Et bn̄dixit eis multiplicādo bona ſpūalia et tēꝑalia(et multiplicati ſūt nimis/ et iumēta eoꝝ nō minorauit)ſed potius multiplicauit. ¶ Proph̓a on̄dit quō etiā dn̄sliberat a malo diſſenſiōis et diſcordie inter ciues que ēminis ꝑiculoſa dicēs. Pauci facti ſūt) cōciues alicu-ius ciuitatis vel cōpatriote (et vexati a tribulacōe malorum) inter eos ꝯſurgēte. ¶ Ex eo .ſ. ꝙ. S ffuſa ē ꝯtē-tio ſuꝑ pn̄cipes) eoꝝ ⁊ iuſto dei ſuo iudico deus (ꝑmiſiteos errae̓ in inuio) deuiādo a iudicō recte racōis (⁊ nōin uia) ꝑ quā poſſent habe̓ intētū. ¶ Sꝫ dn̄s.Pauꝑem) hilē (adiuuit de inope) diuitē faciēdo (⁊ꝓle familiā ml̓tiplicādo) ¶ Et qꝛ talis liberacō ē cā leti-Didebūt r̄a⁊ letabūt̉) ⁊ꝯtrario qꝛ macie bonis dic̄.?lis ⁊ ſuꝑbis occaſio ē triſticie ſeqͥt̉ (oīs hō iniquus ob-ſtruet os ſuū) ex ſua deiectōe fcūs taces ⁊ mutus.Quis ergo ſapiēs) vidēs ꝙͣ deus ſic adiuuat pauperem et ſuꝑbos excecat (cuſtodiet hec?) ut ſit pauꝑ hui-lis nō diuēs ſuꝑbꝰ (et intelliget miſcd̓ias) .ſ. ꝙ ab oībꝰmalis liberat nō ꝓ merito hoīm ſꝫ ꝑ miſcd̓ias ſuas.Pſalmus. Cvij. in quo monet ad bonā oꝑacōeꝫ.¶ Prophetaut te vocearatu cor meliiū Vlls ꝑdicem etoꝑibꝰ glorificē (cātabo) corde (pſallā) oꝑe ⁊ hoc faciamꝙ tibi totis viribꝰ meis ẜuiā (gl̓ia mea) ē. Exurge-dicebat ꝓph̓a dauid inſtrumtis ſuis in qͥbꝰ dictas lau-des decatabat (exurgē pſalteriū et cithara/ exurgā di-luculo) hora .ſ. qua deuoti hoīes ſoliti ſūt ſurge̓ ad lau-dādū deū. ¶ Propheta p̄uidēs ꝙ pſalmi eius forēt infuturis gn̓acōibꝰ decātādi in ecc̄ia dic̄. Confitebor ti-bi) cōfeſſione laudis (in populis) criſtianis (et pſallam