Druckschrift 
Sermones de laudibus sanctorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

tercia die poſtqͣꝫ corpus ꝟginis fuit ſepultū ibidē ꝯmemorarēt̉ apl̓i aduenit ieſusmultitudine angeloꝝ ip̄oſqꝫ ſalutauit dicēsPax vobis. qui rn̄derunt. Gloria tibi deus facis mirabilia magna ſolus. Tunc ſaluator locutus eſt dicēs. Surge colūba mea tabernaculū glorie: templū celeſte: ſtatīmqꝫ ſurrexit et de tumulo ab apl̓is patefacto ꝓdijt.Sicqꝫ glorioſe corpore ad celeſtia regnaꝑrexit. Et licet hoc ſit nobis certitudinaliter reuelatū: tn̄ ſic habet cōmunis oīm ſanctorū opinio. Ip̄i nāqꝫ ad hoc tenendū congruentiſſimis rōnibus inducunt̉. Ex quibꝰnos quinqꝫ annotabimus.Prima d̓r cōpletionis. Secunda honorationis. Tercia ſanctificationis. Quarta perfectionis. Quinta gratificationis.Prima ꝓbans virginē aſſumptā corpore et aīa d̓r cōpletionis. Credit̉ nanqꝫmultoꝝ ſanctoꝝ ſit reſurrectio ꝯpleta quiaīa ſimul et corpore poſſidēt regnū celeſtexp̄o. Multo magis hoc cōuenire dꝫ virginiglorioſe. Un̄ de hoc Hiero. in ſermone adpaulā euſtochiū inqͥt. Quō aūt vel quo tꝑeaut a qͥbus ꝑſonis ſanctiſſimū corpus virginis a ſepulcro ablatū fuerit. vel vbi tranſpoſitū: vtrumue reſurrexit neſcit̉ qͣꝫuis nōnulliaſtruere velint iam reſuſcitatā et beatāxp̄o immortalitate in celeſtibꝰ veſtiri. Qd̓ etde beato Iohāne euāgeliſta eiꝰ miniſtro: cuivirgini a xp̄o virgo cōmiſſa eſt plurimi aſſeruerāt: qꝛ in ſepulcro eiꝰ vt fert̉ niſi manna inuenit̉ qd̓ eſcaturire cernitur. Ueruntūqͥd hoꝝ verius cenſeat̉ ambigimus. Melitn̄ deo totū cui nihil impoſſibile eſt cōmittitimus: qͣꝫ aliqͥd temere diffinire velimꝰ auctoD. APxa ccijritate nr̄a. Sicuti et de his dn̄o teſte euangelio reſurrexiſſe credunt̉. Sed vtꝝ rediexMrint in terre puluerē an: certū habemꝰniſi qd̓ legimꝰ qꝛ multa corꝑa ſanctorū quidormierāt ſurrexerūt ac venerūt in ſancta ciuitatē .ſ. hieruſalē et apparuerūt multis. Dequibꝰ ꝓfecto nōnulli doctoꝝ ſenſerunt et inſuis reliquerūt ſcriptis iam in illis perpetua ſit cōpleta reſurrectio. Un̄ et beatus petrus dixiſſe legit̉ de dauid loqueret̉ in teſtimoniū. Et ſepulcrū inqͥt eiꝰ apud vos eſt:quaſi non ſit auſus dicere ip̄e aut corpuseius apud vos eſt: ſed tm̄ ſepulcrū cōditusfuerat. Hinc enī aiūt reſurrexiſſe ip̄m cumceteris ſanctis. Et ideo vacuū remāſiſſe monumentū: vt nūc beate marie cernit̉. Qd̓ ſane factum et de alijs quibuſlibet locis ſcri-pturarū firmare conant̉ hi iam xp̄o regnent reſuſcitati in eterna ſocietatē: qd̓ quiadeo eſt impoſſibile nec nos de beata maria factū abnuimus. Secunda ratio ꝓbansvirginē corpore et aīa aſſumptā d̓rhonorationis. Dicit enī Bernardꝰ Santoꝝ corpora deus p̄cioſa ſublimiū glorioſe venerabilia reddidit et honore mirifico ſublimauit: vt et ip̄is deputet̉ locus eoꝝ venerationi cōgruus et ad ip̄a mundus ꝓperet vniuerſus. Si ergo marie corpus ſuꝑ terrā eſſedicat̉ nec deuota frequentet̉ viſitatione fidelium nec eidē locus deputet̉ honoris: nimirū videbit̉ xp̄m honorē materni corꝑistempſiſſe: cum tn̄ ſuꝑ terrā alioꝝ ſanctorumcorpora ſic honoret. Tercia d̓r ſanctificationis. vt enī dictū eſt in p̄cedentibꝰ: qꝛ beata virgo ſanctificata fuit anteqͣꝫ naſceret̉: fomes in ea nunqͣꝫ aliquē actū habuit: et per ſecundā ſanctificationē totaliter ab ea fuit ſublatus. ergo viciū fomitis inducat debitum incineratōnis in carne: videt̉ corpusvirginis a tali debito oīno fuerit abſoluta:et per cōſequens nec eius corpus debuit incinerari. Iſta eſt Ricardi in. iiij. diſ. xliij.Ut plene diximus in ſermone de reſurrectione xp̄i. Quarta d̓r ꝑfectionis. Sicut enīmaria fuit plena gratiā ceteris puris creaturis: ita debuit eſſe plena gloriā et ita cumcorpore glorificanda ante reſurrectionē aliorum. De hoc ſic dicit Augꝰ. Si merito preoībus viuentibꝰ marie donata eſt gratia: morte erit minuenda. Abſit: mors aliorū ſanctorū p̄cioſa ſit et glorioſa. Quinta dicit̉gratificationis. Decuit quippe virginē cumcorꝑe ad gloriā deduci: et filius eius benedictus in oībus gratus maternis bn̄ficijs inueniret̉. Ip̄a nāqꝫ fuit filio ex puriſſimisſanguinibꝰ eiꝰ corpulentā ſubſtantiā dedit.Ip̄a que nouē menſibus vtero ſuo portauit.Ip̄a illū letanter peꝑit et pannis inuoluitac lacte pauit. Ip̄a in ſuis neceſſitatibꝰ euꝫiuuit illiqꝫ qͣꝫtum potuit ſtudioſiſſime ſemꝑoccurrit. Ip̄a que dulciter ſuū ieſum dilexit. Ip̄a ergo digna regnare filio aſſumidebuit etiā corꝑe ad regnū celorū. Quiavt Augꝰ ait. Putredo vermis hūane eſt obprobriū cōditionis: a obprobrio cuꝫ ieſusalienus ſit marie natura excipit̉ quā ieſus deea aſſumpſiſſe ꝓbat̉. Firmiter credimꝰſaluator oīm ieſus cōlendiſſimā ſuā matrēvoluit in corpore et aīa facere glorioſam quānos laudare conemur. Hec ſiquidem eſt perquā oīs maledictio ſoluta eſt: celeſtis bn̄dictio venit in mundū. Hec eſt nobis pec