tacentibꝰ apl̓s ſibi dixit. Iſti ſunt qui nihilterrenū deſiderātes monita mea ſunt ſecuti:quoꝝ corpora in eo reperies loco in qͦ ſtasduodecim pedū altitudine terre coopertā arcam reperies: et ad caput eoꝝ libellū in quoortus eoꝝ cōtinet̉ et finis. Ita enī ſepelieratilla corpora philippus quida chriſtianꝰ. Cōuocatis ergo vicinis coep̄is. ip̄e Ambroſiprior terre foſſor acceſſit. Et oīa ꝓut dixeratſibi paulus in illa viſione inuenit. Corporavero ita ſunt reꝑta ac ſi ip̄a hora ibidē fuiſſent poſita. Inſuꝑ ⁊ odor mirabilis inde fragrabat: multaqꝫ ibi miracula illoꝝ meritiſ coruſcarūt. Et vt inqͥt Augꝰ. li. xxij. de ci. dei.In illis diebꝰ ip̄o pn̄te et imperatore ac multitudine gentiū: cecus quidā ad corpora martyrum geruaſij et prothaſij lumē recepit. Inhac inuentione pax inter longobardos ⁊ romanū imperiū reformata fuit. Ideo Grego.papa in introitu miſſe cantari inſtituit. Loquet̉ dn̄s pacē in plebē ſuā. De pr̄e vero beato Franciſco narrat dn̄s Bonauen. ꝙ horatranſitus eius miniſter fratrū tūc tꝑis in terra laboris Auguſtinꝰ noīe in extremis laborans cū iam diu ꝑdidiſſet loquelā audientibus qui aſtabāt ſubito clamauit ⁊ dixit. Exmet veniiſad̓illafei.pecta me pater expecta ecce iam venio tecū.n affiriutdeQuerentibꝰ aūt fratribus et mirantibꝰ cui ſicrtt apud monūū caloqueret̉. beatū Franciſcū euntem in celū ſevidere aſſeruit. Statimqꝫ hoc dicto ⁊ ip̄e feliciter requieuit. Eadē hora ep̄o aſſiſmati quiad oratoriū michaelis archangeli p̄ deuotione acceſſerat in mōte gargano beatꝰ Franciſcus iocundus apparens mundū ſe dixit relibiqꝫ iiamlinquere et ad celū cū exultatōe tranſire. Mactlū detemi vidaꝫne ſurgens ep̄s ſocijs narrauit q̄ vidit. Et aſſiſium rediens cum ꝑquiſiſſet ſollicite certitudinaliter cōperit. ꝙ ea hora qua ſibi ꝑ viſionē innotuit beatꝰ pater ex hac vita migrauit. Inueniunt̉ et alij hmōi apparitōes quaslongū eſſet enarrare. Ex quibꝰ cogimur indubitāter tenere ꝙ aīa ſit immortalis. ¶ Tercium exemplū dicit̉ exauditionis. Quiſnamnō videat et ꝑ experientiā cōprehendat qͦt etviri et mulieres qui in ſuis neceſſitatibꝰ ſanctorū et ſanctarū p̄cipue virginis immaculate matris dei implorāt patrociniū: exaudiantur. Laceamus miracula q̄ ſuper hoc indiesin eccleſia clareſcūt. Oculos tm̄ cordis ⁊ corporis cōuertamus ad ſacra templa q̄ in dei ⁊celoꝝ regine aliorūqꝫ honore ꝑ orbem cōſtructa ſunt. Cur nō miremur in tantarū imaginum aliarūqꝫ reꝝ aſpectu in qͥbus indicant̉ꝙ hoīes in tribulationibꝰ poſiti interuenientibus ſanctis liberati fuerūt. Sunt in italiaeccleſie deuotiſſime virginis noīe dedicate.Sancta maria de martyribus apud melfictum in Apulia. Sancta maria de caſali apud Brunduſiū. Sancta maria de angelisapud Aſſiſiū. Sancta maria de loreto apudRachanetū.Sancta maria annūciata Florentie. Et alie ſic vulgo noīate: in qͥbus cernunt̉ in imaginibꝰ cereis et argenteis alijſqꝫrebꝰ oblatis bn̄ficia ſuſcepta ab illis qͥ ſe virgini cōmendarūt. Quid rōnes querimus?Quid ph̓oꝝ ſnīas exquirimus. cū ip̄i effugere nō valeamus tā varia tamqꝫ lucidiſſimaimmortalitatis animarū exempla. ¶ Secundum dubiū principale fuit vtrū aīe ſeparatetranſferant̉ ad aliqua loca. Et circa hoc triplex inuenit̉ opinio falſa quorundā. Primaeoꝝ qͥ dixerūt aīas trāſire de corꝑe in corpꝰ:ita ꝙ cū ſeparat̉ ab vno vnit̉ alteri et poſteaalteri vſqꝫ ad corꝑa beſtiarū. Et hec opinioaſcribit̉ ip̄i Platōni. de qͦ ita ſcripſit Augꝰ.li. x. de ci. dei. c. iij. Platonē aīas hoīm poſtmortē reſolui vſqꝫ ad corpora beſtiarū dixiſſecertiſſimū eſt Sed mirandū eſt ꝓfecto platonē talia fuiſſe locutū: de quo Ualeriꝰ in rubrica de ſtudio et induſtria inqͥt. Plato cunctoꝝ mortaliū ſapientiſſimus habebat̉ adeoꝙ ſi a celo iupiter deſcendiſſet nec elegantiori nec beatiori facundia eſſet vſurus. Refertadhuc de ip̄o Apuleius in li. de vita Platonis. ꝙ cum Ariſton pater eiꝰ ad ip̄m inſtruēdum deferret ad ſocratē nocte p̄cedente viderat in quiete doctor ſocrates ꝙ pullus odoris et candoris eximij vociſqꝫ ſonoris ip̄iusvolabat in ſinū poſtmodū de ſinu exiēs cantando volabat in celū. Cū mane vidiſſet puerum ſibi adductū dixit ſomniū cōpletū eſſe.Quid plura? vt ſuꝑius cōmemorauimꝰ deimmortalitate animarum copioſe diſſeruit.Quō igit̉ ad tantā inſaniā deueniſſe credendus eſt vt circulationē illā animarū poſueritniſi forte dixerimus qꝛ vt homo errare potuit ac ſibimet ꝯtradicere. Tn̄ quicqͥd ſit de eoopinionē iſtam impijſſimā expugnare debemus. Inquit enī Ricar. in. iiij. di. xliij. ꝙ cōtra illam nō tm̄ eſt ſcriptura ſacra immo oīsph̓ia. Unde Ariſto. in. i. de aīa redarguit pithagoricas fabulas dicētes quamlibet aīamquodlibet corpus poſſe ingredi ex eo ꝙ videtur vnūqd̓qꝫ corpus habere ſpeciē et formaꝫꝓpriā. Et. ij. de aīa dicit. ꝙ nō ꝯtingit aīaꝫ accipere qd̓libet corpꝰ. qꝛ vniuſcuiuſqꝫ actusaptus natus eſt fieri in ꝓpria materia. Et inde eſt vt ponit tho. i. ꝑte. q. cxvij. ꝙ aīa ſeꝑata ſua naturali virtute nō p̄t mouere aliquodcorpus. Et licet corpora obediāt angelis adl i