ergo aut ip̄a habuit originale: aut xp̄s nō fuit vniuerſalis redemptor. Hinc Leo papa ¶ Secūda poſſibilis p̄ſeruatio.in ſermone de natiuitate ait. Dn̄s noſter ieſus xp̄s mortis peccatiqꝫ deſtructor ſic̄ nullum a reatu liberū repperit ita liberādis oībꝰvenit. Et Hiero. in O mel̓. ſuꝑ Matth̓. inqͥtNotandū in genealogia ſaluatoris nullamſanctarū aſſumi mulierū ſꝫ eas qͣs ſcripturareprehēdit vt qͥ peccatoribꝰ venerat de peccatricibus naſcens oīm peccata deleret. Et adRo. iij. ca. apl̓s dicit. Oēs enī peccauerūt etegent gloria dei. Et. v. ca. Per vnū hoīem inhunc mundū peccatū intrauit et ꝑ peccatummors et ita in oēs hoīes mors ꝑtranſiuit inqͦ oēs peccauerunt. Tercia rō quare videt̉ ꝙvirgo originali culpe ſubiacuit ē qꝛ de neceſſitate penas illi culpe debitas incurrit. Nā ⁊penalitates cōtraxit ⁊ mortē euitare nō potuit ⁊ ſi an̄ xp̄m deceſſiſſet nō intraſſet celū qͦuiqꝫ fuiſſet ꝑ xp̄m ianua aꝑta ſed cū patribusiuiſſet ad limbū. ¶ Tercio iſta opinio habetimpeccabilitatē. Nō equidē rei ſunt habendi nec blaſphemi cenſendi qui de virgine ſicloquunt̉ cū peccatū originale culpa ſit cōtracta nō acta ꝓ cuiꝰ deletōne ac remiſſione xp̄ofilio ſuo oēs ingentes debemꝰ gr̄as. ¶ Secunda opinio que magis innitit̉ pietati eſt illorum qui aſſerūt virginē ab oī labe culpe originalis immunē a qua p̄ſeruata fuit. Et vtinquit Franciſcus in ſermonibus ſuis. nonobſtante tali p̄ſeruatione mater dn̄i dici pōtfuiſſe peccato obnoxia. Quia quādocūqꝫ aliquis defectus ꝯuenit alicui ex ſua natura p̄tei attribui qͣꝫtumcūqꝫ ille defectus ei auferat̉vt cū dicit̉. Oēs declinauerūt ſimul inutilesfacti ſunt. et tn̄ hoc de facto nūqͣꝫ fuit verū. qꝛſemꝑ aliqui inuenti ſunt boni. Sed hoc d̓rquia qͣꝫtum eſt ex ſe ita eſſet niſi eſſent diuinagratia p̄ſeruati. Itē d̓r in pͣs. Omnis homomēdax. ergo arguit Augꝰ. martyres fuerūtmendaceſ. Ideo dicendū ꝙ martyres fuerūtmendaces qͣꝫtū erat de ſe niſi ſpū diuino illuſtrati fuiſſent veraces. Inſuꝑ Iob. iiij. c. ſcribitur. Ecce qui ſeruiūt ei nō ſunt ſtabiles etin angelis ſuis repperit prauitatē. quorū primū ad beatoſ angelos ſcd̓m ad malos refert̉vt exponit Grego. in moralibꝰ. et tn̄ boni angeli nō ſunt inſtabiles cū ſint ī gr̄a ꝯfirmati.vt ptꝫ in. ij. ſententiarū. dicit̉ ergo iſtud ꝙ qͣꝫtum eſt ex ſe ſunt inſtabiles niſi eſſent gratiacōfirmati. Sic et beata virgo qͣꝫtū erat de ſeex cōditione nature erat apta nata cōtraherepeccatū originale. ſed illud nō ꝯtraxit ex priuilegio ſpeciali. Ad qd̓ ſuadendū inducunt̉infraſcripte rōnes.¶ Prima d̓r cōtrarioꝝ ſolutio.¶ Tercia virginis exceptuatio.¶ Quarta puritatis cōparatio.¶ Quinta honoris exhibitio.¶ Sexta gratie cōpletio.¶ Septima diuina reuelatio.¶ Prima rō d̓r ꝯtrarioꝝ ſolutio. Nā rōnesinducte pro prima opinione ſolui facile pn̄t.Cū d̓r ꝙ eſſe abſqꝫ peccato cōuenit ſoli xp̄oergo nō virgini. Rn̄det̉ ꝙ xp̄o cōuenit ꝑ naturā virgini nō ꝑ naturā ſꝫ ꝑ gratiā. Et ad illud qd̓ adducebat̉ ꝙ xp̄s fuit vniuerſalis redemptor ergo redemit virginē ergo ab originali. Dicit̉ ꝙ redemit eā ab originali preſeruando. Si qͥs vero quereret quō xp̄s potuit virginē redimere p̄ſeruando qͥ nondū eratincarnatus cū aīa ꝟginis corpori ſuo vnitafuit. Rn̄dere poſſumꝰ ꝙ beneficia incarnationis xp̄i cōmunicata ſunt nō ſolū pn̄tibuset futuris ſed etiaꝫ p̄teritis. Nā ip̄e caput eſtoīm electoꝝ et patrū et patriarcharū et ꝓphetarum veteris teſtamēti vt docet Alex. in. iij.ſumme. qui anteqͣꝫ xp̄us incarnaret̉ ex eo ꝙip̄m fide incarnandū cognoſcebāt atqꝫ credebant diligebātqꝫ ieſum meruerūt fieri mēbra eius qui licꝫ nondū eſſet homo in re erattn̄ homo et deus incarnandus in ſpe. cuiusgratia ml̓ta illiꝰ beneficia fuerūt p̄ſtita. Sicet in ꝓpoſito cū deus p̄elegiſſet virginē ſui filij futurā matrē merito ip̄ius filij incarnandi a cōtagione culpe originalis voluit p̄ſeruare. Ad terciā vero rationē qua dicebat̉ ꝙvirgo de neceſſitate incurrit penas originaldebitas. Rn̄demus ꝙ penas illas incurritde neceſſitate nature que qͣꝫtū in ſe erat corrūpere habebat ꝑſonā virginis niſi fuiſſet aboriginali p̄ſeruata. Et ſicut circūciſio vel baptiſmus penalitates cōpatiunt̉. Nā illi qͥbꝰꝑ circumciſionē originalis culpa remittebat̉et illi qͥbus ꝑ baptiſmū nūc dimittit̉ a penalitatibus nō liberant̉. Et ſancti patres qͥ ſinealiqͦ peccato decedebāt trahebant̉ ad limbūIta licet beatiſſima virgo preſeruationē hāchabuiſſet. nihilominꝰ penalitatibꝰ et mortiiuſte obligata fuit. Nā vt vtar verbis ſanctitho. iij. ꝑte. q. xxvij. arti. i. ī reſpōſione ad terciū ar. Beata ꝟgo ſanctificata fuit ⁊ nos addimus p̄ſeruata a peccato originali qͣꝫtū admaculā ꝑſonalē nō tn̄ fuit liberata a reatu qͦtotū natura tenebat̉ obnoxia. ¶ Scd̓a rō qͣꝓbat̉ virgīs immunitas ab originali culpad̓r poſſibilis p̄ſeruatio. Potuit nāqꝫ deꝰ illāſic p̄ſeruare. et ſi potuit debuit: cum p̄elegiſſeteam ſuā immaculatā ⁊ dilectiſſimā ſponſam