catoribꝰ infatigabiliter intercedit. Hec regina miſericordie ad quā cōfugiētes tuti eē valemus. Hāc oēs inuocemꝰ vt ꝑ illius merita in hoc ſeculo impetremꝰ gratiā ſui filij ⁊ infuturo ꝑueniamꝰ ad eternā requiē. Amen.Sermo trigeſimꝰ de angelis quoꝝ ſolennitas in eccleſia celebrat̉ ꝓpter miraculuꝫ qd̓apparuit in mōte gargano.ANgelis ſuis deusmandauit de te vt cuſtodiant te inoībus vijs tuis. Illuminati ꝓphete verba ſunt iſta originaliter pͣs. xc. Debitores ſumus fratres chariſſimi angelis beatisqm̄ volente deo innumera vt ſic loquar: beneficia nobis p̄ſtare nō ceſſant. Quia tn̄ ip̄iinuiſibiles ſunt et immateriales ſubſtantie:pleriqꝫ illos negligūt venerari. Ob qd̓ vt humane imbecillitati cōſuleret̉ ſingulari mō inmonte gargano. Anno dn̄i. ccc. xc. locus inuentus eſt in qͦ archangeli michaelis aliorūqꝫ angeloꝝ iugis memoria vſqꝫ ad ꝯſummationē ſeculi ꝑmaneret. Nā dū quidā p̄diuesnoīe garganꝰ qͥ ex euentu ſuo monti vocabulum dedit infinita pecoꝝ multitudine abundaret cōtigit vt ſemel taurū ꝑderet. Quē ſollicite querēs inuenit eundē in vertice mōtisforibꝰ cuiuſdā aſſiſtere ſpelūce: quē cū ſagittaappetiſſet illa velut flamine venti retorta eū aquo iactata eſt mox reuerſa ꝑcuſſit. Turbaticiues et ſtupefacti. Ep̄m Sipontinū qͥd facto opus eſſet ꝯſuluerūt. Qui triduanū indixit ieiuniū: orandūqꝫ deū p̄cepit. Quo ꝑactoarchangelus michael apparuit ꝑ viſionē ep̄odicēs. Ego ſum michael archangelꝰ qͥ in cōſpectu dei ſꝑ aſſiſto. Uolui aūt locū illiꝰ ſpelunce mihi dedicādū illo iudicio ſagitte cunctis mortalibꝰ declarare: qua viſione letiorfactus ep̄s alijs qd̓ viderat enarrauit. Et ſicab eo tꝑe eccleſia ibi ꝯſecrata fuit ob reuerentiā beati archangeli q̄ vſqꝫ in pn̄tem diem acunctis fidelibꝰ deuotione p̄cipua frequētat̉Quapropter et ſolenitas angelorū a patribꝰfuit inſtituta: quā ex debito et obligatōe p̄cepti menſe ſeptembris oēs celebrare tenenturQuia vero in tanta feſtiuitate mens nr̄a adip̄os angelos colendos p̄candoſqꝫ eſt inflāmanda. Iccirco de ip̄is in pn̄ti ſermone dicemus: de qͥbus tria myſteria erūt decurrēdaPrimū d̓r cognitionis.Secundū ꝓductionis.Terciū miſſionis.¶ Qualiter angelus ab hoīe cognoſci p̄t etquō ſpūs eſt incorporeus: qͥ tn̄ p̄t in aſſumpto corpore apparere.Capitulū .i.Rimū de angeliſ myſteriū decurrendūd̓r cognitionis. In quo tria dubia ꝓponimus illuſtranda.¶ Primū vtrū ſubſtātie ſeꝑate q̄ dicunt̉ angelipoſſint cognoſci ab hoībꝰ viatoribus.¶ Scd̓m vtrū angeli habeāt corpora ſibi naturaſiter vnita.¶ Terciū vtrū aſſumūt aliqn̄ corpora.¶ Pro primi dubij illuſtratōne diſtinguerepoſſumus triplicē noticiā.Prima d̓r ꝓpria et intuitiua.Scd̓a cōmunis ⁊ effectiua.Tercia fidelis et reuelatiua.Prima noticia d̓r ꝓpria intuitiua qͣ .ſ. cognoſcitur angelus in ſui ſubſtantia ſicuti eſt. Ethac angelus cognoſci nō p̄t a puris viatoribus vt inqͥt tho. i. ꝑte. q. lxxxviij. ex eo ꝙ intellectus noſter ẜm ſtatū pn̄tis vite nihil intelligit niſi cōuertendo ſe ad fantaſmata. Etſic ſubſtātias immateriales q̄ ſub ſenſu ⁊ imaginatōe nō cadūt primo et ꝑ ſe ẜm modū cognitionis nobis expertū intelligere nō poſſumus. Immo et adā in ſtatu innocētie vt etiādicit Tho. i. ꝑte. q. xciiij. Intelligere nō potuit ſubſtātias ſeꝑatas: eo ꝙ illi aīe cōpetebatmodus intelligēdi ꝑ ꝯuerſionē ad fantaſmata ſicut ⁊ nobis. Et licꝫ plato voluerit ꝙ ſubſtantie immateriales nō ſolū a nobis intelliguntur ſꝫ ſint etiā prima a nobis intellecta.Poſuit enī formas immateriales ſubſiſtentes qͣs ideas vocabat eſſe ꝓpria obiecta noſtriintellectꝰ: et ita pͥmo ⁊ ꝑ ſe a nobis intellecta.Sꝫ qꝛ aīe cognitio applicat̉ rebꝰ materialibꝰẜm ꝙ intellectui ꝑmiſcet̉ fantaſia et ſenſus.Ideo qͣꝫto magis intellectꝰ fuerit deputatustāto magis ꝑcipit immaterialiū intelligibilēveritatē. Nihilominꝰ ꝯtrariū videt̉ ſentirein Thimeo: vt dixit. Inuiſibiliū diuinaruꝫpoteſtatū q̄ demones nuncupant̉: p̄ſtare rationē magis eſt opus qͣꝫ ferre valeat hoīs ingeniū. De cōmendatore vero aſſerit tho. ꝙ inij. metaph̓. dixit ſi ſubſtātie abſtracte nō poſſent intelligi a nobis tūc natura ocioſe egiſſet: qꝛ feciſſet illud qd̓ eſt in ſe naturaliter intellectū: nō intellectū ab aliqͦ. Sed dictū hocdeficit primo qꝛ nō ſequit̉ ꝙ ſi ſubſtātie ſeꝑate nō intelligunt̉ a nobis: nō intelligant̉ abaliquo intellectu: intelligunt̉ enī a ſeip̄is et aſe inuicē. Scd̓o deficit ſnīa cōmendatoris:qꝛ nō eſt finis ſubſtantiarū ſeꝑatarū vt intelligant̉ a nobis. ¶ Scd̓a cognitio d̓r cōis eſfectiua: qn̄ cognoſcit̉ cā ꝑ effectū: et eſt cognitio quedā generalis: hāc cognitionē habuerunt philoſophi de angelis ⁊ p̄cipue Ariſto.in. xi. metaphyſice. qui voluit ꝙ intelligētieo ij
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten