In nomine domini noſtri ieſu chriſti Incipit prima pars ſermonū de laudibus ſanctorum ſcd̓m fratrē Robertū caraeolū de Liceo ordinis minoꝝ: Ep̄m Aquinaten̄.¶ Sermo primus de laudibꝰ altiſſimi dei:cuius excellentiā nobis declarāt p̄cipue trianoīa quibꝰ eum noīare ſolemus.On glorieturſapiens in ſapiētia ſua: necfortis in ſortitudīe ſua: necdiues in diuitijs ſuis. Sꝫin hoc gloriet̉ qͥ gloriaturſcire et noſſe me. Dei viuētis verba ſunt iſta originaliter Hieremie ca.ix. Quoniā defecerūt hoīes a vera cognitōeſui creatoris: abundauit iniquitas multorūet malitia excreuit ſuꝑ terrā. Multiplicant̉in dies nephandiſſima ſcelera: horrenda vicia et indomabilia incorrigibiliaqꝫ peccata.Oīs quippe caro videt̉ iam viam ſuā corrupiſſe. Et dum ad ſingulos hoīm ſtatus variaqꝫ ſtudia cōſpicimus: rariſſimos inuenimus qui iuſte: recte: pure: ſimpliciter: et munde agant. Ubiqꝫ dolus: vbiqꝫ fraus: vbiqꝫ ſimulatio. vbiqꝫ priuatus amor: vbiqꝫ cupiditas: vbiqꝫ ambitio: vbiqꝫ deniqꝫ ignominiaet turpitudo. Que ꝓfecto nō eſſent ſi deū ante mentis oculos vellemꝰ habere. Iccirco inhoc ſermone de ip̄o altiſſimo deo aliqua explicabimꝰ qͥbus humana corda excitent̉ adip̄m colendū: amandū: timendū: atqꝫ deſiderandū. In hoc ſiquidē ſtat vera ſapiētia vtpie veneremur deū p̄ceptaqꝫ illius diligēterſeruemus. Ad hoc vero inducimur dū oculos mentis erigimus ad cōtemplandā excelſam maieſtatē eius. Hanc aūt vnuſqͥſqꝫ cōſiderare pōt ex noībus que generaliter de deocōſueuerunt dici. Qua de re et ip̄a nos noīaꝑſcrutari ſtudebimus vt ꝑ illa ad agnoſcendum deum et dn̄m noſtrū facile ꝑducamur.Sunt itaqꝫ tria principalia noīa qͥbus deuſnoīatur a nobis: que illiꝰ p̄eminentiā et magnitudinē exprimunt.¶ Primū eſt nomē timoris: ip̄m eſt deus.¶ Scd̓m eſt nomē amoris: illud eſt pater.¶ Terciū eſt nomē honoris: hoc eſt dn̄s.Qualiter deus benedictus eſt notabilisetiā pluribꝰ noībus: et de ſcripturis tā humanis qͣꝫ diuinis in quibus exprimitur hoc nomen deus.¶ Capitulum primū.Rimū nomē quo deus noīatur a nois eſt nomen timoris: ip̄m eſt deus.Nam ẜm Iſidorū. x. ethimologiarūlibro. Deus dicitur a theos qd̓ eſt timor qꝛ timor ſit colentibꝰ eū. Sed qꝛ pleriqꝫ inſani etſtulti qn̄qꝫ dicere nō formidāt: vbi eſt deus:qualis eſt: quis illū vidit: qd̓ nomē eius: qͥdilli debemꝰ: et ſimilia. Ideo ad eoꝝ domandam ꝑfidiā prauitatēqꝫ confundendā tria inhac ꝑte dubia declaramus.¶ Primū vtrū deus ſit noīabilis a nobis.SScd̓m vtrū deꝰ ſit noīabil̓ pluribꝰ noībꝰ.¶ Terciū vtrū hoc nomē deꝰ inueniat̉ ī ſcripturis expreſſum. ¶ Pro primi dubij clariore intelligētia poſſet qͥs arguere ꝙ deus a nobis noīari non pōt. Nā dicit Ariſto. in li. decauſis. Prima cauſa ſuꝑior eſt omni narratione. Et Augꝰ. in li. de verbis dn̄i ait. Deus eſt ineffabilis qꝛ nō p̄t fari. Et dionyſiꝰin li. de diuinis noībus inquit. Deū neqꝫ dicere neqꝫ intelligere poſſbile eſt. Et iterū ibidem. Dei neqꝫ nomen eſt: neqꝫ verbū: neqꝫ rōneqꝫ opinio: neqꝫ fantaſma. Ex qͥbꝰ ꝯcludividet̉ ꝙ deū nullꝰ noīare poſſit. Sꝫ ꝯtrariūaꝑtiſſime cōprobat̉: tū qꝛ ip̄e dioniſius librūedidit de diuinis noībꝰ: tum etiā qꝛ de noīedei multa in ſcripturis tradunt̉. Un̄ Gene.iiij. ca. ſcribit̉. Seth natus eſt filius quē vocauit Enos et iſte cepit inuocare nomē dn̄i.Et Exo. iij. capi. Ego ſum qui ſum hoc nomen mihi in eternum eſt. Et. xv. ca. Omnipotens nomen eius. Et. xx. ca. Nō aſſumesnomē dei tui in vanū. Et Leui. xix. ca. Nōꝑiurabis in noīe meo. Et pͣs. viij. Dn̄e dn̄snoſter qͣꝫ admirabile eſt nomē tuū in vniuerſa terra. Et pͣs. xlv. Notus in iudea deus: iniſrael magnū nomē eiꝰ. Et pͣs. xlvij. Scd̓mnomē tuū deus ita et laus tua in fines terre.Et pͣs. lxxxiij. Cognoſcat qꝛ nomē tibi deꝰ.Et pͣs. cx. Sanctu ⁊ terribile nomē eius. Etpͣs. cxiiij. Non nobis dn̄e nō nobis: ſed noītuo da gloriā. Et ꝓuer. xviij. ca. Turris fortiſſima nomē dn̄i. Et Eſa. xlij. ca. Ego dn̄shoc eſt nomē meū. Et Miere. xx. ca. Magnꝰes tu: et magnū nomē tuū. Et. xxxij. ca. Dn̄sexercituū nomē eius. Et Amos. ix. ca. Dn̄snomen eius. Et. C. de ſum. tri. et fid̓. ca. l. ij.Summi dei nomē vbiqꝫ celebret̉. Et. C. detranſac. l. ſi quis maior. Inuocato dei omnipotentis noīe. Ita ⁊ in pleriſqꝫ locis nomendei frequēter exprimit̉. Ex quo videt̉ ꝙ nominari poſſit. ¶ Ad hanc dubietatē amouēdam: reſpōdet Bonauen. in primo diſ. xxij.Ꝙ ſicut intelligere dicit̉ dupliciter: ita ⁊ nominabile. Nam intelligere vno mō dicit̉ ꝑperfectā cōprehenſionē. Alio mō ꝑ ſemīplenam cognitionē. Sic noīabile vno mō dicitur per perfectā expreſſionē. Alio modo pera i