in minimā. populus eſt enī dura ceruice. EtEzechiel̓. ij. ca. Filij dura ceruice et indomabili corde ſunt ad quos ego mitto te. Et Ezechielis. viij. ca. Iniquitas domus iſrael ⁊ iuda magna ē valde. Quid ad hec ⁊ multo plura que omittimꝰ iudei poterūt reſpōdere. autquō excuſare valebūt iniquitatē ip̄orum. tottantiſqꝫ vocibus predicatā. Sicut in quolibet tempore erga deū ingratiſſimi ſunt reꝑti.ſic dum inꝓpria venit et homo factus eſt eūnō receperūt immo ſibi vſqꝫ ad mortē fuerūtinfeſti. Qui tn̄ obliqui adhuc de xp̄o preſumunt. arguūtqꝫ cōtra nos dicentes ip̄m fuiſſe culpabilē et peccatorē potiſſimū ꝓpter tria.¶ Primo ꝓpter offenſionem.¶ Secundo ꝓpter violationem.¶ Tercio ꝓpter indignationē.¶Primo iudei dicunt xp̄m fuiſſe culpabilēꝓpter offenſionē. Quia p̄dicauit iudeis illosoffendendo. hoc autē fieri nō debuit. qm̄ vtAugꝰ. dicit in libro de agone xp̄iano. in homine ieſu xp̄o ſe nobis ad exemplū vite p̄buit filius dei. nos vero debemus vitare offenſionē nō ſolū fideliū ſed etiā infideliū. ẜm illud. i. ad Corint. x. ca. Sine offenſione eſtote iudeis et gentibꝰ et eccleſie dei. Quare videtur ꝙ ip̄e xp̄s in ſua doctrina vitare debuit offenſionē iudeoꝝ. Ad hoc rn̄det ſanctustho. iij. ꝑte. q. xlij. Ꝙ ſalus multitudinis eſtp̄ferenda paci quorūcunqꝫ ſingulariū hoīmIdeo qn̄ aliqui ſua ꝑuerſitate multitudinisſalutē impediūt nō eſt timēda eoꝝ offenſio ap̄dicatore vel doctore. Scribe aūt et phariſei impediebāt ſalutē populi. tū qꝛ repugnabant xp̄i doctrine ꝑ quā poterat audiētibuseſſe ſalus. tum etiā qꝛ prauis ſuis moribꝰ vitam alioꝝ corrumpebāt. Et ideo dn̄s nō obſtante offenſione eoꝝ publice veritatē quamilli odiebāt et eoꝝ vicia arguebat. Un̄ math.xv. ca. diſcipulis ei dicentibꝰ. Scis qꝛ iudeiaudito hoc verbo ſcandalizati ſunt. Rn̄dit.Sinite illos ceci ſunt et duces cecoꝝ. Ꝙ vero apl̓us dicat. Sine offenſione eſtote. Rn̄dendū. ꝙ hō ſic debet eſſe ſine offenſione oībus vt nulli det ſuo facto vel dicto minꝰ recto occaſionē ruine. Si tn̄ de veritate ſcandalū orit̉ vtilius ſcandalū naſci ꝑmittit̉ qͣꝫ veritas relinquat̉. ¶ Scd̓o iudei dicunt xp̄mfuiſſe peccatorē ⁊ legis tranſgreſſorē ꝓpter violationē: qꝛ ſabbata violabat. Preceptū qͥppeerat vt nil oꝑis tūc fieret. Ip̄e vero dixit languido quē ſanauit in ꝓbatica piſcina vt tolleret lectū ſuū Io. v. c. Et cōſenſit diſcipulisqͥ in ſabbato ſpicas euellebāt excuſando eosvt habet̉ mat. xij. c. Ergo in hoc peccauit etcōtra legē fecit. Ad hoc rn̄det ſanctꝰ Tho. iniij. ꝑte. q. xl. Ꝙ xp̄us in oībꝰ ẜm legis p̄ceptacōuerſatus eſt. in cuius ſignū etiā voluit circumcidi. circūciſio eī ē quedā ꝓteſtatio legisimplēde. Ꝙ aūt curauit ī ſabbato languidūcui dixit vt tolleret lectū ſuū non fuit ꝯͣ legē.Primo qꝛ ꝑ p̄ceptū de ſanctificatiōe ſabbatinō interdicit̉ opꝰ diuinū ſed humanū. Quāuis enī deus die ſeptima ceſſauerit a nouiscreaturis cōdendis. qͣꝫtū ad eaꝝ pͥncipia. ſitn̄ operat̉ in rerū ꝯſeruatōe et gubernatōne.Itaqꝫ miracula q̄ xp̄s faciebat in ſabbato nōerant oꝑa humana ſed diuina. Un̄ ip̄e dixitIo. v. ca. Pater meus operat̉ vſqꝫ mō ⁊ egooperor. Scd̓o xp̄s nō fecit ꝯtra legē. qꝛ illop̄cepto de ſabbato ſanctificando nō ꝓhibent̉oꝑa q̄ ſunt de neceſſitate ſalutis corporalis.Un̄ Luc̄. xiij. c. dixit. Unuſqͥſqꝫ veſtrū nonſoluet ſabbato bouē ſuū aūt aſinū a p̄ſepio ⁊ducit adaquare? Et infra. xiiij. c. Cuiꝰ vr̄maſinus aut bos in puteū cadit et nō cōtinuoextrahet illū die ſabbati. Manifeſtū eſt autēꝙ oꝑa miraculoſa q̄ xp̄s faciebat ad ſalutemcorꝑis et aīe ꝑtinebāt. Tercio non fuit legistrāſgreſſor xp̄s qm̄ illo p̄cepto nō ꝓhibent̉oꝑa q̄ ꝑtinēt ad dei cultū. Un̄ dixit Math.xij. An nō legiſtis in lege qꝛ ſabbatis ſacerdotes in tēplo ſabbatū violāt. et ſine crimineſunt. Et Io. vij. c. dixit. Circumciſionē hōaccipit ī ſabbato. Ꝙ aūt xp̄s ꝑalitico mādauit vt lectū ſuū ſabbato portaret ad cultū deiꝑtinebat .i. ad laudē virtutis diuine. falſo gͦobijciebāt iudei dicētes Io. ix. c. Nō eſt hichomo a deo qͥ ſabbatū nō cuſtodit. Similiter diſcipuli nō fecerunt cōtra legē cū ſpicascollegerūt in ſabbato quia ſic facere coegit illos neceſſitas. ꝓpterea iudeis murmurantibꝰreſpondit xp̄s. An nō legiſtis qͥd fecerit dauid qn̄ eſurijt et qui cū eo erant. Quō intrauit in domū dei et panes ꝓpoſitionis comedit. licet in lege preceptū fuiſſet ꝙ panes illos ſacerdotes ſoli comederēt. Imminentetn̄ neceſſitate dauid ſanctus p̄dictos panesſine peccato comedit. ſicut patꝫ. i. Re. xxi. ca.Tercio iudei dicunt xp̄m fuiſſe reprehenſibilē ꝓpter indignationē. Indignabat̉ enīet iraſcebat̉ verbiſqꝫ et factis moleſtabat phariſeos ac illoꝝ ſequaces. Loquebat̉ illis cōtumelioſe et eiecit flagello ementes et vendētes de templo. Ira autē opponitur manſuetudini vt patet per ph̓m in. iij. ethic̄. Et vt inqͥtIacobus .i. ca. Ira enim viri iuſticiā dei nōoperatur. Ex quo videtur ꝙ chriſtus nec iuſtus nec manſuetus fuit ergo peccator et culpabilis multū. Ad qd̓ rn̄demꝰ ẜm doctrināf ijVO