(non eſt ſermo) ſme veritate (in lingua mea)Scce tu dn̄e cog-Vere p̄uidiſti omēs vias meas qꝛ.nouiſti omnia que ſūt ⁊ erūt et fuerūt) quātumcūqꝫ ſintalijs abſcōdita (tu formaſti me) principaliter (⁊ poſui-ſti ſuper me manum tuam) conſeruantem me in eſſe.Quibꝰ ꝯſiderats dn̄e. Mirabilis ē ſciētia tua. ſuper-gredit̉ me) nō poſſum ſcire tua ſecreta (eleuata ē ut inꝓfundū ſapiētie tue (nō poſſim intrae̓) ¶ Et deliberās auo ibo a teip̄o qͥ es ſpūs) qͥ vbideo nō fugiēdū dic̄. Iqꝫ ē/ quo plenus ē mūdus (quo a pn̄tiā tua fugiā?) hocenī ē impoſſibile. ¶ Quia. Si aſcēdero in celum tu illices) ꝑ refulgētiā tue gl̓ie (ſi deſcēdero ad infernū adesꝑ exerciciū/ tue iuſticie nulla altitudo te altior/ nullū profundū te ꝓfundius/ occidēs ⁊ oriēs in tua ꝯtinēt̉ manu.Certe fugere nō poſſum qꝛ etiā. Si haberē penas) qui-bus poſſem velociſſime volare tanꝙͣ auicula pennata et(diluculo) qn̄ vacua ē ⁊ ſic poſſem ꝑuenire (ad extremamaris remotus) ab hoībꝰ nō fugiā a te. F teni illuc) ſivolarē (manus tuā deducet me) qꝛ ſme te trāſire non potero/ et me deductū (oportebit ꝙ potētia tua teneat) aliter deciderē in nichilū ⁊ ſic nō poſſem effuge pn̄tiā tuā.Et cū viderē ꝙ euadere nō poſſem/ fugiēdo cogitaui ſieuade̓ poſſem latēdo. S t dixi) apd̓ te ꝯferēdo (forſi-tā tenebreꝯculcabūt) .i. abſcōdēt (⁊ ſic nox erit illiūacōmea in delicijs meis) .i. cōſolacō mea. qꝛ libere et auda-cter fruar om̄ibꝰ delicijs in illis tenebris. Et on̄dēs ꝙnichil valuit cogitacō ſua de ſic euadēdo ait.Nō bn̄ cogitaui. Qm̄ q̄ fiūt in tenebris nō abſcōdēt̉a te) qꝛ nichil ī eis exiſtēs latꝫ te. vn̄ (eq̄ tibi maīfeſta ſūtque fiūt in tenebris ſic̄ q̄ fiūt in plena luce) Qd̓ equevideatur a deo res in tenebris et in luce patet.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten