Pſalmus. Cxiij. in qͦ monet ad cultū ⁊ laudē veri dei.Propheta narraturus aliqua beneficia exhibita popu-lo iſrahelitico dicit.qui dicit̉ (doum populus ilrahel nus iacob eriret de egipto ppl̓o barbaro) infideli et aſpero. Factaē iudea) locus (ſanctificacōis eius) qꝛ ī ea tēplū dn̄i edificatū fuit vbi cultus fuit dei ⁊ doctrina legis ⁊pphetarū(et iſrl̓ fcūs ē exercitus eius) ad bellādū cananeos.☞are) rubrū (qͣſi ſi intelligerēt volūtatē dei ſe in ꝑteſdiuiſit retrahēdo ſea medio) ut ppl̓us pedē ſiccō trāſie̓t/et qn̄ vener̄t ad iordanē (iordanis ꝯu̓ſus ē retrorſumꝟſus locū ſui origīs ut face̓t eis viā. Mōtes ⁊ collesmateriā exultacōis deder̄t) qꝛ in trāſito fluuij aaron ſcopuli inclīati videbāt̉ applaudēter aduētui filioꝝ iſrl̓ ettrāſitui eoꝝ. ¶ Proph̓a ut excitet admiracōeꝫ interro-gat vn̄ vener̄t hec imrabilia q̄ fcā ſūt dicēs.uid ē ti-bimare ꝙ fugiſti/ et tiiordanis ꝙ ꝯu̓ſus es retrorſūsMōtes exultaſtis ſic̄ arietes/ et colles ſic̄ agni ouiūsIdem ꝓph̓a reſpōdēs ait. A volūtate dei omnipotētiscui obediunt etiā inſenſibilia iſta ꝓceſſerūt; ſicut enim addei nutū (mota ē terra) qn̄ abſorbuit dathan⁊ abyronita mōtes et colles ⁊ aq̄ in ꝯſil̓ibꝰ ad nutū dei mouetur.Ipſe etiā eſt.Lui) in deſerto (ꝯuertit petra in ſtagnaaquarum/ et rupem in fontes aquarum.Proph̓a in ꝑſona bonoꝝ iudeoꝝ qꝛ non meritis nr̄isp̄cedentibus facta ſūt iſta ſed tua miſericordia.Nō nob̓) tribuat̉ gloria de p̄dictis miraculis ⁊ bene-ficijs ſꝫ (ptāti tue ut nomē tuū glorificetur) in gētibusvnſeqͥtur. ¶ Talia fcā ſūt. De miſericordia tua) id ēad declaracōem miſericordie tue/ quā ppl̓us iſrahel licet