Ipſam etiā domum honorauit quando ibifrequēter docuit et p̄dicauit. Dicunt autē aliqui iudei ad hoc: ꝙ maior fuit gloria domꝰſecūde qͣꝫ pͥme in anniſ: qꝛ plus durauit. Sꝫhoc nō valet: qꝛ licet verū ſit ꝙ plus durauerit: hoc tn̄ nō fuit ad eius gloriā ſed potiusignominiā qꝛ pluribꝰ tꝑibus fuit cōculcataet dehonorata. Nā antiochus epifanes poſuit ibi abhominandū idolū et fecit ibi ꝓſtibula mulieꝝ. ſicut ptꝫ in pͥmo ⁊ ſecūdo libromachabeoꝝ. Idē dicit ioſephus li. xiij. antiquitatū. Similiter domꝰ ip̄a fuit ꝓphanataqn̄ Pompeius cepit hieruſalē vt diximus ſuperius. et qn̄ vltimo per Titū fuit deſtructa.Ad hoc dicūt aliqui ꝙ prima domus durauit plus qͣꝫ ſecūda: qꝛ plures anni fluxerūt aquarto anno ſalomonis in qͦ fundata eſt vſqꝫ ad vndecimū annū Sedechie in qͦ deſtructa eſt. qꝛ fluxerūt anni quadringenti vigintiſeptē ẜm ꝙ p̄t ꝯputari ꝑ tꝑa regū intermediorū inſpiciendū terciū et quartuꝫ regū. ꝑfectaaūt fuit vndecimo anno regis Salomoniset ſtetit ꝑfecta quadringētis vigintitribꝰ annis. Secūda vero domus durauit ẜm cōpuinfri. Ltationē iudeoꝝ quadringentis viginti annis. Quare gloria domꝰ iſtius ſecūde nō aliter intelligi p̄t niſi vt eſt predictū: qꝛ xp̄i p̄ſeniſtus. Ltia fuit illuſtrata et decorata. Eſt inſuꝑ ꝯtraiudeos perfidos ꝓphetia Daniel̓. ca. ix. IpſeIbibyloquippe angelus gabriel ex volūtate dei reuelauit tꝑs aduentus xp̄i dicēs. Septuaginteebdomade abbreuiate ſunt ſuꝑ populū tuūruicra tet ſuꝑ vrbē ſanctā tuā: Iut ꝯſummet̉ p̄uaricatio et finē accipiet peccatū et deleat̉ iniqͥtaset adducat̉ iuſticia ſempiterna ⁊ impleat̉ viſio ⁊ ꝓphetia et vngat̉ ſanctꝰ ſanctoꝝ. ¶ Adquorū verboꝝ pleniorē habendā noticiā notandū ẜm Nicolaū de lira. Ꝙ ī ſacra ſcriptura vno mō accipit̉ hebdomada ꝓ tꝑe ſeptemannoꝝ. Et ſic ſumit̉ Leui. xxiij. ca. vbi dicitur. Ꝙ ſeptē hebdomade ſunt accipiēde a feſto paſce que fuerūt quadragintanouē dieset in quinquageſimo die celebrandū eſt feſtūpenthecoſtes. ¶ Alio mō accipit̉ hebdomada ꝓ tꝑe ſeptē annoꝝ. Et ſic loquit̉ ſcriptura de hebdomada Leuit̓. xxxv. ca. vbi dicit̉.Numerabitis ſeptē hebdomas annoꝝ quefaciūt quadragintanouē annos. et quinquageſimus annꝰ immediate ſequēs dicit̉ iubileus: nec inuenit̉ hebdomāda accipi pluribꝰmodis. Nō p̄t aūt in dicta ꝓphetia danielisaccipi hedomoda pͥmo mō qꝛ fuiſſet cōpletainfra annū et dimidiū. ergo ꝑ locū a diuiſione oportet ꝙ accipiat̉ ꝓ hebdomada annoꝝ.Et in hoc oēs expoſitores cōueniunt catholici et hebrei. Septuaginta vero hebdomade annoꝝ faciūt annos quadringētos nonaginta quod tempus p̄teriſſe nullus dubitat.Oranti ergo danieli: angelus gabriel denunciauit liberationē populi a captiuitate babylonica et perfectā liberationē fiendā ꝑ xp̄m.His oībus qͣ iam retulimus territi iudei adimpugnandū nos ad alia ꝯfugiunt: et dicūtꝙ xp̄s nō venit. Et hoc multipliciter ꝓbarec̨onant̉. Et primo adducūt Eſa iā. ij. ca. dicentē. Erit in nouiſſimis diebus p̄paratusmons dn̄i in vertice montiū et eleuabit̉ ſuꝑcolles: et fluent ad eū omnes gentes. Et infra. Cōflabunt gladios ſuos in vomeres etlanceasᶠ ſuas in falces. Nō leuabit gens cōtra gentē gladium: nec exibunt vltra ad prelium. Ex iſtis verbis formant quadruplexargumentū. ¶ Primū qꝛ dicitur hic. Eritin nouiſſimis diebus. Ieſus nazarenus nōfuit in nouiſſimis diebus. quia poſt natiuitatem eius et mortē multa tempora fluxeruntergo nō fuit vere chriſtus cuiꝰ aduentus ꝓmittitur in nouiſſimis diebus. ¶ Secundūargumentū quia dicitur ꝙ mons dn̄i erit invertice montiū. Mons ille ē mons ſion vbifuit templū qui nō eſt in aliquo eleuatus. nāvt dicūt aliqͥ doctores hebrei: dn̄s debet apportare montē Tabor et montē ſinai ⁊ montem carmeli ad locum vbi eſt hieruſalē: et ſuper verticem iſtorū montiū ponere montemſyon. hoc autē nondū eſt adimpletum: ergochriſtus nō venit. ¶ Tercium argumentumquia in p̄fatis verbis dicitur: fluent ad eumomnes gentes. Sed nō omnes gentes crediderūt in ieſum nazarenū: ergo nō fuit xp̄s.¶ Quartū argumentū. quia ſequitur in verbis p̄miſſis. Non leuabit: gens cōtra gentē⁊cͣ. Sed poſt mortē ieſu nazareni fuerunt etin iudea bella atrociſſima tempore titi et veſpaſiani: ergo nō fuit vere chriſtus. ¶ Ad primum argumentū reſpondet̉ ꝙ dies meſſie inſacra ſcriptura dicuntur dies nouiſſimi: tūcnō ſolum dies meſſie ſed etiā aliquā temporaip̄m p̄cedentia. vt patꝫ Geneẜ. xlix. cā. Ubipatriarcha iacob dixit filijs ſuis. Congregamini vt annunciē que ventura ſunt nobisin diebus nouiſſimis. Et ibi cōſequenter annunciat nō ſolū aduentū chriſti: ſed etiā multa que adimpleta ſunt tꝑe regū iſrael et iudicum. ¶ Ad ſecundū dicendū. ꝙ eleuatio mōtis ſyon nō eſt intelligenda ẜm eleuationemlocalem ſed ẜm nobilitatē et extimationē ꝓut etiā exponit Rabi ſalomon. Eleuatio ergo illa fuit multitudo ſignorū et claritas miraculorū que xp̄s operatus eſt in mōte ſyon.