ꝓtectiōis nō ex ſua natura. In ſtatu miſerieeſt potētia patiēdi cū neceſſitate ⁊ ſine voluntate. In dn̄o ieſu xp̄o fuit patiētia ad patiendum nō tn̄ indiſpoſita. vt in adā nec cū neceſſitate vt in nobis. ſed cū diſpoſitōe ad patiēdum et cū volūtate potēte ꝓhibere paſſionē.Nā cū ſit duplex potētia. ſcꝫ actīa et paſſiuapotentia actiua in nobis eſt ſolū ſubiecta volūtati. potētia paſſiua nō ⁊ ſequit̉ cōditionēnature. In dn̄o vero ieſu potentia paſſiua ſicut et potētia actiua fuit ſubiecta volūtati vteſſet dn̄a ſui actus ⁊ ſue paſſionis. vt ſicut voluntas nr̄a hꝫ dn̄ium ſui actus potēs ꝓhibere eū vel educere ita xp̄i volūtas dn̄ium habuit et potēs fuit ꝓhibere paſſionē a potētiapatiēdi aſſumpta vel ip̄am educere in actū patiēdi. Notandū tn̄ hīc ẜm tho. iij. ꝑte. q. xiij.ar. iiij. ꝙ aīa xp̄i p̄t duplicit̓ ꝯſiderari. Unomō ẜm ꝓpriā virtutē ⁊ naturā. Et hͦ mō ſic̄ nōpoterat mutare corꝑa exteriora a curſu et ordine nature. ita etiā n̄ poterat īmutare ꝓpriūcorpꝰ a naturali diſpoſitōe. qꝛ aīa xp̄i ẜm ꝓpriā naturā hꝫ determinatā ꝓportiōꝫ ad ſuūcorpꝰ. Alio mō p̄t ꝯſiderari aīa xp̄i ẜm ꝙ eſtinſtr̄m vnitū verbo dei in ꝑſona. ⁊ ſic ſubdeamnoꝝe volabat̉ eiꝰ ptāti totalit̓ oīs diſpoſitio ꝓprij corporis. Quia tn̄ virtꝰ actōnis nō ꝓprie attribuit̉inſtrumēto ſꝫ pͥncipali agenti. iō talis potentia attribuit̉ magis xp̄o verbo dei qͣꝫ aīe xp̄iDiximꝰ iſta ꝯcludētes ꝙ potuiſſet xp̄s ꝓhia dubia ocbere paſſionē ſꝫ pati voluit vt ꝓ nobis ſatiſfaceret. Et vt inqͥt tho. iij. ꝑte. q. xlvi. qꝛ paſſit ex volinaſio illa aſſumpta fuit volūtarie ꝓpter finē liberatōnis hoīm a pctō. Iō tantā qͣꝫtitatē doloures voris aſſūpſit q̄ eſſet ꝓportionata magnitudinifructus eiꝰ qͥ inde ſeq̄bat̉. Sꝫ arguūt pleriqꝫcōtra dicta aſſerētes xp̄m de neceſſitate fuiſſepaſſum. Primo ex ꝑte nr̄a qͥ ꝑ eiꝰ paſſionē liberati ſumꝰ. ẜm illd̓ Io. iij. c. Sicut moiſesexaltauit ſerpentē in deſerto ſic oportet exaltari filiū hoīs vt oīs qͥ credit in eū nō pereatſꝫ habeat vitā eternā. qd̓ qͥdē de exaltatiōe incruce intelligit̉. Scd̓o ex ꝑte ip̄iꝰ xp̄i qͥ ꝑ humilitatē paſſionis meruit gloriā exaltatōis.iuxta illud Luc̄. vltīo ca. Hec oportuit patixp̄m ⁊ ita intrare ī gloriā ſuā. Tercio ex ꝑtedei cuiꝰ diffinitio circa paſſionē xp̄i fuit prenunciata in ſcripturis ⁊ p̄figurata in obſeruantia veterisⁱ teſtamēti ẜm ꝙ d̓r Luc̄. xxij.ca. Filiꝰ quidē hoīs vadit ẜm ꝙ diffinitū ēde eo. Et Luc̄. vlti. c. Hec ſunt verba q̄ locutus ſum cū adhuc eſſem vobiſcū. qm̄ neceſſeeſt īpleri oīa q̄ ſcripta ſunt ī lege moiſi ⁊ ꝓphetis et pſalmis de me. et qm̄ ſcriptū eſt. qm̄ oportebat pati chriſtū ⁊ reſurgere a mortuis.Pro declaratōe iſtoꝝ notāde ſunt de neceſſario tres diſtinctōes. Prima eſt Alexādri iniij. ſumme qͥ ait. Ꝙ ẜm Ariſto. v. metaphy.Neceſſariū d̓r qͣttuor modis ẜm qͣttuor genera cauſarū. Eſt enī neceſſitas ẜm cauſamformalē ẜm ꝙ d̓r calidū de neceſſitate calefacit ſiue patiēs de neceſſitate patit̉. Et ē neceſſitas ẜm cām materialē ſcd̓m ꝙ d̓r. ꝙ calidūin ſummo neceſſe eſt fieri ignē ẜm ꝙ diceret̉ꝙ paſſibile in ſummo neceſſe eſt pati. Et ē neceſſitas ẜm cām efficientē q̄ vocat̉ neceſſitasẜm violentiā ẜm ꝙ d̓r ꝙ lapidē fortit̉ impulſum neceſſe eſt moueri. Et eſt neceſſitas ẜmcām finalē ẜm ꝙ d̓r ꝙ ſerrā neceſſe ē eē ex ferro et calibe eo ꝙ eſt ad diuidendū dura et ſolida In dn̄o gͦ ieſu xp̄o fuit neceſſitas ad moreindū ẜm rōem cāe finalis ſolū. Ut enī d̓rad Galathas. iiij. c. Miſit deus filiū ſuū vtnos redimeret. Iſta redēptio nō potuit eē niſi ꝑ ſatiſfactionē. nec ſatiſfactio niſi ꝑ paſſionē. Nō aūt fuit ī xp̄o neceſſitas ad moriendūẜm rationē cauſe efficiētis. qꝛ nulla cā creatapoterat eū cogere ad moriendū. Neqꝫ neceſſitas ẜm rōem cāe materialis qꝛ illa ē neceſſitas ꝯtracta ex vicio ꝓpagatōis ī nobis. neqꝫneceſſitas ẜm rōeꝫ cāe formalis qꝛ illa nō p̄tprohiberi nec eſt volūtaria. Et de xp̄o dicitIo. damaſcenꝰ. Ꝙ paſſiones ⁊ ſi ẜm legē nature fiebāt in eo nō tn̄ coacte ſed voluntarie.Scd̓a diſtinctio. ꝙ eſt neceſſitas immutabilitatis et neceſſitas coactionis vel ꝓhibitionis. Neceſſe fuit xp̄m mori neceſſitate īmutabilitatis. qꝛ immutabilit̓ voluit mori. neceſſitate vero coactōis vel ꝓhibitōis minime.Tercia diſtinctio ẜm Anſel. ī. ij. li. cur deushō. in. c. xvij. Ꝙ eſt neceſſitas p̄cedēs q̄ cā eſtvt ſit res. Et eſt neceſſitas ſequēs quā res facit. p̄cedens ⁊ efficiēs eſt neceſſitas cū d̓r celūvolui qꝛ neceſſe eſt vt voluat̉. Sequēs veroet q̄ nihil efficit ſed fit. Cū dico te ex neceſſitate loqͥ cū loq̄ris. Cū enī hoc dico ſignifico tenihil facere poſſe vt dū loq̄ris nō loq̄ris. nōꝙ aliqͥd te cogat ad loquendū. Nā violentianaturalis ꝯditōis cogit celū volui. te ꝟo nulla facit neceſſitas loqͥ. Sed vbicunqꝫ eſt p̄cedens neceſſitas et ſequēs. nō aūt vbi ſequēsibi ſtatim et p̄cedens. Poſſumus nāqꝫ dicere neceſſe eſt celū volui quia voluitur. Sednō ſimiliter eſt verū. iccirco te loqui qꝛ neceſſe eſt vt loquaris. Iſta ſequēs neceſſitas currit ꝑ oīa tꝑa hoc mō. Quicqͥd fuit neceſſe eſtfuiſſe. Quicqͥd eſt neceſſe eſt eſſe. Quicqͥd futurum eſt neceſſe eſt eſſe futurū. Si vis ergooīm q̄ xp̄s fecit et q̄ paſſus eſt verā ſcire neceſſitatē. ſcio oīa ex nec̄itate fuiſſe. qꝛ ip̄e voluitg iiij
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten