Druckschrift 
Sermones de laudibus sanctorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tho. inſpirare eſt accipiendū corporaliter. Sed idē eſt deū inſpirare qd̓ ſpm̄ facere de ſubſtātia ſua ſed de nihilo. etcorꝑaliter ſpirās emittit aliqͥd de ſubſtantia ſua ſed de natura extranea. Iccirco firmiter cōfitemur vt in ſuꝑioribꝰ diximus. aīaꝓducta eſt in eſſe a deo de nihilo. Qua veritate immobiliter ꝑſiſtente reprobat̉ opinio illorū qui dixerūt aīam fore ignē. Hāc tenuitDemocritus vt ait Ariſto. in. i. de aīa. In libro aūt de vita et morte Ariſto. legit̉ Heraclitū ſemꝑ affirmaſſe deos oēs ex igne eſſe. etex igne vniuerſa conſtare et aīam fauillā eſſeſtillantis eſſentie. Zeno inſuꝑ Leuncippusidē ꝓfitebant̉ ẜm Tulliū in q̄ſtionibꝰ tuſculanis. Idē affirmabat Iparcus ꝓut ſcribitMacrobiꝰ in. i. li. ſuper ſomniū ſcipionis.Fuerūt huiꝰ opinionis ſomnia. aīa p̄ſente corpus caleat et recedēte frigeſcit. Et forteſic opinantes ignei erāt et humoribꝰ colericis affluentes. Sed qͥd referemus de alijsdixerūt. aīa ſit aer ſeu ventus. hoc docuitDiogenes ẜm Ariſto. in. i. de aīa. Anaximanes inſuꝑ tm̄ aīas ſꝫ deos et quecūqꝫ aliadicebat ab aere genita. vt cōmemorat Augꝰ.li. viij. de ciui. dei. hic ẜm Pliniū inuenit horologiū. At et hi aerei ſanguineiſqꝫ humoribus abundātes credi rōnabiliter pn̄t. Errauit adhuc thales meleſius vt ſcripſit Tullius in li. de natura deoꝝ. dixit deū ex aquacuncta formaſſe. ideoqꝫ aīam aquā eſſe.tra quē et reliquos p̄nominatos ph̓os extatſnīa Auguſti. in li. de quātitate aīe ait.ex his notis vſitatiſqꝫ naturis anima facta ēqͣs iſtis corporeis ſenſibꝰ tangimꝰ. neqꝫex terra neqꝫ ex aqͣ neqꝫ ex igne neqꝫ ex aereneqꝫ ex his oībus neqꝫ ex aliquibꝰ cōiunctishoꝝ ꝯſtare aīaꝫ puto. Quare abiectis ph̓oꝝerroribꝰ ſequamur dicta catholicoꝝ tenētesvt ſcribit̉ in ꝯpendio theologie. aīa ē ſpiritualis ſubſtātia et rōnalis ad viuificandūcorpus humanū de nihilo creata. Creata eſtinqͣꝫ aīa ꝑfectibilis imperfecta qͣꝫtū ad ſcīaꝫet virtutes. ꝑfectiſſima tn̄ eſt qͣꝫtū ad naturales potētias. qͣꝫtitatē habet diffuſiuā ſedpoteſtatiuā virtualeꝫ. Et qꝛ eſt ſimplex necaugmēti nec detrimēti eſt ſuſceptiua. Et necin corꝑe maiori maior. nec minori minor reperit̉. Eſt ad imaginē dei facta capax virtutis vel vicij ſuſceptibilis pene vel p̄mij arbitrio libera. potētijs habitibꝰ et affectionibꝰdecorata. Caret pondere figura colore. paſſibilis ē et mutabilis. Eo magis eſt capaxeſt eternitatis. Eo recta appetēs eſt bonitatis. Eo beata quo particeps eſt diuinitatis. Terciū dubiū fuit vtrū oēs aīe fuerant ſimul create. Et ph̓i quidā Platōnē aſſerētes. aīe intellectiue accidat vniri corporiponētes eſſe eiuſdē ꝯditōis ſubſtantijsſpūalibꝰ corpori vniunt̉. tenuerunt oēsaīas hoīm ſimul a pͥncipio angelis fuiſſecreatas. Quā opinionē ſequēs Origenes dixit. oēs aīe fuerunt angelis create adſuggeſtionē dei tenebrarū rebellauerūt deo.quare datū eſt illis corpus loco carceris vtibi puniantur. poſt ſeparationē vero ab illoſic purgate ad celos redeūt. Sed ꝓfecto ex ꝑte impia ē atqꝫ falſiſſima opinio iſta.vt inqͥt tho. i. ꝑte. q. cxviij. Si accidētalitercōueniret aīe vniri corpori ſequeret̉ homoqui cōſtituit̉ ex iſta vnione eſſet ens per accidens. etiā aīa humana ſit eiuſdē nature cum angelis ip̄e diuerſus modus intelligendi oſtendit. Homo enī intelligit accipiēdo a ſenſibilibꝰ et cōuertendo ſe ad fantaſmata. Angelus vero ſic. vt ſcribit̉ inpendio theologie. Intellectus diuinus cognoſcit ſeip̄m. Intellectus angeli cognoſcitres ſpeciēs cōcretas. Intellectꝰ vero hūanus cognoſcit ſpecies abſtractas a rebꝰ ꝑticularibꝰ ſenſum prius cognitiſ. Et p̄cipuein qͣttuor differūt permaxime angelꝰ et aīa.Primo differūt penes naturale. qꝛ aīa eſtvnibilis corpori etiā actu ſeꝑata: angelꝰ.Scd̓o differūt penes eſſe logicū .i. diffinitio. qꝛ aīa rōnalis eſt: ſꝫ angelꝰ intellectualisAīa enī apprehendit inquirēdo et ꝯferendo.angelꝰ aūt intuendo. Tercio differūt peneseſſe metaphyſicū .i. ſeꝑatū a materia motu.qꝛ angelꝰ hꝫ paſſibilitatē niſi reſpectu ſuperioꝝ. Aīa vero reſpectu inferioꝝ qꝛ immūtatur a ſenſibilibꝰ. Quarto differūt penestheologicū. qꝛ aīa vertibilis eſt a bono ī malum ecōuerſo. angelꝰ vero qꝛ manet ineo ad qd̓ ſe cōuertit: ſiue bonū ſiue malū. Inſuper ꝯͣ fidē eſt totā ſcripturā ſacrā ponerenullā aīam debere damnari. Quare in hocacceptanda eſt ſnīa Auguſti. in li. de eccleſiaſticis dogma. ait. Credendū eſt firmitertenendū. aīe ſūt ab initio create vt Origenes finxit. nec cum corꝑibus ſeminant̉. vtLuciferani et Cirillus et quidā latinoꝝ affirmant. Sed a deo aīam creari ſimul et infundi in corpore cōpoſito formato. Si vero obijceret̉ deus ceſſauit a creatione rerūqꝛ vt ſcribit̉ Geneẜ. c. ij. Ceſſauit ab opereqd̓ patrarat. Rn̄det tho. vbi.. deus d̓r ceſſaſſe die. vij. quidē ab omni oꝑe. dicat̉Io. v. Pater meus operat̉ vſqꝫ modo et egooperor. Sed ceſſauit a nouis rerū generibꝰk iij