atqꝫ animoſius cōfligamus cum hoſte maligno. In pn̄ti ſermone de ieiunio fame et tētatione xp̄i dicemꝰ. vbi tria myſteria inducimus cōtemplanda.¶ Primum dicit̉ abſtinentie.¶ Secundum pugne.¶ Tercium victorie.¶ Quare xp̄s cōuerſatus eſt inter homineset quare nō ſemꝑ duxit auſterā vitā ⁊ cur voluit ieiunare.¶ Capitulum primū.Rimū myſteriū cōtemplandū dicit̉abſtinētie de qͦ dicit Math. Ductuseſt ieſus in deſertū. qd̓ .ſ. ẜm gloſameſt inter hieruſalē et iericho ſecūdo lapide diſtans a iericho iuxta aquas ab heliſeo ſanatas. et arabes ſtant ibi. Et inde diſcurrebantet occidebāt tranſeuntes. Iuxta qd̓ dn̄s ſcripſit parabolā de illo qͥ iter faciebat a hierl̓min iericho. Luc̄. x. c. Et mō dicit̉ quartana.Ductus autē ieſus in illud deſertū a ſpirituſancto vt dicit Greg. in omelia. qd̓ expreſſeLucas ca. iiij. ꝓfitetur. Inqͥt enī. ieſus plenus ſpiritu ſancto egreſſus ē a iordane ⁊ agebatur a ſpiritu in deſertū. Et cum ieiunaſſetquadraginta diebꝰ et qͣdraginta noctibꝰ poſtea eſurijt. Lucas aūt dicit. et nihil manducauit illis diebus. Ubi ꝓ ampliori intelligētia tria dubia oriuntur.¶ Primum eſt de xp̄i cōuerſatione.Secundum de xp̄i manducatione.¶ Tercium de xp̄i ieiunatione.¶ Primū dubiū eſt de xp̄i cōuerſatōe. qͣre .ſ.nō fuit ſemꝑ in deſerto et ſolitudine ſed voluit inter hoīes ꝯuerſari Ad qd̓ rn̄det ſctūstho. ī. iij. ꝑte. q. xl. Ꝙ ꝯuerſatio xp̄i tal̓ debuit eſſe vt ꝯueniret fini incarnatōis ẜm quā venit ī mundū Ueīt aūt ī mundū. Prīo quidēad manifeſtādā veritatē. ſic̄ ip̄e dicit Io. xix.c. In hoc natꝰ ſum ⁊ ad hoc veni in mundūvt teſtimoniū ꝑhibeā veritati. Et iō nō debebat ſe occultare vitā ſolitariā agēs ſed in publicū ꝓcedere publice p̄dicando. Un̄ Luc̄.iiij. ca. dixit illis qͥ volebāt eū detinere. Quiaet alijs ciuitatibꝰ oportet me euangelizare regnum dei qꝛ iō miſſus ſum. Secūdo venitxp̄s in mundū ad hoc ꝙ hoīes a peccato liberaret. ẜm illud. i. ad Thimo .i. ca. Xp̄us ieſus venit in hūc mundū peccatores ſaluosfacere. Et iō vt Criſo. dicit. licet in eodē locomanēdo poſſet oēs ad ſe attrahere vt eiꝰ p̄dicationē audirēt nō tn̄ hoc fecit. p̄bens nobisexemplū vt ꝑambulemus ⁊ requiramꝰ ꝑeuntes ſicut paſtor ouē ꝑditā et medicus acceditad infirmū. Tercio venit xp̄s in mundū vt ꝑip̄m habeamus acceſſum ad deū. vt dicit̉ adRo. v. ca. Et ita familiariter cū hoībꝰ cōuerſando cōueniens fuit vt oībus fiduciā daretad ſe accedendi. Ex hoc d̓r mat. ix. ca. Factūeſt diſcumbente eo ꝙ in domo ecce publicani et peccatores venientes diſcumbebāt cū ieſu ⁊ diſcipul̓ eiꝰ. Suꝑ que verba Hiero. aitUideāt peccatores publicanū a pctīs ad meliora ꝯuerſum locū inueniſſe pnīe. Et ob idetiā ip̄i nō deſperēt ſalutē. Sed ꝯͣ dicta poſſet aliqͥs arguere oſtendēs ꝙ xp̄s debuit ſolitariā agere vitā. Prīo qꝛ oportebat ip̄m oſtēdere ſe nō ſolū hoīem ſed etiā deū. Sed deūnō cōuenit cū hoībꝰ cōuerſari. d̓r enī Daniel̓ij. c. Exceptis dijs quoꝝ nō eſt cū hoībꝰ cōuerſatio. Et ph̓s dicit in i. politice. Ꝙ ille qͥſolitariꝰ viuit aut eſt beſtia .ſ. ſi hoc ꝓpter ſeuiam faciat aūt eſt deꝰ ſi hoc faciat ꝓpter cōtemplandā veritatē. ergo videt̉ ꝙ nō debuit xp̄scū hoībus cōuerſari ſed ſolitariꝰ viuere. Secundo debuit xp̄s vitā ꝑfectiſſimā ducere ꝑfectiſſima aūt eſt vita cōtemplatiua. Ad vitāaūt ꝯtemplatiuā maxīe cōpetit ſolitudo ẜmillud Oſee. ij. c. Ducā eū in ſolitudinē et loquar ad cor eius. gͦ videt̉ ꝙ xp̄s debuit ſolitariā ducere vitā. Tercio ꝯuerſatio xp̄i debuiteē vniformis. qꝛ ſꝑ ī eo debuit apparere qd̓ eſtoptimū. ſed qn̄qꝫ xp̄s ſolitaria loca querebatturbas declinās vt Remigiꝰ dicit ſuꝑ mattheū. Tria refugia legit̉ dn̄s habuiſſe. Nauim montē et deſertū. ad quorū alterū quotienſcūqꝫ a turbis ꝯprimebat̉ cōdeſcendebatergo ſemꝑ debuit ſolitariā vitā agere. Ad primū argumentū rn̄det ſanctꝰ Tho. Ꝙ xp̄usꝑ humanitatē ſuā voluit manifeſtare diuinitatē. Et ideo cum hoībus cōuerſando qd̓ eſtꝓpriū hoīs manifeſtauit diuinitatē ſuā p̄dicando et miracula faciēdo et innocent̓ ⁊ iuſteinter hoīes ꝯuiuēdo. Ad ſecundū argumentum d̓r ꝙ vita ꝯtēplatiua ſimpliciter eſt melior qͣꝫ actiua q̄ occupat̉ corꝑales actus. Sꝫvita actiua ẜm quā aliquis p̄dicando et docendo contemplata alijs tradit eſt ꝑfectior qͣꝫvita que ſolū cōtemplat̉. qꝛ talis vita p̄ſupponit abundantiā ꝯtemplationis. Et ideo xp̄stalem vitā elegit. Ad terciū vero dicimꝰ. Ꝙchriſtus voluit dare exemplū predicatoribꝰqui nō ſemꝑ debent eſſe in publico. Ad hocaſſignari poſſunt tres rōnes. qꝛ xp̄s qn̄qꝫ ſeretraxit a turbis. Prima rō fuit ꝓpter corporalem quietē. Unde ſcribitur Marci. vi. ca.Ꝙ dn̄s dixit diſcipulis. Uenite ſeorſum indeſertū locū ⁊ requieſcite puſillū. Erant enīqui veniebāt et redibant multi et nec ſpaciūmanducandi hebebāt. Secunda ratio fuitꝓpter orōem. Hinc Lucas ca. vi. inqͥt. Exijt