aūt ſū dicens. ūquid in eternū ꝓiecit deus) genushūanū ut nō aduentus ſui miſeracōe reſpiciat (aut nōapponet) ſiue addet (ut ꝯplacitior) .i. māſuetior (ſit ad-huc) Aut totaliter miſcd̓iaꝫ abſcidet a gn̓e hūano?id ē om̄i tꝑe. certe nō qm̄ in nouiſſima etate mittet filiū.Aut obliuiſcetur miſereri deus) certe no. qꝛ naturā im-ſericors ē et miſcd̓ia ab eius māieſtate nunꝙͣ diuiditur(aut ꝯtinebit in iramiſcd̓ias ſuas?) .i. ira vnicet miſcd̓iācerte no/ qꝛ potius miſcd̓ia vnicet ira ¶ Hoc ita cogita-bā apd̓ me et poſt hoc. Dixi) reſpondēdo meditacōnimee (nunc cepi) qͣi intelligere qd̓ fuit tacitū ab eternistēporibꝰ ſcꝫ ꝙ hō reducetur ad ānos eternos et (hec mutatio ē dextere excelſi) .i. fauoris et ꝓpiciacōnis filij dei qͥē dextera dei pr̄is. qm̄ niſi corpus nr̄m accepei̓t/ nos miſericordiā acciꝑe nō poſſumus et de ꝯdicōne fuilimutemin filioſ. Et ꝑ hoc intellexi illā mutacōꝫ futurā. qꝛ Memor ſui operū dn̄i) .ſ. ꝙ creauit hoīeꝫ/ et ſic̄ eū ꝑ miſediācreauit ſic intellexi ꝙ eūdē ꝑ miſcd̓iā reparabit (qꝛ etiāmemor ero mirabiliū tuoꝝ) q̄ feciſti ab imitio hūano generi/ eidē pius miſerator ī multis indulgēdo/ et ſic ſperoꝙͣ etiā nūc indulgebis. ISt meditabar ī oīibꝰ oꝑbꝰtuis) et te ī eis artificē potētiſſimū ⁊ ſapiētiſſimū ꝯtēpla-bor (⁊ in p̄ceptis tuis ſalutaribꝰ) q̄ tu inueniſti hulide-uocō e (ꝟſabor) ¶ Proph̓a ī hijs eruditus ī laudes ꝓrūpit dicēſ. Deus) pr̄ (via) vemiēdi ad te (ē ī xp̄o) ſiue ꝑxp̄m qͥ ait nemo venit ad pr̄eꝫ ṅ ꝑ me (qͥs deus magnꝰſic deꝰ nr̄s) nullus/ imō (tu ſolus) et nō alius (facis mirabilia) tā ī aīa ꝙ ī corꝑe. otā feciſti ꝟtutē tuā) .i. filiūtuū qͥ ē vtuſ ⁊ ſapiētia qn̄ eū ī mūdū miſiſti (ip̄e etiā ē brachui ī quo redemiſti ppl̓m tuū) .ſ. credētes ex iudeis etelectos ex gētibꝰ. ¶ Notā feciſti ꝟtutē tuā nam cū notū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten