quā mente concipimus bonis operibꝰ indicemusMerito iubilāduꝫ eſt ei.indn̄s) creator omniū eſt(magnus dn̄s) qꝛ om̄ibꝰ dn̄atur (et rex magnus ſuperomēs principes et dignitates ⁊ poteſtates celi et terreItē merito iubilandū eſt. ILuia in poteſtate eius ſūtomnes hoīes qui cōcludūtur finibꝰ terre/ et altitudinespoteſtatū ⁊ dignitatū huius ſeculi in eius poteſtate ſūtnullus enī poteſt eleuari in hoc ſeculo niſi eo operante ve-ꝑmittēte. Quoniā ip̄ius eſt mare et ip̄e fecit illud/ etterra manus eius formauerūt) nichilenī eſt ī eis quodip̄e nō fecerit. Denite adoremus) adoracōne latrie(et ꝓcidamus ante deū) humiliemus nos in ꝯſcientijsnoſtris/ noſip̄os puluerē et cinerē reputātes (et plore-mus) pro pcc̄is nr̄is (ante ip̄m) lacrima enī extinguitflāmā peccati q̄ ardet in ꝯſcientia ⁊ hoc debemus (qm̄ ip̄efecit nos) et ideo etiā (qꝛ ip̄e ē dn̄s deus nr̄) Ideo ⁊ de-bemus qꝛ. ILos ſumus ppl̓us paſcue eius) cui ſpecialiter modo ꝓuidet ⁊ nos reficit ſpūalibꝰ bonis ⁊ corꝑe etſanguine ſuo (et ſumus oues no tm̄ ſanguinjs ſui pre-cio redēpte (ſꝫ poteſtatis ſue manufacte) ¶ Vox xp̄iad iudeos/ qꝛ eſtis ppl̓us ⁊ oues mee. Siaudiei̓tis vocē) in lege noua qui prius locutus ſum pr̄ibꝰ in ꝓphetis(hodie) id ē tꝑe gr̄e qm̄ ego ip̄e loquor (nolite obdu-rae̓ corda vr̄a) Nolite obdurae̓ dico. Sicut pr̄es vr̄ifecerūt in irritacōe facta ī die qua tēptauerūt me pr̄esveſtri) dubitātes de potētia (et ꝓ bauerūt ine) quid poſ-ſem (et viderūt oꝑa mea) que tot et tā mirabilia fuerūtꝙ nullo modo dubitare debebāt de poteſtate mea.Et qꝛ ſic tēptauerūt.Luadraginta annis offenſus.i. iratus (fui gn̓acōni huic) ꝓpter incredulitatē ip̄oꝝ(et dixi) arguēdo eos ꝑ moyſen et alios electos meos