veram tn̄ penitētiā egi. Copioſas enī lacrimas dedu-xerūt oculi mei/ quia non cuſtodierūt legem tuam)Merito deduxer̄t lacrimas oculi qꝛ ſcio ꝙ. Iuſtus eſdn̄e/ et rectū iudiciū tuū) hec enī duo om̄i ſūt metuendapeccāti. ¶ Rectū iudiciū tuū dico/ vn̄. EPandaſti) permultos ⁊ multo tꝑe (legem tuā) ꝯtinēte (iuſticiā ⁊ teſti-monia tua) cōtinētia (veritatem valde obſeruari) ita utnullo obſtāte p̄termittāt̉. ¶ Et qꝛ inimici mei negligūtcuſtodire legeꝫ tuā. Tabeſcere) deficere (me fecit zeluſmeus) ſuꝑ domo dn̄i dolens (quia obliti ſūt ꝟba tua ini-mici mei) obliuiſcētes enī p̄cepta legis fecerūt domuntuā ſpelūcā latronū. ¶ Ideo iſte zelus ē michi quia.Sloquiū tuū ē valde ignitū) exurit vicia et accēdithoīem ad amorē dei et domus eius et ꝯtra impios illuminat (et ſeruus tuus dilexit illud) ¶ Ex ꝑſona ppl̓i xp̄ia-ni/ zelus iſte ē michi ⁊ ſi. Igo adoleſcētulus ſū) etateſeqn̄s ppl̓um veteris legis (et ꝯtēptus) quia in principioab infidelibꝰ ml̓tipliciter afflictus nichilominus (iuſti-ficacōes tuas nō ſū oblitus) quin ſemper meditarer etcōplerē. ¶ Merito nō ſū oblitus qꝛ. Iuſticia tua iuſticia in eternū) quia qui eā ſequitur gaudebit in eternum(et lex tua veritas) in nulla ſui ꝑte ꝯtinēs falſitatē/ veri-tas eſt/ nō vmbra. nō figura ſic̄ lex moſayca. ſꝫ res ipſaꝓmiſſa. ¶ Pro qua veritate legis ꝓph̓a multa p̄ferēsait. Tribulacō ⁊ anguſtia inuenerūt me) nō tn̄ fugi-ente ſꝫ paratū ad om̄ia ſuſtinenda et quantūcunqꝫ ſeui-ant inimici tn̄ (mādatatua meditacō mea ē) nulla enimtribulacō me a lege tua diuellere potuit.Ideo teſtimonia tua meditacō mea ſūt qꝛ. E. quitasteſtimonia tua) quia ſꝑ iuſta ſūt/ nichil inquum/ nichilinhoneſtum p̄cipiētia (et in eternum) regnum ducentia
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten