opinando. Nihilominus Hiero. in epl̓a adcuſtochiū ait. Iohānes baptiſta ſanctā matrem habuit: pontificiſqꝫ filiꝰ erat tn̄ nec matris affectu nec pr̄is oꝑbꝰ vincebat̉ vt in domo parentū cū ꝑiculo viueret caſtitatis. Intrauit itaqꝫ Zacharias templū vt incenſumponeret: et oīs multitudo populi erat oransforis qꝛ nō erat licitū ppl̓o ingredi templū ſꝫtm̄ atriū. Apparuit aūt illi angelꝰ in viſionecorꝑali dixitqꝫ illi. ne timeas zacharia qm̄ exaudita eſt oratio tua. Frequenter enī vt dicitNico. de lira deprecatꝰ fuerat deū de aduētumeſſie ⁊ de habende ꝓle. Et iō angelꝰ vtrūqꝫſibi ꝓnunciat dicēs. Uxor tua elizabeth pariet tibi filiū et vocabis nomē eiꝰ Iohannē:et erit gaudiū tibi et exultatio. Gaudiū .ſ. inmente interius: et exultatio exteriꝰ: d̓r exultatio qͣſi extra ſaltatio. Et hoc ꝓprie qn̄ gaudiūtm̄ abundat in corde qd̓ nō p̄t cōtineri quinoſtendat̉ exteriꝰ. Et ſequit̉ angelus: multi innatiuitate eiꝰ gaudebūt. Erit enī magnꝰ cōram dn̄o: vinū ⁊ ficerā .i. potū inebriatiuū nōbibet: et ſpū ſancto replebibit̉ adhuc ex vteromatris ſue. Et multos filioꝝ iſrael cōuertetad dn̄m .i. ad xp̄m ꝑ ſuā p̄dicationē. Et ipſep̄cedet ante illū in ſpū et virtute Helie vt cōuertat corda patrū in filios .i. patrū veteristeſtamēti ad diſcipl̓os xp̄i. Quia vt dicit Niixca. Tumcuaco. de lira. plures de ſacerdotibꝰ ⁊ ſenioribus⁊ dettrūiudeoꝝ qͥ dicebant̉ patres ppl̓i ꝯuerſi fuerūtnō trit intraꝑ apoſtolos ad fidē xp̄i. Subdidit angelusrut trat offuet incredulos .i. illos qͥ prius fuerāt increduli ad prudentiā iuſtoꝝ: que prudētia nō cōſiidquod dicimnmnius ſacuiaſtit in oꝑibus legis q̄ non iuſtificabat: ſed inoꝑbus fidei charitate formate. Sequit̉ anin cuiusgelus. Parare dn̄o plebē ꝑfectā ꝑ euāgelij ſuſceptionē. Scd̓m aliquos iſte angelus qͥ apparuit zacharie fuit: ille idē qui apparuit virgini glorioſe. Sed iſtud ſtare nō p̄t ſi tenerevolumus opinionē q̄ recitata fuit in ſermone de annunciatōe virginis benedicte vbi d̓rꝙ angelꝰ ille fuit de ordine ſeraphin. ¶ Secunda excellētia natiuitatis beati Iohānisd̓r paterna ꝑcuſſio: vt enī cantat eccleſia. Ille ꝓmiſſi dubius ſuꝑni ꝑdidit ꝓmpte modulos loquele. Nā vt ſcribit̉ Luce .i. ca. dixit zacharias ad angeluꝫ. vn̄ hoc ſciam? Ego enīſum ſenex. vxor mea ꝓceſſit in diebꝰ ſuis. Etreſpondēs angelus dixit ei. Ego ſum gabriel qui aſto ante deū. et miſſus ſum loqui adte ⁊ hec tibi euangelizare. Et ecce eris tacenset nō poteris loqui vſqꝫ in die quo hec fiantꝓ eo qd̓ non credidiſti verbis meis q̄ implebuntur in tꝑe ſuo. Et erat plebs expectanszachariam ⁊ mirabant̉ ꝙ tardaret ip̄e in templo. Egreſſus aūt nō poterat loqui ad illosEt cognouerūt ꝙ viſionē vidiſſet in temploet ip̄e erat annuens illis ⁊ ꝑmanſit mutus.Sed pleriqꝫ ſcire cupiunt cur zacharias dubitando plagam incurrit. Ad qd̓ rn̄dent doctores id factum fuiſſe multiplici de cauſa.Primo ẜm Bedā quoniā diſcredendo locutus eſt: ideo ſilentio plectit̉: vt tacendo credere diſcat. Ut enim inquit Nico. de lira. Totſigna veritatis cōcurrebant ꝙ zacharias nōpoterat diſcredere abſqꝫ pctō. Quia angelusvt p̄dictū eſt apparuit ei ī ſacro loco ⁊ exiſtētiin miniſterio diuino. Nunciabat etiā ea queꝑtinēt ad ꝯmunē hoīm ſalutē ⁊ ad dei gloriāEx qͥbus debebat zacharie cōſtare ꝙ erat bonus angelus et ꝑ ꝯſequēs ꝙ erat verū dictūeius cū mentiri nō poſſet. Secundo mutuseffectus fuit zacharias: vt maius miraculūin natiuitate filij appareret: cū enī in natiuitate Iohānis loq̄la patri reddit̉ miraculū miraculo copulat̉. Tercio ꝯgruū fuit vt zacharias vocem amitteret: qn̄ vox naſcebat̉ ⁊ legiſilentiū imponebat̉. ¶ Tercia excellētia natiuitatis beati iohānis d̓r miraculoſa generatio. Nā poſt ꝯpletos dies officij zacharie: cūredijſſet ad domū ſuā ꝯcepit elizabeth vxoreius ⁊ occultabat ſe menſibꝰ quinqꝫ: qͥ vt aitAmbroſius. Partus ſui erubeſcebat etatemne in ſenectute vacaſſe libidini videret̉. Cōceptio aūt illa miraculoſa fuit qꝛ nō fuit pernaturā tm̄ vt dicit Nico. de lira. ſꝫ ꝑ naturāgr̄a diuina adiutā. Nam vt dicit̉ Luce. i. c.Elizabeth ſterilis erat: et tā ip̄a qͣꝫ zachariasꝓceſſerāt in diebus ſuis .i. tranſierant tꝑs generandi. Vt enī inqͥt Pliniꝰ li. vij. de naturali hiſtoria: poſt annū quinquageſimū ceſſat fecunditas mulierū. Uir vero octogeſimo anno generat: hec debēt eſſe vt in pluribꝰnam maſſimiſſa rex numidarū poſt octogeſimumſextū filiū genuit. Et catho Cenſorinꝰex filia Salonis clientis ſui genuit cū iamtranſiſſet octoginta annos. De Zacharia etelizabeth cuiꝰ etatis fuerint determinate nōinuenio Tm̄ euāgelica lectio teſtat̉ ꝙ amboad generandū inabiles erāt. Et de hͦ angelꝰGabriel dixit virgini glorioſe genitrici deiet ſaluatoris noſtri. Ecce elizabeth cognatatua et ip̄a cōcepit filiū in ſe nectute ſua: et hicmenſis eſt ſextꝰ illi q̄ vocat̉ ſterilis qꝛ nō eritimpoſſibile apud deū omne verbū. ¶ Quarta excellentia natiuitatis beati Iohānis dicitur iocunda parturitio. De hac ita ſcribitLucas. Elizabeth impletū eſt tꝑs pariendiẜm Nico. de lira .i. nouē menſiū. Notandūtn̄ hoc loco ꝙ vt ait ph̓us. ix. de animalibꝰ.