mee deū exquiſiui) ſolū (manibꝰ meis) nō ſolū credēdoet orādo ſꝫ operibꝰ bonis (nocte) .i. in pn̄ti vita q̄ ꝙͣuislucē habere videat̉ peccatoꝝ tn̄ obſcuritate fuſca e(cō-rā eo/ et nō ſū deceptus) .i. defraudatus a ſpe quā in eū ꝓiecera. conſecutus enī ſū effectū oracōnis mee. Renuitconſolari anima mea) in iſtis rebus mundanis et cadu-cis ſꝫ (memor fui dei) in quo ē ſūma ſuauitas (et in eiusmemoria delectatus ſū/ et exercitatus ſū) inquirēdo magnitudinē tue potētie et ſapiētie/ et cū in ꝯtēplacōe meatractare quali potētia omīa ꝯtineas/ quali ſapiētia om̄iadiſponas et tam multa mirabili ordinacōe diſpenſas (defecit ſpūs meus) quia incomp̄henſibilis es.Qnticipauerūt vigilias oculi mei) ante alios ſurgēsad ꝯtēplandū et in ip̄a mea contēplacōe (turbatus ſū)recordacōne peccantiū/ quia hūanū genus in delictorūprecipicia ruere videbā (et tacui) quoniā in profundanocte non habui ſolaciū hūani colloquij.Fogitauidies antiquos) quibꝰ hūanū genus pec-catis tenebatur obnoxiū qui caduci ſunt ⁊ labili varie-tate fugitiui et admiratus ſū cur labentes dies ⁊ quostenere nemo poteſt tantopere deſideret et querat humanitas (et annos eternos) qui ſemper ſtant qui nō tēpo-rū labentiū momētis excurrūt; ſed eterna ſtabilitate fir-mantur. qui ſoli ſūt ſpecialiter appetēdi/ negligebamuscontēnebamus nec credebamus eſſe dū eos in preſentinō valebamus aſpicere.St meditatus ſū nocte) in pn̄ti vita (cū corde meo).i. cū oracōne mea (et exercitabar) ut cognoſcerē quidpotius tenendū ſit et ut melius intelligerē (ſcopebā) .i.diſcutiebā ⁊ mundabā (ſpm̄ meū) ne quid ſordes ne qͥddiuinis ꝯſpectibꝰ diſplicēs ī eo remaneret. Meditatuſ