ſemiplenā narrationē. Si ergo dicat̉ noīabile primo mō ſic. ſicut deus ſibi ſoli eſt intelligibilis: ita effabilis et noīabilis noīe: qd̓ ip̄eſcit verbo: qd̓ ip̄e nouit. Sicut itaqꝫ nobiseſt incōprehenſibilis: ita et innoīabilis. Et hͦmō intelligende ſunt auctoritates ad primāpartē inducte. Si vero accipiamꝰ noīabileẜm qualemcūqꝫ narrationē. Sic quēadmodum deus eſt nobis cognoſcibilis: ita et nominabilis. Et qͥ melius cognoſcit: meliꝰ nominat. Un̄ expreſſius noīat fidelis ⁊ ſcriptura que fidei ſuffragat̉ vt ſcriptura ſacra qͣꝫ rōnaturalis vel ph̓ia. Cōcordat his Thomasprima ꝑte. q. xiij. cuius verba ſunt iſta. Secundū ꝙ aliqͥd a nobis intellectu ꝯgnoſci p̄tſic a nobis pōt noīari cū ergo deus cognoſcatur a nobis ex creaturis: ſic poterit noīari nō tn̄ ita ꝙ nomē ſignificās ip̄m exprimatdiuinā eſſentiā ẜm ꝙ eſt. Sicut hoc nomenhomo: exprimat ſua ſignificatōe eſſentiā hominis ẜm ꝙ eſt. Significat enī eius diffinitionē declarantē eſſentiā eiꝰ. Ratio enī quāſignificat nomē eſt eiꝰ diffinitio: vt dicit Ariſto. iiij. metaphyſice. Dicit̉ ergo deus nō habere nomē: vel eſſe ſupra narrationē. qꝛ eſſentia eius eſt ſupra id qd̓ de eo intelligimus etvoce ſignificamus. Scotꝰ vero in ſuo pͥmodi. xxij. inqͥt. Ꝙ licet viator nō poſſit diſtincte cognoſcere diuinā eſſentiā pōt nihilominus illā noīare aliquo noīe diſtincte eā ſignificante: reuelato vel impoſito ſiue ab angeloſiue ab ipſo deo. ſicut ptꝫ de noīe deiˡ thetragramaton: qd̓ ſcd̓m rabi Moyſes ſignificatſolā eſſentiā diuinā cū intrinſecis ſuis ꝓprietatibus. Et licet quidā putēt in hoc Scotūcōtradicere tā dn̄o Bonauenture: qͣꝫ ſanctoThome. Ego tn̄ aliud ſentio: qm̄ doctores illi p̄clariſſimi de noīe dei loquunt̉ qd̓ viribꝰingenij et vi nature adinueniri pōt. Doctorvero ſubtilis extendit ſe ad nomē qd̓ vel angelus vel deus ip̄e nobis reuelauerūt. ¶ Secundū dubiū erat: vtrum deus noīari poſſitpluribꝰ noībus. Ad qd̓ rn̄det Ricar. de media villa. di. xxij. primi libri. ꝙ ſic. nā quedānoīa ſignificant deū ẜm ſe: quedā in cōparatione ad creaturas. Nominū autē ſignificantiū deū ẜm ſe. Quedā ſignificant eſſentiam.Quedā ꝑſonas. Quedam notiones. Noīa q̄ſignificant eſſentiā: plura ſunt: qͣꝫuis diuinaeſſentia ſit ſumme ſimplex tn̄ ꝓpter infinitatēꝑfectionis ſue: et noſtri intellectus debilitatēnō p̄t homo illā perfectionē vnico conceptuexprimere: ſed de illa format plures ꝯceptꝰ.At nihilominus ſi de illa formaret cōceptusſine fine nunqͣꝫ ꝑ illos conceptus exprimereteam perfecte. Facit aūt intellectus noſter alium cōceptum de diuina perfectione ſub ratione qua potentia: alium ſub ratione quaſapientia: et ſic de alijs attributis. Unde qͣꝫuis plurima nomīa dicta de deo ſignificentrem eandē: tn̄ illā ſignificant ſub diuerſis rōnibus: et a diuerſis rōnibꝰ imponunt̉. Ideotalia noīa nō ſunt ſinonima: qꝛ noīa ſinonima ſola voce differūt. Noīa inſuꝑ que ſignificant ꝑſonas plurificant̉: qꝛ plures ſunt ꝑſone diuine. ſic et noīa que ſignificant notiones. ẜm Bon auen. in breuiloquio. Relationes in diuinis ſunt quattuor .ſ. paternitas: filiatio: ſpiratio: ꝓceſſio. Notiones vero ſuntrelatōnes p̄dictorū cū in naſcibilitate: noīaque ſignificāt deū in cōparatione ad creaturas plurificant̉. Quia ẜm dioniſiū ca. vl. dediuinis noībus. Deū per creaturas tripliciter cognoſcimus. Aut ꝑ ablationē cōditionum imperfectarū q̄ reperiunt̉ in creaturis.Aut ꝑ ſupereminentiā cōditionū perfectarūaut per cauſalitatē creaturarū. Et ſcd̓m hocdeum tripliciter nominamus. Illa vero nomina quibus noīamus deū remouendo plurificantur: quia plures ſunt cōditiones imperfecte in creaturis quas noīando a deo remouemus. Quarū vna eſt finitas: quā remouemus cū dicimuſ. Deus eſt infinitus. Aliaeſt creatura: quā remouemus cum dicimus.Deus eſt increatus. Similiter dicimus deum immenſum: qꝛ ſine menſura. incorruptibilem: quia ſine corruptōe. immortalē: quiavita eſt ſine defectu mortis. incorporeū: quiaſine corporali materia. Noīa autē quibꝰ nominamus deū ſibi attribuendo ſuꝑeminentes cōditiones q̄ ſunt in creaturis: plurificāt̉ẜm ꝙ ſunt plures ꝑfecte ꝯditōes ī creaturꝭ q̄ꝑ ſupereminentiā deo attribuunt̉: ſicut ſuntlux: vita: bonitas: et ſic de alijs. Noīa etiamquibus noīamus deū ſub rōne qua eſt cauſacreaturarū: plura ſunt: ẜm ꝙ creature referūtur ad ip̄m ſub alia et alia habitudine cauſe.Referunt̉ enī ad ip̄m vt ad cauſam efficientēſui eſſe. et ſic noīatur creatori et ad cauſam exemplarē: et ſic dicit̉ exemplar. et ad cauſam finalē: et ſic vocat̉ finis. Magnus itaqꝫ deꝰ eſtet excelſus valde: cui tāta noīa cōpetūt q̄ nosinſtruunt vt cōtemplemur eū ſuꝑ oīa exiſtentē ſuperantēqꝫ oēm intellectū cuiuſlibet creature. ¶ Terciū dubiū fuit vtrū hoc nomendeus inueniat̉ in ſcripturis expreſſum. Proquo audiende ſunt voces oīm ſcripturarū:tam diuinarū qͣꝫ humanarū: in qͥbus ꝓphete:patriarche: apoſtoli: euāgeliſte: doctores: imꝑatoreſ: philoſophi: medici: aſtrologi: ⁊ poete