apud quā decē plage egipti facta ſūtInterrupit mare) rubrū (et ꝑduxit eos) pede ſiccō adaliud litus (et ſtatuit aquas) ex vtraqꝫ parte ne fluerētſed firme ſtarent (ſicut aqua in vtereSt deduxit eos de die in nube) ꝓtegente eos ab ar-dore ſolis (et denocte ī colūna ignis) q̄ on̄deret eis viāInterrupit petra in heremo) in loco ficco ⁊ deſerto ⁊ e-manauit fontes irriguos (et potauit eos) abūdanter(velut ī abiſſo multa)St eduxit aquā de petra) queſequebat̉ eos quocūqꝫ ibant (et eduxit aquas) nō pa-rū ſꝫ (tanꝙͣ flumina) que de vberibꝰ montiū copioſa mū-dacōne ꝓcedūt. Quibꝰ bn̄ficijs ⁊ miraculis nō obſtā-tibus. Appoſuerūt adhuc peccae̓ ei) .i. nō credere (inirā cōcitauerūt) .i. ad irā excitauerūt (excelſū ī aquoſo)loco nō credēdo deū poſſe ſibi ip̄is difficilia facere.St temptauerūt deū diffidentes) de eius potentia incordibꝰ ſuis ad hoc (ut peterent eſcas) nō ſpirituales ſꝫcarnales (ammabꝰ ſuis) id eſt propter animas retine-das in corporibꝰ/ eſca enī retinaculū eſt anime in corꝑe.St male) et vtiqꝫ male quia falſa (locuti ſūt de deo dicētes nūquid poterit deus parare mēſam ī deſerto?) ſplēdidā carniū. qͣi dicerēt nō. Ecce blaſphemia ⁊ diffidētia.o ſtulta minis abſurdaqꝫ vecordia hūanā impoſſibilitatē ad diuinā trāſtuliſti ꝟtutē. Et rurſus diffidētes di-cūt. LLm ꝑcuſſit petrā et fluxerūt aque/ et torrētes) exmagna aquarū abudātia (inū dauerūt) ſequitur ꝙ po-terit aliud etiā facere. O nimis fatua cogitatio. exēplūmagni miraculi dare et eius auctorē in reliqͥs arbitraripoſſe deficere. ūquid ⁊ panē poterit dare/ aut parae̓refectionē ſplēdidā) et delicatā (populo ſuo?) qͣi dicerētdubitādū ē. ¶ Sꝫ māſuetiſſimus dn̄s noluit ſtatī punie̓