dicens ſancti eſtotē qm̄ ego ſanctus ſū. ¶ Gn̄ apparetꝙ dn̄s ⁊ iuſtus ⁊ ſanctus ſit qm̄. Prope eſt) ꝓpiciuseſt (omibꝰ inuocātibꝰ eū in veritate) inuocare deū m veritate ē pia et immaculata intencōne cauſa ſalutis aīe addn̄m clamare. ¶ Et vere prope ē dn̄s qꝛ. Solūtatemtimentiū ſe) timore filial: qͥ eſt annexus caritati (facietid ē ꝯplebit ⁊ ſi illi taceant (et dep̄cacōne eoꝝ) ſi ſit pīaet ꝓ ſe ⁊ ꝑſeueras (exaudiet ⁊ ſaluos faciet) eterna ſalute in nouiſſimo. ¶ On̄dēs quo ſit iuſtus deus in bonoset in malos ait. Tuſtodit dn̄s omēs diligētes ſe) tan-ꝙ grana in horreo/ et gemas in auro cuiuſmodi ſūt hijqui dilectōne dei mūdanis dilectōibꝰ p̄tuler̄t (et omēspcc̄ores diſꝑdet) qui amori dei obſtinata volūtate ſcl̓iamorē anteponūt. ¶ Et qꝛ omīa ita ſe habent.Maudacōnē dn̄i loqͥtur os meū) euidēter p̄dicādo ⁊catādo ⁊ exēplo meo (bn̄dicat omīs caro) .i. omēs fideles. dn̄i ⁊ ẜui. pueri ⁊ ſenes. omēs qͥdē laudare. bn̄dice̓.extollere. atqꝫ p̄dicae̓ debemus. ꝑ quē viuimmus. ꝑ quē alim̉ ac ſumus (nomī ſancto eiꝰ) ⁊ hoc (in pn̄ti ⁊ ī futuro)¶ Pſalmus. Cxlv. in quo monet ad laudē dei.Vir iuſtus exhortās ſe ad laudandū deū ait.auda anima mea dominūcui animi reſpondēs ait (laudabo dn̄m in vita mea) hicquēadmodū potero .ſ. tenuiter ⁊ exiliter qꝛ pcc̄is p̄morſꝫ ꝑfecte laudabo cū ei ꝑfecte inheſero in vitā eterna q̄ ēvera vita (⁊ pſallā deo meo) oꝑādo oīa ad honorē eius(ꝙͣdiu fuero) ¶ Et qꝛ laudari bn̄deo nō p̄t niſi ponēdoſpem in ip̄o ſolo ait. olite cōfidere in principibus