altiſſimi vocaberis. Nunc dirigit ſermonēad filiū natū. Preibis enī ante faciē dn̄i parare vias eius .ſ. ꝑ predicationē xp̄m annunciādo. Ad dandā ſcientiā ſalutis plebi eiꝰ in remiſſionē peccatoꝝ eoruꝫ. Per viſcera miſericordie dei noſtri .i. ꝑ intimā ⁊ occultā dei miſericordiā facta ſunt hec: in quibus viſitauitnos oriēs ex alto. Illuminare his qͥ in tenebris ⁊ vmbra mortis ſedēt .i. pr̄ibus ī limboexiſtentibꝰ: ad dirigēdos pedes nr̄os in viāpacis. O zacharia pr̄ tāti filij de qͦ tāta miracula oculis ꝯſpexiſti. O ſenex admodū venerande qͥ ꝓlē ex te genitā a deo electā nō dubitaſti. O vir ſanctiſſime qͥ ſpm̄ ſanctū ī tua mēte ꝑ exꝑientiā noui luminis ſuauiſſimiqꝫ ſpiritualis geſtꝰ ſenſiſti. Et qͥs explicet iocunditatē ⁊ leticiā cordis tui. Quis enarrat ꝯſolationē aīe tue. Nō miꝝ igit̉ ſi canticū qd̓ iā expoſuimꝰ deū laudādo ac bn̄dicendo ceciniſti¶ De ſanctitate Iohannis baptiſte quā demonſtrant quinqꝫ virtutes illius p̄cipue etCapitulū. ij.ſingulariſſime.Ecundū myſteriū cōtemplandū de Iohanne baptiſta dicit̉ ſanctitatis. Quāta enī ſanctitate fuerit predituſ colligere poſſumus p̄cipue ex quinqꝫ.l Primo ex mundi derelictione.Scd̓o ex corꝑis mortificatione.Tercio ex humili cōfeſſione.¶ Quarto ex feruēti p̄dicatione.¶ Quinto ex martyrij toleratione.¶ Primo apparet ſanctitas Iohānis ex mūdi derelictōe. Nā ſpū ſancto afflatꝰ nō puerili leuitate motus in etate tenera: paterna domo relicta: ad ſolitudines deſerti ſe contulit.Quapropter ecc̄ia ip̄m alloquēs ait. Antradeſerti teneris ſub annis ciuiū turmas fugiens petiſti: ne leui ſaltē maculare vitā faminepoſſes. Manſit aūt ibi abſqꝫ hoīm quorūcūqꝫ ꝯuerſatōe vſqꝫ ad tꝑa ſui baptiſmi ſiue p̄dicatōnis. Nec eſt heſitandū ꝙ parētes ſui paſſi ſint priuari pn̄tia vnici filij: cū ſcirēt ex hisq̄ in eiꝰ cōceptione ⁊ natiuitate p̄ceſſerāt: puerū illū ad oīa eius geſta ꝑ ſpiritū ſanctū dirigi et regulari. Sed circa hoc poſſet aliquisq̄rere vtrū ſit ꝑfectior vita ſolitaria qͣꝫ ſocialis. Et quidā fortaſſe dicerēt ꝙ ſocialis: tū qꝛvt ait ſapiēs Ecc̄i. iiij. ca. Meliꝰ eſt duos eēqꝫ vnū: qꝛ vnus iuuat̉ ab alio. tū qꝛ matth̓.xviij. xp̄s dixit. Ubi fuerint duo vel tres innoīe meo congregati in medio eoꝝ ſum. Tūetiā qꝛ ſolitaria vita videt̉ eſſe cōtra naturaꝫhoīs. Nā vt ph̓s dicit in pͥmo pollitice. Homo eſt aīal ſociale. Sed Augꝰ. in li. de operibus monachoꝝ: illos ſanctiores eſſe dicit qͥa conſpectu hoīm ſeꝑati nullius ad ſe p̄bentacceſſum. Ad pleniorē tn̄ intelligentiā ⁊ obiectoꝝ declarationē notāda ſunt verba ſanctiTho. qui ẜa ẜe. q. clxxxviij. ar. viij. ait. ꝙ ſolitudo nō eſt eſſentia ꝑfectionis: ſed ꝑfectōisinſtrumentū: nō tn̄ eſt ꝯgruū actioni ſed contemplationi. Ideo nō ꝯgruit religionibꝰ q̄ſunt ordinate ad oꝑa vite actiue ſiue corꝑaliaſiue ſpūalia niſi forte ad tꝑus exemplo xp̄i: qͥvt d̓r Luce. vi. Erat ꝑnoctans in orōne dei.Cōpetit itaqꝫ ſolitudo religionibꝰ q̄ ſunt adcōtemplationē ordinate. Notandū tn̄ eſt ꝙillud qd̓ eſt ſolitariū dꝫ eſſe ſibi ꝑ ſe ſufficiēsHoc aūt eſt cui nihil deeſt qd̓ ꝑtinet ad rationē ꝑfecti. Et ideo ſolitudo cōpetit ꝯtemplanti qͥ iam ad ꝑfectū peruenit. Qd̓ quidē cōtingit dupliciter. Uno mō ex ſolo diuino munere: ſicut fuit de iohāne baptiſta: qͥ vt dictūeſt repletꝰ fuit ſpū ſancto adhuc ex vtero matris ſue. Alio mō ꝑ exercitiū virtuoſi actus:ad qd̓ exercitiū iuuatur hō ex alioꝝ ſocietatedupliciter. Uno mō qͣꝫtū ad intellectū vt inſtruat̉ in his q̄ ſunt cōtemplanda. Un̄ Hiero. dicit ad ruſticuꝫ monachū. Mihi placetvt habeas ſacrū cōtuberniū: nec ip̄e te doceas. Scd̓o qͣꝫtū ad effectū. vt .ſ. noxie affectiones hoīs reprimant̉ exemplo ⁊ correptōe alioꝝ: qͣre vita ſolitaria ſi debite aſſumat̉ p̄eminet vite ſociali. Si aūt abſqꝫ p̄cedenti exercitio talis vita aſſumat̉ eſt ꝑiculoſiſſima niſi ꝑdiuinā gratiā ſuppleat̉ qd̓ in alijs ꝑ exerci iūacquirit̉: ſicut ptꝫ de beatis Antōnio ⁊ Benedicto. Et ſic qͣꝫuis melius ſit eſſe duos qͣꝫvnū: dū vnus indiget auxilio alteriꝰ: tn̄ hocauxilio nō indiget qͥ ſunt ꝑfectionē aſſecuti.Sicut etiā xp̄s eſt in medio eoꝝ qͥ ſunt ī ſuonoīe congregati. ita vt d̓r. i. Io. iiij. ca. Deuscharitas eſt et qͥ manet in charitate ī deo manet et deus in eo. Solitarie vero viuere pōtdupliciter eſſe. Aut ꝓpter animi ſeuiciā ⁊ hoceſt beſtiale. Aut ꝓpter ꝯtemplationē: dū aliquis a ꝯuerſatōe alioꝝ ſeꝑat vt liberiꝰ vacetrebus diuinis et ſtudio ſapiētie. ꝓpterea Ariſto. primo pollitice dixit. ꝙ ille qui alijs nōcōmunicat eſt beſtia aut deus id eſt diuinusvir. ¶ Scd̓o apparet ſanctitas Iohānis excorꝑis mortificatōe. Nam vt ſcribit Marcus .i. ca. Erat iohannes veſtitus pilis Cameli ⁊ zona pellicea circa lumbos eiꝰ: et locuſtas ⁊ mel ſilueſtre edebat. Idē habet̉ matth̓.iij. ca. vbi Nicol̓. de lira inqͥt. Locuſte ſuntxgparua aīalia volitantia per modū ſaltus ⁊ reperiunt̉ in deſerto iudee et frixa cū oleo ſuntcibꝰ paupeꝝ. Quidā vero putāt locuſtas hicappellari nō animalia illa: ſed genus herbaꝝ2
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten