magis infirmoꝝ ꝑſonam ſuſcepit chriſtus.ſublimius paulus. nunqͥd et xp̄o ſublimiusxp̄s qꝛ miſericordius. Cū enī videret paulūiſta nō eſſe queſiturū. ꝓuidit ne damnaret q̄ſiturū et p̄buit exemplū infirmo. hec ille. Etlicet ita eſſe firmiter ſit tenendū nihilominꝰpaupertatē ſemꝑ verbo et exemplo ſublimiter cōmendauit. ¶ Tercia cōditio ꝑegrinationis xp̄i dicit̉ diuturnitas. Triginta etenītribus annis multipliciter patiendo vt p̄dictum eſt. aīas noſtras errabundas queſiuit.Nec ardor huiuſcemodi ſitis de animabusinueniendis vllo vnqͣꝫ tꝑe potuit in eo extingui. Sitio dixit ſamaritane da mihi bibere.Sitio inſuꝑclamauit in cruce. Sitiebat vtiqꝫ noſtrā ſalutē. O ieſu benedicte. O fili deialtiſſimi. tu ſitis ſalutē noſtrā et nos totis viribus illā recuſamus. Tu preciū tui ſanguinis ꝓ debito noſtro ſoluis: et nos illud cōtemnimus. Tu pie dolens in cruce clamās.Sitio ſitio ſitio. et nos obaudiuimus. Et q̄eſt noſtra ingratitudo. que ꝑtinacia. queue ſeuitia? Auctorē vite audire nolumus qꝛ malitia noſtra nos excecauit. diximus de amore peregrinante.¶ Qualiter xp̄s ex amore manifeſtauit hoīveritatē ſummi boni. falſitatē mundi. et ſublimitatem dei.¶ Capitulū ſecundū.Ecundꝰ amor xp̄i generi humano exhibitus d̓r manifeſtās. Manifeſtauit quidē multa ſamaritane. q̄ inſuꝑomnibꝰ nobis fecit ac voluit eſſe nota. et precipue tria.Primū eſt ſummi boni veritas.SSecundū eſt mundi falſitas.Terciū eſt dei ſublimitas.¶ Primū qd̓ manifeſtauit ieſus eſt ſummiboni veritas. Errabat quippe mundus varijs diuerſiſqꝫ opinionibꝰ circa ſummū bonū. nec inter ph̓os inuētus eſt quiſpiā qͥ ſuoingenio illud valeret attingere. Quinimmocū de illo varia fuiſſent locuti. tandem abſqꝫimmortalitate cōcludebant hoīem fieri poſſebeatū. Ideo inqͥt Lactantiꝰ in. iij. li. diuina.inſti. cōtra tales. Summū bonū qd̓ beatū facit nō p̄t eſſe niſi in ea religione atqꝫ doctrina cui ſpes immortalitatis adiuncta eſt. hecille. Quiſnā beatū cenſeat eum qui vel voluptate animi ſiue corꝑis oblectet̉. vel ingenioet ſciētia polleat vel honeſtate niteſcat. vel diuitijs affluat. vel gloria tꝑali p̄fulgeat et huiuſmodi. cum oīa iſta velociſſime tranſeāt atqꝫ deficiant. Propt̓ ea xp̄s dicebat. Qui biberit ex aqua quā ego dabo ei nō ſitiet in eternum. ſed fiet in eo fons aque ſalientis in vitāeternā. Aqua chriſti eſt dei gratia qua mediante acquiritur eterna vita. Apparet itaqꝫ ꝙſummū bonū eſſe nō poteſt vbi eternitas deeſt. Hanc autē eternitatē xp̄us p̄conizauit cūdixit Io. ij. c. Sic deus dilexit mundū vt filiū ſuū vnigenitū daret vt oīs qͥ credit in illūnō pereat ſed habeat vitā eternā. Et iterumvi. ca. Hec eſt volūtas pr̄is mei qͥ miſit me vtqui videt filiū et credit in eū nō ꝑeat ſed habeat vitā eternā. Et. x. c. Ques mee vocē meam audiunt et ego do eis vitā eternā. Et matthei. xix. c. Oīs qͥ reliquerit domū aūt agros⁊cͣ. ꝓpter nomē meū centuplū accipiet et vitāeternā poſſidebit. Et. xxv. ca. Ibūt hi in ignēeternū. iuſti aūt in vitā eternā. ¶ Secundūqd̓ manifeſtauit ieſus eſt mūdi falſitas dumdixit. Oīs qͥ biberit ex hac aqua ſitiet iterū.In hoc ſiquidē decipit mundus dilectoresſuos ꝙ dū deſiderata bona tꝑalia largit̉. nūqͣꝫ tn̄ aīm ſatiare mentemqꝫ quietare p̄t. HincHiero. ad demetriadē virginē ita pulcre dicebat. Diuitiarū amor inſatiabilis eſt. expleri neſcit. bonoꝝ cupido celerē rei habiture finē ſine fine querunt̉. Nō ab re igit̉ xp̄s dicebat ſamaritane. O ſi ſcires donū dei et quiseſt qͥ dicit da mihi bibere. forſan et tu petiſſes ab eo ⁊cͣ. qꝛ xp̄s ieſus paratus eſt benignegratiā ſuā cōcedere oībus illā poſtulantibꝰ.Sed mortales miſeri qn̄qꝫ cū deo cōtendere nō erubeſcūt. Cur inquiūt quos damnandos p̄ſciuit creare voluit. Cur nō oēs anteqͣꝫpeccarent in gratia ſua cōfirmatos impeccabiles reddidit. Cur hoī peccare volenti impedimentū nō p̄ſtat et ſil̓ia. Quibꝰ cōſulimꝰiſta nō eſſe querenda: cū bonus deus oīa benefecerit. ſed tm̄ cōſideremꝰ ꝙ quiſqͥs ille ſitqͥ ſaluari velit ⁊ gratiā dei deſiderat nūqͣꝫ ſibi denegat̉. Nolunt gratiā dei qui temporalium bonoruꝫ amore decepti in illoꝝ fragilibreuiqꝫ vſu beatos ſe putant. Nō percipiunthi ea que dei ſunt. Quinimmo inflammauere indies ad terrena iſta et tranſitoria bonacōcupiſcenda. Hoc myſtice apparet in ſamaritana. que dum audiſſet a xp̄o cōditionē aq̄ſpiritualis corporalē aquā intelligebat ⁊ affectabat. Aiebat enī. dn̄e da mihi hanc aquāvt nō ſitiā neqꝫ veniā huc haurire. Ubi dicit Augꝰ. Adhuc iſta mulier canē ſapit. delectata eſt ſitire. et putabat hoc ẜm carnē a dn̄oſibi eſſe ꝓmiſſum. Declarat enī deꝰ aliqn̄ ſeruo ſuo helie vt per quadraginta dies nec eſuriret nec ſitiret. Qui hoc potuit dare ꝑ quadraginta dies non poterit dare ſemꝑ? Delectata ergo tali munere rogat vt ei aquā viuādaret. Dixit aūt ieſus illi. Uoca virū tuū. i.