Vnde ip̄e qui potēs ē miſericors et copioſus (redimetiſrahel) ppl̓m fidelē (ex omibꝰ iniqͥtatibꝰ eius)¶ Pſalmus. Cxxx. in quo monet ad humilitatem.Proph̓a doces quā huilitatē debet hr̄e vir iuſtus ait.omine non eſt exaltatummnis (cor meū) ut mineis viribꝰ ꝯfidēs de me quaſi exme aliqͥd ſublime ſentiā (nec elati ſūt oculi mei) exteriꝰut aliquod ſignū oſtenderem ſuperbie.Nec ābulaui in magnis) imo deſpexi oīa q̄ apud ho-mines ſeculi magna vidētur/ nō diuitiarū cupiditas nōhonoris ābitio in me fuit (nec aliquid ſupra virtutē meāet ſtatu meū attēptaui vnde mirabilis et glorioſus ho-minibus apparerem. Sed humiliter ſentiebam) de meip̄o/ ſꝫ ſi (exaltaui meip̄m) ꝑ ſuꝑbiā iactādo vel gloriādo(ita fiat de me punitio) ſicut ſequitur.Ita pereā ego Sicut perijt ꝑuulus incūbens ſuꝑ ma-trem ſuā indigens foueri ſmu matris et ablactetur) .i.ſeꝑetur a lacte matris. Speret ppl̓us fidelis et hūīlisin dn̄o ſemꝑ ſme fine quouſqꝫ ad eternitatē veniat.¶ Pſalmus. Cxxxi. in quo monet utnos et alios edificemus domū deo.Vir ꝑfectus cupiens edificari domū dn̄o in ꝑſona omnium iuſtorum ait/ O domine pater.ſpūalis .i. xp̄i qui de ſeemento dauūmine dauid ſecundumcarnem deſcendit/ eius dignitatem et merita reſpiciens