Sripe me de inimicis meis) diabolo et mēbris eius /et hac fiducia peto qꝛ ad portu pietatis tue (meꝯtuli fu-giēs/ doce me) tāꝙͣ ignarū tāꝙͣ imꝑitu et nichil de ſuaꝟtute p̄ſumētē (facere volūtatē tuam) et debes (qꝛ deusmeus es tu) cuius volūtatē debeo ſeqͥ in omnibꝰ.Doce me dico qd̓ vtiqꝫ facies/ qꝛ. S piritus tuus bonusdeducet me per ſemitā iuſticie in terra rectā) .i. viuentiūquā ſoli recti poſſidebūt (propter nomē tuū) non ꝓptermerita mea (viuificabis me) vita gratie per cuius vir-tutē veniā ad vitam glorie (in equitate tua viuifica me)que eſt bonitatis tue condecentia/ quia exigit equitastua ut viuifices illū qui ſe tibi humiliat.viuificabis me⁊. Peduces de tribulacōe) huius ſeculi (aīam meā) qn̄ me de iſto carcere exire uuiſſeris ut intēſit qͥeta ⁊ leta (⁊ in miſcd̓ia tua) nō in mei̓to in eo (diſꝑdeſinimicos meos) diabolū ⁊ eius ſeqͣces. Et hāc pietateꝫmichi indulgē nō qꝛ iuſtus ſꝫ (qꝛ ẜuus tuus ſū ego)Pſalmus. Cxliij. in quo monet adgratiarū actione pro victoria.Proph̓a nō inſoleſcēs de victoria ſꝫ hūīliter gras agēſdeo in ꝑ ſona ſui ⁊ cuiuſlibꝫ iuſti pugnātis ⁊ triūphatisꝯtra diabolū ait.enedictus dominus deusqui docet manus meas ad p̄liū) qd̓ deprope fit/ ꝑ me enīneſciuiſſem ꝯtra goliā p̄liari (et digitos meos ad bellūqd̓ delonge ſiue a remotis fit. ¶ Vere bn̄dictus deusmeus qͣmip̄e ē. Miſericordia mea) quibꝰ nō ſolū mi-ſeretur mei ſꝫ etiā me miſericordē fecit (refugium) a quocōſtantiā meā ſumit infirmitas (ſuſceptor) qꝛ pugnanti