(aper) .ſ. veſpaſianus/ immūdus fortis egreſſus (de ſil-ua) gētilitatis qͥ (ſingularis) .i. ſuꝑbꝰ (ferus) iudeis (depaſtus ē ea) .i. totaliter ꝯſūpſit. ſdn̄e deus ꝟtutū) qͥuis exterminata ſit vinea ⁊ ꝯſūpta ꝓ maiori ꝑte ut tn̄ reliquie ſalue fiāt (ꝯuertere) ab ira tua et (ꝓpiciae̓ ei de ce-lo/ et vide indulgēdo ei (et viſita) mittēdo filiū tuū qͥ ſanat eā egrotantē. Et ne pereat vinea ex toto. Per-fice eā) ī fide) filij tui quā inchoaſti ī vmbra legali (quāplātauit dextera tua) ꝓpiciacō tua/ et ꝑfice eā (ſuꝑ fide fi-lij tui) fundatā ⁊ (quē ꝯfirmaſti tibi) .i. tuū eē filiū naturalē on̄diſti dicēs/ hic ē filius meus dilectus in quo mͥ bn̄ꝯplacui. Qui igne pietatis velcupiditatis. Succēſi) etoccultis iniqͥtatibꝰ (ſuffoſſi) ex eadē gēte ī xp̄m crede̓noluerūt (ab increpacōe) terribili in die iudicij (vultuſtui) .i. filij tui (pibūt) Quia tādiū mali erimus donec ſaluator adueniat/ ideo. Fiat manus tua) .i. oꝑatio tuaon̄datur potētia (ſuꝑ virū) id ē xp̄m qͥ ad dexterā ſed et(et ſuꝑ filios hoīs) .ſ. ꝟginis .ſ. eudē xp̄m qͥ ita ē filiusdei ut etiā ſit filius ꝟginiſquē ꝯfirmaſti tibi) ſupͣ ē expoſitū. Hoc facut oraui. St nō diſcedimus) ꝑ auerſione (a fide) ultra qͥ pͥus diſceſſimus et (viuificabis nosvita gr̄e ī pn̄ti ⁊ gl̓ie ī futuro (⁊ nomē tuū inuocabimꝰilld̓ ſcꝫ nomē quo deus pr̄ appellaris/ inuocabimus edo-cti a filio tuo qͥ inſtitucōne ſalutari nos docuit ſic orarepr̄ nr̄ ⁊ cetera. Dn̄e deus ꝟtutū ꝯuerte nos) ad te ꝑfe-cte diligēdū (onde faciē tuā) ꝑ aꝑtā viſionē (et ſalui e-rimus) qꝛ ī clara viſiōe dei ⁊ ꝑfecta fruicōne ꝯſiſtit eter-na ſalus nr̄a.¶ Pſalmus. lxxx. in quo monet ut contē-ptis terrenis ad celeſtia mente aſcēdamus.vox ecc̄ie/ o fideles.