tuis) cognoſcēdis ⁊ cuſtodiēdis/ in om̄bꝰ dico ne pec-cando ꝯtra vnū efficiar om̄ui reus quo ad penādām.Si direxeis vias meas nō ero. tibi ingͣtus qꝛ. Cōſitebor tibi) ꝯfeſſiōe laudis (in corde meo dircō) et iuſtifica-to a tē (ꝓ eo qd̓ didici) aſpiritu ſancto interius loquē-te michi vel a ſanctis patribꝰ (iudicia iuſticie tue) interque ē ꝙ obẜuans p̄cepta tua iuſtificat̉ hic a pccīs et infuturo ꝯſeqͥtur vitā beatā. ¶ Dico laudabo te recto cor-de ⁊ inſuꝑ. Iuſtificacōes tuas cuſtodiā) oꝑa iuſticiefaciēdo/ et qꝛ ſcio dyabolū circuire ad impediēdū (nonmē derelīquat gr̄e tue aſſiſtētia) qꝛ ſi ad momētū ſb̓traxeris mādata tua meritorie adimplere nō potero.Proph̓a edocēs adoleſcētē etatē corrigere vitā ſuā dicit qͥrēdo. In quo corrigit adoleſcētior vitaꝫ ſuā) de-prauatā ſequēdo paſſiōes et ꝯcupiſcētias iuueīles corrigit ⁊ ad ꝓbitatis normā reducit̉/ rn̄det o dn̄e (in cu-ſtodiēdo ẜmōes tuos) qͥ et paſſionū repͥhēſiōeꝫ ⁊ mētisrectitudinē oꝑant̉. ¶ Et qꝛ in cuſtodiēdo ẜmōēs tuosē correctō adoleſcētis ideo. In toto corde meo exqui-ſiui te) ita ut nulla ꝑticula cordiſ mei vacet ab inqͥſicōetui (et p̄corut me adiuues ad implecōeꝫ mādatoꝝ tuo-orū). In corde meo) ī memoria mea (abſcōdi p̄ceptatua) diligēter memorie ꝯmēdādo ſciēs nō aliter a pcc̄iſme abſtiere poſſe niſi aſſidua eoꝝ recordacōe / et hoc ēquod ſequitur (ut nō peccē tibi) LSn̄dictus es dn̄eomni bn̄dictōe ⁊ laude dignus de bono qd̓ in me incepiſti erudiēdo me in eloquijs tuis (doce me iuſtificationes tuas) ꝑficiēdo quod inchoatum eſt qꝛ fruſtra ab-ſconduntur in corde eloquia niſi ſequātur oꝑa iuſticieDoce me dn̄e eloqͥa tua Quia) hijs doctuſ (ꝓnūciauialijs) credētibꝰ ⁊ dignis (oīa iudicia q̄ didici ꝑ.phaſ