ẜm Auguſti. preſenta intellectū tuū. ſed litteraliter intelligendo hoc dicebat xp̄s vt declararet ſibi turpitudinē ſuā Nā cū illa dixiſſet ſe virū nō habere. xp̄s illā benigne redarguit reuelando ſibi ꝙ quinqꝫ viros habuiſſet. poſt quoꝝ mortē ſucceſſiue adulteriū accepiſſet. ¶ Terciū qd̓ xp̄s manifeſtauit eſt deiſublimitas. qꝛ nō eſt ip̄e dn̄s oīm aliqͥd corporeū et vile vt falſo eſtimarūt pleriqꝫ. de qͥbus dixi in primo ſermone huiꝰ oꝑis. Propterea cōfundit̉ ſtulticia gentiū q̄ poſt idolacucurrerūt. et ineptia illorū qͥ vel hoīes velaīalia vel celeſtia corꝑa deos eſſe dixerūt. Audiant hi oēs xp̄m ſamaritane loquentē. Illanāqꝫ vt Criſo. ait. A xp̄o reprehēſa nō cōtriſtata eſt. neqꝫ dimittēs fugit ſed admirat̉ magis et immorat̉. dixitqꝫ xp̄o. dn̄e vt video ꝓpheta es tu. patres noſtri in mōte adorauerunt. et vos dicitis qꝛ hieroſolymīs ē locusvbi adorare oportet. iudei qͥppe dicunt ꝙ nōlicebat orare niſi in tēplo a Salomone conſtructo. Samaritani vero aſſerebāt eē orandum in mōte ſamarie ẜm Nico. de lira. Illeerat mons garizim in quo filij iſrael benedixerunt deū qn̄ intrauerūt terrā ꝓmiſſionis.Icitū p.Et vocabāt ſamaritani Iacob et pr̄iarchaspatres ſuos. ſiue qꝛ ip̄i legē moiſi tenebant.poſtulantibꝰſiue qꝛ ille mons ex hereditate iacob ad eosdeo cōtendꝑuenerat. Rn̄dit itaqꝫ ieſus mulieri. Credenos damiinmihi qꝛ veniet hora qn̄ neqꝫ in mōte hoc nenō dēs aqꝫ in hieroſolymis adorabitis pr̄eꝫ vos adontos impettaratis qd̓ neſcitis: nos adoramus qd̓ ſcimusexolenūi imqꝛ ſalus ex iudeis eſt. Dicit Criſo. Samariulbꝰi cōſutani quidē qd̓ neſciebāt adorabāt qm̄ localēodeus ēet corporalē eſtimabāt deū nihil de eo plusimaginantē qͣꝫ de idolis. et iccirco cultū deicū cultu demonū miſcuerūt. Subdidit xp̄sSed venit hora et nūc eſt qn̄ veri adoratores adorabūt patrē in ſpū et veritate. nā ⁊ pater tales q̄rit qui adorēt eū. Spūs eſt deuset eos qͥ adorāt eū in ſpū et veritate adorareoportet. Nā placuit mulieri ſnīa xp̄i. voluiſſet enī ꝙ xp̄s diceret in mōte illo eē orandū.Et ꝓpterea dixit. ſcio qꝛ meſſias veniet qͥ d̓rxp̄s. cū ergo venerit ille nobis annunciabitoīa. Dicit ei ieſus. Ego ſum qͥ loqͦr tecū. Ecōtinuo venerūt diſcipuli eius et mirabant̉ꝙ cū muliere loquebat̉ xp̄us. Admirabant̉inqͥt ſic ꝑ abundantē xp̄i māſuetudinē ⁊ humilitatē qm̄ ita ꝑſpicuus exiſtēs ſuſtinuit loqui cū tanta benignitate mulieri inopi et ſamaritane. Relicta ꝟo idria ſua abijt feſtinamulier in ciuitatē dicēs. Uenite et videte hominē qͥ dixit mihi oīa que feci. nunqͥd ip̄e eſtxp̄s? Quare multi de ciuitate venerūt ad illum audientes q̄ ſamaritana referebat. Nāvt dicit Nico. de lira. Samaritani erant inſuſpēſo de aduentu xp̄i de ꝓximo. tum ꝓpterimpletionē tꝑis. tū ꝓpter predicationē Iohānis cuius p̄dicatio tūc erat famoſa ⁊ de xp̄oꝓclamata. Ideo facilius crediderunt verbomulieris.Qualiter xp̄s ex amore confortauit diſcipulos vt p̄dicarent. ¶ Capitulū terciū.Ercius amor xp̄i generi hūano exhibitus d̓r cōfortans. Cōfortauit ſiquidem diſcipulos vt ꝓ ſalute hoīm p̄dicarēt. Et vt eoꝝ p̄dicatio efficax fructuoſaqꝫhaberet̉. tripliciter illā docuit exercendā.Primo feruenter.Secundo letanter.Tercio perſeueranter.¶ Primo docuit diſcipulos p̄dicare feruenter cū deſiderio .ſ. ſalutis ꝓximi. nā de illa magis dꝫ eſſe p̄dicator ſollicitus qͣꝫ de ꝓpria corporali neceſſitate. Hinc eſt ꝙ cū tꝑs inſtaretcomedendi voluit benignus ieſus differre.vt intēderet p̄dicationi. dans exemplū alijsſil̓r faciēdi. Et hoc eſt qd̓ dicit̉ in euāgelio.Interea .i. an̄qͣꝫ veniſſent ſamaritani rogabant eū diſcipuli eiꝰ dicētes. Rabbi māducaIlle aūt dixit eis. Ego aliū cibū habeo māducare quē vos neſcitis. Hic Theophilusait. Dn̄s ſciens ꝙ ſamaritana totā ciuitatemad eū attraheret hoc diſcipulis ſignificauitdicēs. Ego cibū habeo manducare quē vosneſcitis. Et Criſo. hoīm ſalutē hic cibū vocauit. oſtendēs qͣꝫtū deſideriū hꝫ nr̄e ſalutisDicebant gͦ diſcipuli adinuicē. Nunqͥd aliquis attulit ei manducare? Rudes adhuc erant et de cibo corꝑali putabāt xp̄m loqui.At ip̄e ſubdidit. Meus cibus ē vt faciā voluntatē eius qͥ miſit me .ſ. vt ꝑficiā opꝰ eius.vt p̄dicando ſamaritanos ꝯuertā ⁊ in crucemoriēdo ac meū ſanguinē fundēdo ꝓ pctīshoīm ſatiſfaciā. O ſi videremꝰ xp̄m labia ſuadulciora ſuꝑ mel et fauū aperientē. audiremuſqꝫ ſuauiſſimā vocē eius dicentē. Meuscibus eſt vt faciā voluntatē pr̄is mei qͥ miſitme. pieqꝫ cōſiderare vellemus ardorē ſui cordis quo feruētiſſime noſtrā ſalutem exoptatvtiqꝫ viſcera nr̄a cōmouerent̉. Qd̓ ſi nō fieret duriores petris immaniores beluis ⁊ indomitis feris crudeliores merito cēſendi erimus. Dicebat ergo diſcipulis expoſt. Nōnevos dicitꝭ ꝙ adhuc qͣttuor mēſes ſunt ⁊ meſſis venit. qͣſi dicat. licet tꝑs meſſis corꝑalisadhuc diſtet. tn̄ tꝑs meſſis ſpūalis inſtat Dicitur aūt meſſis collectio frugū. et ad ſil̓itudinem huius meſſis ſpūaliter dicit̉ vocatiog i