecc̄i. iiij. ca. Meliꝰ eſt duosqꝫ vnū: qꝛ vnus iuuat̉ ab alio. qꝛ matth̓.xviij. xp̄s dixit. Ubi fuerint duo vel tres innoīe meo congregati in medio eoꝝ ſum.etiā qꝛ ſolitaria vita videt̉ eſſe cōtra naturaꝫhoīs. vt ph̓s dicit in pͥmo pollitice. Homo eſt aīal ſociale. Sed Augꝰ. in li. de operibus monachoꝝ: illos ſanctiores eſſe dicita conſpectu hoīm ſeꝑati nullius ad ſe p̄bentacceſſum. Ad pleniorē tn̄ intelligentiā obiectoꝝ declarationē notāda ſunt verba ſanctiTho. qui ẜa ẜe. q. clxxxviij. ar. viij. ait. ſolitudo eſt eſſentia ꝑfectionis: ſed ꝑfectōisinſtrumentū: tn̄ eſt ꝯgruū actioni ſed contemplationi. Ideo ꝯgruit religionibꝰſunt ordinate ad oꝑa vite actiue ſiue corꝑaliaſiue ſpūalia niſi forte ad tꝑus exemplo xp̄i:vt d̓r Luce. vi. Erat ꝑnoctans in orōne dei.Cōpetit itaqꝫ ſolitudo religionibꝰ ſunt adcōtemplationē ordinate. Notandū tn̄ eſtillud qd̓ eſt ſolitariū dꝫ eſſe ſibi ſe ſufficiēsHoc aūt eſt cui nihil deeſt qd̓ ꝑtinet ad ratio ꝑfecti. Et ideo ſolitudo cōpetit ꝯtemplanti iam ad ꝑfectū peruenit. Qd̓ quidē cōtingit dupliciter. Uno ex ſolo diuino munere: ſicut fuit de iohāne baptiſta: vt dictūeſt repletꝰ fuit ſpū ſancto adhuc ex vtero matris ſue. Alio exercitiū virtuoſi actus:ad qd̓ exercitiū iuuatur ex alioꝝ ſocietatedupliciter. Uno qͣꝫtū ad intellectū vt inſtruat̉ in his ſunt cōtemplanda. Un̄ Hiero. dicit ad ruſticuꝫ monachū. Mihi placetvt habeas ſacrū cōtuberniū: nec ip̄e te doceas. Scd̓o qͣꝫtū ad effectū. vt .ſ. noxie affectiones hoīs reprimant̉ exemplo correptōe alioꝝ: qͣre vita ſolitaria ſi debite aſſumat̉ p̄eminet vite ſociali. Si aūt abſqꝫ p̄cedenti exercitio talis vita aſſumat̉ eſt ꝑiculoſiſſima niſidiuinā gratiā ſuppleat̉ qd̓ in alijs exerciacquirit̉: ſicut ptꝫ de beatis Antōnio Benedicto. Et ſic qͣꝫuis melius ſit eſſe duos qͣꝫvnū: vnus indiget auxilio alteriꝰ: tn̄ hocauxilio indiget ſunt ꝑfectionē aſſecuti.Sicut etiā xp̄s eſt in medio eoꝝ ſunt ī ſuonoīe congregati. ita vt d̓r. i. Io. iiij. ca. Deuscharitas eſt et manet in charitate ī deo manet et deus in eo. Solitarie vero viuere pōtdupliciter eſſe. Aut ꝓpter animi ſeuiciā hoceſt beſtiale. Aut ꝓpter ꝯtemplationē: aliquis a ꝯuerſatōe alioꝝ ſeꝑat vt liberiꝰ vacetrebus diuinis et ſtudio ſapiētie. ꝓpterea Ariſto. primo pollitice dixit. ille qui alijscōmunicat eſt beſtia aut deus id eſt diuinusvir. Scd̓o apparet ſanctitas Iohānis excorꝑis mortificatōe. Nam vt ſcribit Marcus .i. ca. Erat iohannes veſtitus pilis Cameli zona pellicea circa lumbos eiꝰ: et locuſtas mel ſilueſtre edebat. Idē habet̉ matth̓.iij. ca. vbi Nicol̓. de lira inqͥt. Locuſte ſuntxgparua aīalia volitantia per modū ſaltus reperiunt̉ in deſerto iudee et frixa oleo ſuntcibꝰ paupeꝝ. Quidā vero putāt locuſtas hicappellari animalia illa: ſed genus herbaꝝ2