pn̄tis vitē leuius et patiēter ferat) is enī vere beatus eſtcui hilaritas et trāquillitas mētis datur (ut mitigetur eia diebꝰ malis) id eſt ut mala que inferūtur patiēter ſu-ſtineat (donec peccatores ī ſepulcris ponātur) et animeeoꝝ tranſferatur ī infernū. ¶ Vere beatus qͥ ex lege di-dicerit patiētē eē. Quia dn̄s nō repellit plebē ſuā) utabiectā exercet plebeꝫ ſuā nō repellit/ qꝛ dn̄s corripit etflagellat omnē filiū quē recipit (et hereditatē ſuā nonderelinquit) qͥ ſemꝑ ei pro ſua neceſſitate ī tribulacōibꝰuouſqꝫ iuſticia cōaſſiſtit. ¶ Non derelinquit dico.uertat̉) .i. ponatur (in execucōe) ī iudicio futuro in quoreducētur ad debitū ordinē iuſticie. ſꝫ qͥ ſūt illi qui pote-rūt terrorē diuine iuſticie ſecure exſpectare; reſpondet/om̄es (qui recti ſūt corde) qui diuine volūtati q̄ ſūma uuſticia ē volūtatē ſuā ꝯformant. ¶ Proph̓a ī ꝑſona viriiuſti buē vndiqꝫ mala circūſtant ꝯquerētis adu̓ſus re-probos et expetētis ad eoꝝ dānacōꝫ diuinū auxiliū ait.Quis ꝯſurgēt michi in auxiliū adu̓ſus malignātesut eos vincā (aut) ſi vincere nō poſſeꝫ (quis ſtabit) ꝑſeuerāter (mecū) tanꝙͣ pugil fortis (aduerſus operātesiniquitatē?) ut nō vnicar ab iniqͥtate eoꝝ quaſi diceretnullus niſi tu deus. n̄ cernes huiuſmōī malos ꝓſpe-rari ad tātā indignacōꝫ lapſus ſū. IOt meritus eſſeꝫpenis gehennalibꝰ tradi niſi diuinitatis fuiſſem miſcd̓imanu adiutus. ¶ Si petis cur aut quō adiutus ſū/ re-ſpondeo/ qꝛ. Si dicebā) deo ꝑ ꝯfeſſionē accuſando mede peccatis (motuſ eſt pes meus) id ē affectō avia rectaad aliquod illicitū. ibi etiā (miſcd̓ia dn̄i adiuuabat meretrahendo me a pcc̄o et me in bono oꝑe ꝯfirmando.O potentiſſima diuinitatis clementia q̄ ante dat ꝓmē-reri veniā ꝙͣ exꝑiri penā. Bn̄ miſcd̓ia tua adiuuit me)